“Ηλέκτρα” με την Λένα Παπαληγούρα στο Θέατρο Δάσους

Με εξαιρετικά σχόλια στις αποσκευές της, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ, επιστρέφει και ολοκληρώνει την περιοδεία της, με μια τελευταία παράσταση στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 31 Αυγούστου, στις 9 το βράδυ στο Θέατρο Δάσους. Η Ηλέκτρα θα κλείσει τον κύκλο των παραστάσεών της , στις 20 Σεπτεμβρίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

ΣχετικάΆρθρα

Η παράσταση που απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από κοινό και κριτικούς, καταγράφεται πλέον ως ένα κορυφαίο καλλιτεχνικό γεγονός του καλοκαιριού, με την συγκλονιστική Λένα Παπαληγούρα στο ρόλο της Ηλέκτρας, να διεκδικεί μια από τις πλέον δυναμικές και υψηλού επιπέδου ερμηνείες των τελευταίων ετών, στο χώρο της τραγωδίας. Μαζί της ένα σύνολο εξαιρετικών ηθοποιών, με επικεφαλής την Ελισάβετ Μουτάφη , τον Ιωάννη Παπαζήση, τον Στρατή Χατζησταματίου, την Εριέττα Μανούρη, τον Δαυίδ Μαλτέζε, τον Πάρη Λεόντιο.

Πρόκειται για μια παραγωγή της Ars Aeterna σε συνεργασία με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, που έχουν ήδη παρακολουθήσει χιλιάδες θεατές.

Στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, Ηλέκτρα και Ορέστης εκδικούνται για το φόνο του Αγαμέμνονα από την Κλυταιμνήστρα και τον Αίγισθο, πληρώνοντας το αίμα με αίμα. Βαθιά επηρεασμένος από την εποχή του (τέλη του 5ου αιώνα), που διακατέχεται από πνεύμα αμφισβήτησης, διερεύνησης και αποδόμησης, ο Σοφοκλής επιλέγει να αφηγηθεί τον μύθο των Ατρειδών μέσα από το υποκειμενικό βλέμμα της Ηλέκτρας. Ένα βλέμμα θρυμματισμένο από τον πόνο και το πένθος, που αντανακλά, μεγεθύνει και ενίοτε παραμορφώνει την πραγματικότητα που την περιβάλλει. Πρόκειται για μία πραγματικότητα ζοφερή. Ένα σύμπαν που βουλιάζει στην διαφθορά και την αδικία. Ένας κόσμος αντιηρωικός όπου τα πάντα έχουν ανατραπεί και η τάξη των πραγμάτων έχει διασαλευτεί επικίνδυνα. Σε αυτόν τον κόσμο, η Ηλέκτρα επιλέγει να αποτελέσει το μοναδικό κύτταρο ζωντανής συνείδησης που δεν θα πάψει να καταγγέλλει στο διηνεκές την ανηθικότητα και την υποκρισία. Η φωνή της αποτελεί μια γενναία και δυναμική πράξη ενεργητικής αντίστασης που ενοχλεί διαρκώς και υπενθυμίζει ακατάπαυστα την ανάγκη για αποκατάσταση της φρικτής αδικίας.