“Μη φοράτε μάσκες”…

Οι βοσκοπούλες της επανάστασης, μπλέκουν τη βούρτσα με τη λούτσα και ουρλιάζουν μπερδεύοντας τη μάσκα του κορωνοϊού με τη μάσκα του δοσίλογου για φίμωση και καπιταλιστική επίθεση. Ο
ΤΑΖ λέει απλά «άντε μωρή κακομοίρες»

Με γελοίες αφίσες μανιφέστα και αναρτήσεις στο Διαδίκτυο, τα καλόπαιδα της γενικής αντίδρασης που έχουν μάθει να φοράνε μάσκες και κουκούλες μόνο όταν κατεβάζουν τζαμαρίες , μπερδεύουν μια γενικόλογη ψευτοαναρχική , μπουρδολογία μιλώντας για κράτος καταστολής με αφορμή αυτή τη φορά τις
μάσκες του κορωνοϊού. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να χάσουν για άλλη μια φορά τη σοβαρότητα των όποιων αντιεξουσιαστικών επιχειρημάτων τους παίζοντας επικίνδυνα με την υγεία, σαν το
κακομαθημένο παιδί που λέει πάντα όχι.

Σύμφωνα με τη φαιδρή επιχειρηματολογία τους (η οποία είναι δίχως επιχειρήματα) η όλη ιστορία του κορωνοϊού και της μάσκας είναι μια ακόμα προσπάθεια καταστολής και συνετισμού της μάζας που ως στόχο έχει την προσπάθεια της εξοικίωσής μας με τον κρατικό έλεγχο. Η στάση τους πέρα από αστεία είναι και προκλητική απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς της ασθένειας και ανεύθυνη
απέναντι στο μέσο πολίτη. Βέβαια η έννοια «ευθύνη» είναι αποδεδειγμένα κάτι που δεν έμαθαν ποτέ και μάλλον ούτε πρόκειται.

Τη στιγμή που όλη η υφήλιος θρηνεί και βρίσκεται κάτω από ένα πέπλο φόβου, αυτοί θεωρούν το φόβο ακόμα ένα κατασκεύασμα της άρχουσας τάξης που έχει εφευρεθεί ως μέσο
υποταγής του πολίτη παραβλέποντας, με ευκολία το ότι ο κορωνοϊός δε γνωρίζει ταξικές διακρίσεις στα θύματα του. Ταυτόχρονα, ονομάζουν τη μάσκα μέτρο φίμωσης χωρίς να έχουν να προτείνουν κάποια λύση και αγνοώντας όλες τις ιατρικές έρευνες και την επίσημη ενημέρωση η οποία σύμφωνα με τους
ίδιους επειδή είναι επίσημη, δε γίνεται, πρέπει να είναι και κατευθυνόμενη. Με μια στραπατσάδα ντελιριακού λόγου, μπερδεύουν την πανδημία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον
καπιταλισμό και τις Η.Π.Α. προσφέροντας ως λύση μια γενική κι αόριστη επανάσταση, χρησιμοποιώντας την κρίση για να πούνε το ίδιο ποιηματάκι που λένε πάντα αναζητώντας εχθρούς ακόμα και
στα βρύα. Απειλή για τη δημόσια υγεία οι προτροπές τους ανακατεμένες με τσιτάτα από το εγχειρίδιο του καλού αναρχικού, από αλλού ξεκινούν κι αλλού καταλήγουν θεωρώντας το
σοσιαλισμό γιατρειά ακόμα και για τις ασθένειες. Το αποτέλεσμα είναι, μαζί με τα ξερά να καίγονται τα χλωρά αφού τα δύο τρία σωστά πράγματα που λένε χάνονται μέσα έναν ιστό
κινδυνολογίας. Ο φόβος του μικροαστού απέναντι στον ιό, δε διαφέρει από το φόβο ενός μπάτσου ή ενός διευθυντή επιχείρησης και είναι ξεφτίλα για όποιον τον χρησιμοποιεί για να προβάλλει τις
πολιτικές του θέσεις. Ας αγοράσουν ένα σαμπουάν να λούσουν τα μαλλιά τους, ας κάνουν κι ένα μπάνιο με το οποίο έχουν πάρει διαζύγιο και ας μείνουν στο σύννεφο της δικής τους πραγματικότητας φορώντας κουκούλες και σκορπώντας το δικό τους φόβο στις μάζες, ο οποίος αφού είναι αναρχοαυτόνομος, δεν
μπορεί θα είναι και σωστός χωρίς να επιδέχεται αμφισβητήσεις