“Μικρή μου Σολάνζ” στους κινηματογράφους

H Weirdwave, από τις 23 Φεβρουαρίου, παρουσιάζει στους κινηματογράφους τη γαλλική ταινία Μικρή μου Σολάνζ της Αξέλ Ροπέρ.

ΣχετικάΆρθρα

H Σολάνζ είναι 13 χρονών, περίεργη για τα πάντα και γεμάτη ζωή, αν και υπερβολικά συναισθηματική. Λατρεύει τους γονείς της κι όταν αυτοί αρχίζουν να απομακρύνονται και να τσακώνονται, το ενδεχόμενο ενός διαζυγίου τη συγκλονίζει και ο κόσμος της αρχίζει να καταρρέει… Για να κρατήσει την οικογένειά της ενωμένη, θα παλέψει και θα υποφέρει.

Η ταινία προβλήθηκε στο Επίσημο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ του Λοκάρνο και του Φεστιβάλ του Μονάχου, ενώ απέσπασε το Βραβείο Jean Vigo.

https://youtu.be/DnJ75pE5g2s

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η Μικρή μου Σολάνζ είναι η ιστορία ενός τρυφερού κοριτσιού που επιθυμεί το αδύνατο: η αγάπη να κρατήσει για πάντα.

Η ιστορία διαδραματίζεται το ’70. Η μικρή Σολάνζ, είναι μια τυπική έφηβη. Ο μπαμπάς της είναι ιδιοκτήτης ενός καταστήματος μουσικών ειδών, η μαμά της ηθοποιός και ο μεγαλύτερος αδελφός της μαθηματικός. Η καθημερινότητά της ανατρέπεται από τους «θερμούς» ψιθύρους και τους κλιμακούμενους καυγάδες μεταξύ των γονιών της, και ο επερχόμενος χωρισμός τους την ταράζει συθέμελα, φέρνοντας τις σπουδές της, τις φιλίες της αλλά και τον αυτοέλεγχό της στα όρια της κατάρρευσης.

Η μικρή Σολάνζ είναι μόνη απέναντι σε όλο αυτό. Ο αδερφός της λείπει στην Μαδρίτη κι εκείνη εσωτερικεύει τα πάντα χωρίς να μπορεί να βρει στήριγμα, με τους γονείς της να αδυνατούν να αντιληφθούν την κατάστασή της.

Καθώς ο έρωτας χτυπά και την δική της πόρτα, δυσκολεύεται να αποδεχθεί πώς η αγάπη μια μέρα μπορεί να πεθάνει. Και όταν διαβάζει ένα ποίημα στην τάξη, ξεσπά…

Η Αξέλ Ροπέρ, καταπιάνεται με ένα αγαπημένο κινηματογραφικό θέμα, το διαζύγιο, καταφέρνοντας να αποδώσει με ευαισθησία και διεισδυτικότητα την ένταση που πλανάται στην ατμόσφαιρα, όπως την αντιλαμβάνεται ένα συναισθηματικό κορίτσι: ένα παιδί που εισπράττει τις αρνητικές “δονήσεις” στην οικογένεια, και παρατηρεί κρυφά, γεμάτο περιέργεια αλλά και τρόμο, τις συγκρούσεις των γονιών του… Αυτή ακριβώς τη ματιά του παιδιού απέναντι στον κόσμο των μεγάλων κατάφερε να αιχμαλωτίσει μοναδικά η σκηνοθέτρια, η οποία δεν στέκεται στην οργή των εφήβων, που τόσο συχνά βλέπουμε στην μεγάλη οθόνη. «Ήθελα να ξύσω λίγο το κέλυφος που αναπτύσσουμε στην εφηβεία, και να αποκαλύψω, το τρωτό, απροστάτευτο και εύθραυστο παιδί που κρύβεται μέσα», εξηγεί η Αξέλ Ροπέρ. «Ταυτόχρονα ήθελα να δείξω πως αν και οι γονείς της Σολάνζ είναι καλοί και την αγαπούν πολύ, την πληγώνουν. Πονάει περισσότερο να σου επιτίθενται αυτοί που αγαπάς πιο πολύ»…