«Μαύρη φάλαινα» στους κινηματογράφους

H Weirdwave, από τις 18 Σεπτεμβρίου, παρουσιάζει στους κινηματογράφους την ισπανική ταινία Μαύρη φάλαινα του Πάμπλο Ερνάντο με ηρωίδα μια πληρωμένη δολοφόνο με υπερφυσικές ικανότητες που της επιτρέπουν να χρησιμοποιεί το σκοτάδι για να περνά σε ένα παράλληλο σύμπαν.

ΣχετικάΆρθρα

Η ταινία, ένα νεονουάρ θρίλερ φαντασίας, πραγματοποίησε τη διεθνή της πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ συμμετείχε στο διαγωνιστικό του φημισμένου καταλανικού Φεστιβάλ Σίτζες που ειδικεύεται σε ταινίες φαντασίας και τρόμου.

ΥΠΟΘΕΣΗ

H Ίνγκριντ είναι μια πληρωμένη δολοφόνος με ένα ιδιαίτερο χάρισμα: χρησιμοποιεί το σκοτάδι για να περάσει σε ένα παράλληλο σύμπαν ώσπου να επανεμφανιστεί σε κάποιο άλλο μέρος στον αληθινό κόσμο. Αυτό της επιτρέπει να μπαινοβγαίνει στα σπίτια των θυμάτων της χωρίς να αφήνει πίσω κανένα αποδεικτικό στοιχείο, αλλά της στερεί κάτι από την ανθρώπινη υπόστασή της.

Τη δύναμη αυτή την απέκτησε όταν ήταν ακόμα παιδί, όταν ένα βράδυ την άγγιξε ένα τέρας και τα μάτια της έγιναν μαύρα. Έκτοτε, κάθε φορά που επιστρέφει από το σκοτάδι, εκκρίνει από το κεφάλι της μια παράξενη λευκή ουσία, την οποία συλλέγει και φυλάει πολύ προσεκτικά σε ένα μεταλλικό μπαούλο.

Μία μέρα, προσλαμβάνεται από έναν γκάνγκστερ της περιοχής για να σκοτώσει έναν επιχειρηματία που φιλοδοξεί να θέσει το λιμάνι υπό τον έλεγχό του. Όταν όμως ο γκάνγκστερ δέχεται μία επίσκεψη από έναν λαθρέμπορο και διακινητή μυστηριωδών θαλάσσιων πλασμάτων, βυθιζόμαστε σε μια άβυσσο όπου τα όρια του ανθρώπινου και του μη ανθρώπινου είναι οριστικά δυσδιάκριτα και η Ίνγκριντ θα χρειαστεί να παλέψει για την ελευθερία της…

Ο Πάμπλο Ερνάντο ανήκει εδώ και πολλά χρόνια σε μια γενιά ισπανών κινηματογραφιστών (Χουάν Καβέστανι, Ιόν ντε Σόσα, Χουλιάν Γκένισον, Τσέμα Γκαρθία Ιμπάρρα και Βελάσκο Μπρόκα) που ανανεώνουν την κινηματογραφική φόρμα, τη θεματολογία και τα είδη και συνεργάζονται μεταξύ τους, έχοντας κατακτήσει τα διεθνή φεστιβάλ. Ο Ερνάντο ανήκει στο αποκαλούμενο «Άλλο ισπανικό σινεμά», που προτείνει μία διαφορετική κινηματογραφική γλώσσα.

Mυστήριο, σασπένς και μία πανέμορφη φωτογραφία σε μία ταινία που ξυπνά την φαντασία του θεατή και μιλάει για έναν κόσμο που δεν βλέπουμε και δεν μπορούμε να τον εξηγήσουμε πλήρως: τoυ ορατού και του αόρατου, της πάλης μεταξύ ανθρώπου και ζώου, του τερατώδους και του απόκοσμου. Ταυτόχρονα όμως, η Μαύρη φάλαινα, μιλάει για το πέρασμα του χρόνου και τη μοναξιά, για το πώς γινόμαστε αυτό που είμαστε, για το βάρος του παρελθόντος στο παρόν και στο αύριο, και για τα σκοτάδια μέσα μας.