«Sea Wall» στο Metropolitan: The Urban Theater

ΣχετικάΆρθρα

Με το σπαρακτικό “Sea Wall” του βραβευμένου Simon Stephens (Σάιμον Στήβενς) ανοίγει η αυλαία στο Metropolitan: The Urban Theater, ένα εύθραυστο έργο γεμάτο ομορφιά και δύναμη που συγκλόνισε Λονδίνο και Broadway κερδίζοντας επάξια υποψηφιότητα για 4 βραβεία Tony. Το “Sea Wall”, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία Απόστολου Τζίμα, συνομιλεί επί σκηνής με το “Moments”, υφαίνοντας ένα δίπτυχο πάνω στην απώλεια, αναδεικνύοντας την οπτική του πατέρα και συνθέτοντας μια βαθιά ανθρώπινη θεατρική εμπειρία, φτιαγμένη από λέξεις, σιωπές και πληγές που δεν επουλώνονται. Όχι γιατί δεν μπορούν. Αλλά γιατί, ίσως, δεν πρέπει.

«Υπάρχει μια τρύπα που διαπερνά το κέντρο του στομαχιού μου. Σίγουρα όλοι νιώσατε μια αμηχανία· ίσως γιατί, πιθανότατα, μπορείτε να τη δείτε.»

Στο “Sea Wall”, ένας άντρας στέκεται μπροστά στο κοινό και μιλά για τη γυναίκα του, για τη γέννηση της κόρης τους, για τη φωτογραφία και για τα μυστικά του βυθού. Η φωνή του είναι απλή, καθημερινή, γεμάτη χαρά και ζεστασιά, με ανεπαίσθητες μόνο αντανακλάσεις ερωτημάτων γύρω από την πίστη και τη θρησκεία. Μα η γαλήνη αυτή σταδιακά υποχωρεί, για να δώσει τη θέση της σε μια αβάσταχτη θλίψη· μια οδύνη που γκρεμίζει τα πάντα, σβήνοντας το φως από τον κόσμο του και αφήνοντάς τον γυμνό μπροστά στους θεατές, με μια ένταση τόσο ζωντανή και αληθινή που κόβει την ανάσα.

Στο “Moments”, ένας δεύτερος άντρας «παίρνει τους θεατές από το χέρι» και τους οδηγεί στην πιο σπαρακτική στιγμή της δικής του διαδρομής: μια στιγμή που ξεκινά από τη γέννηση και καταλήγει, αναπόφευκτα, στον θάνατο. Η εξομολόγησή του, γεμάτη τρυφερότητα και οδύνη, ξετυλίγει το εσωτερικό του ταξίδι, φανερώνοντας την αγωνία και την αδυναμία ενός γιου που προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνει να είσαι πατέρας. «Δεν είμαι μπαμπάς. Είμαι γιος. Γιατί να ξέρω πώς να το κάνω όλο αυτό; Δεν έχω ένστικτο.» Τι σημαίνει να χάνει ένας γιος τον πατέρα. «Το τελευταίο πράγμα που είμαι… είναι κάποιος που θα φύγει.»

Δύο φωνές. Δύο εσωτερικές διαδρομές. Δύο ιστορίες που, αν και ξεκινούν από διαφορετικούς τόπους, συναντιούνται στο ίδιο σημείο: το βλέμμα του πατέρα, του πατέρα που αναζητά απαντήσεις εκεί που δεν υπάρχουν. Τώρα.

«Το ότι δεν ξέρουμε, δεν σημαίνει πως δεν θα μάθουμε. Απλώς δεν ξέρουμε ακόμα. Αλλά νομίζω πως κάποια μέρα θα ξέρουμε. Νομίζω πως θα μάθουμε.»

Trailer παράστασης: https://youtu.be/fZRVPw8Mm3I

Η καλλιτεχνική εταιρεία Ison Theatrical Projects με έδρα τα Ιωάννινα, ιδρύθηκε από τον Απόστολο Τζίμα με όραμα να δημιουργήσει θεατρικές εμπειρίες που προκαλούν το κοινό να σκεφτεί βαθύτερα για κοινωνικά και υπαρξιακά ζητήματα. Οι παραγωγές της Ison συνδυάζουν την ποιητική γλώσσα με μια δυναμική, οπτικά εντυπωσιακή σκηνοθεσία, στοχεύοντας να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ της κλασικής και της σύγχρονης τέχνης.

Social media: Instagram | Facebook | TikTok