Σωτήρης Τσαφούλιας: «Ειλικρίνεια χωρίς ευγένεια είναι περιττή»

Ο κινηματογράφος ήταν η μεγάλη του αδυναμία από μικρό παιδί και για αυτό μετά από μια επιτυχημένη πορεία στο χώρο των επιχειρήσεων, ασχολήθηκε εξ ολοκλήρου με αυτόν δρέποντας δάφνες, βραβεία, διακρίσεις, περγαμηνές σε σημείο μάλιστα, σενάριο του να μεταφερθεί και να ανέβει σε θέατρο της Γαλλίας. Κι όμως είναι αυτοδίδακτος σκηνοθέτης, ίσως για αυτό πάντα χτυπά to the point και με ό,τι καταπιαστεί να κάνει γίνεται χρυσός! Οι θεατρικές παραστάσεις που ανεβάζει σπάνε ταμεία, σχηματίζουν ατελείωτες ουρές και παίζονται για περισσότερες από μία σεζόν! Ο χαρισματικός Σωτήρης Τσαφούλιας έχει σπουδάσει Διοίκηση ναυτιλιακών επιχειρήσεων και Ναυτιλιακά και ως χαρακτήρας είναι ευσύνοπτος, direct σε αυτά που πρεσβεύει και τα υποστηρίζει χωρίς περιστροφές, με εξαιρετικές απόψεις σε σοβαρά θέματα, χαμηλών τόνων, ακέραιος, ευγενικός και φιλοσοφημένος. Ο ιδιοφυής και ευρηματικά εμπνευσμένος σκηνοθέτης τάραξε τα ύδατα του καλλιτεχνικού γίγνεσθαι τα τελευταία, ιδίως, χρόνια με τις καθηλωτικές δουλειές του και έκανε όλους να μιλούν για αυτόν μόνο με επαινετικά λόγια και διθυραμβικές κριτικές. Κάθε καινούργια του δουλειά γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και πνίγεται στα χειροκροτήματα, τις επευφημίες και τα ”μπράβο” από κοινό και ειδήμονες. Τη θέση της κορυφαίας και πολυβραβευμένης ταινίας του ”Έτερος εγώ” -μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση ως σειρά- έρχεται να πάρει στο Ertflix η ολόφρεσκη δημιουργία του ”17 κλωστές” που την περιμένουμε όλοι με ανυπομονησία. Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης- πυρήνας πολιτισμού- σκηνοθετεί το έργο της βραβευμένης με Emmy συγγραφέως Jane Anderson ”Η αξία της σιωπής” με ένα ονειρεμένο καστ ηθοποιών: Αθηνά Τσιλύρα, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλη Ρίσβα και Δημήτρη Μαυρόπουλο. Ο σκηνοθέτης που μαγνητίζει το κοινό Σωτήρης Τσαφούλιας από το Α ως το Ω.

ΣχετικάΆρθρα

Anderson Jane: Για εμένα ένας άγνωστος νους, μια άγνωστη ψυχή προς εξερεύνηση και ερμηνεία. Το έργο «Η αξία της ζωής» το εμπνεύστηκε από πραγματική ιστορία φίλου της, γεγονός που σημαίνει ότι είναι παρούσα στις στιγμές και στους ανθρώπους και θεωρώ ότι αυτό είναι κύριο συστατικό για έναν καλλιτέχνη.

Βία: Δείγμα δειλίας, ατολμίας και φόβου.

Γενναιοδωρία: Δεν ζεις αλλιώς. Τα μόνα πράγματα που μένουν μαζί σου για πάντα είναι αυτά που χαρίζεις!

Δεκαεπτά κλωστές: Φτιάχνουμε τέρατα και όταν μας χτυπούν αναρωτιόμαστε τι κακό μας βρήκε, όταν εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει τις συνθήκες εκτροπής των συνανθρώπων μας.

Ειλικρίνεια: Συνοδευόμενη με ευγένεια είναι ευεργετική. Χωρίς ευγένεια, περιττή.

Ζωή: Το απόλυτο μυστήριο…

Η αξία της ζωής: Αγάπη και αλληλεγγύη.

Θέατρο ή τηλεόραση: Βουνό ή θάλασσα. Υπέροχα και τα δύο.

Ικανοποίηση: Να δίνεις χαρά στους συνανθρώπους σου.

Καρδιά: Μεταφορικά, αυτή που δίνει νόημα σε ό,τι δεν έχει.

Λόγος: Επένδυση χρόνου όταν οδηγεί στη συνεννόηση, χάσιμο χρόνου όταν οδηγεί στην επικοινωνία.

Μοίρα: Δεν υπάρχει.

Νεωτερισμοί σκηνοθετικοί: Δεν θεωρώ ότι υπάρχει αυτός ο όρος. Νεωτερισμός για ποιον; Ο σκηνοθέτης αφηγείται μια ιστορία με τον τρόπο που τον δονεί. Δεν προβαίνει σε νεωτερισμούς, απλώς σκηνοθετεί. Τα πουλιά δεν κελαηδάνε, απλά μιλούν. Εμείς νομίζουμε ότι κελαηδούν.

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Τα έργα τέχνης που μιλούν στις ψυχές και στα μυαλά των ανθρώπων, χωρίς χρονικό πρόσημο, δεν έχουν καταγωγή.

Ομοφοβία: Η ομοφοβία όπως και ο ρατσισμός σημαίνει φοβάμαι/μισώ κάτι που κατά τύψη δεν είμαι.

Πόνος: Αναπόφευκτος εξελικτικός μηχανισμός.

Ρόλοι (τρόπος διανομής): Πολλοί ρόλοι σου υποδηλώνουν τον ηθοποιό που χρειάζονται καθώς γράφεις ή διαβάζεις το έργο. Άλλοι είναι λιγότερο αποκαλυπτικοί και θέλουν εσύ να κάνεις τη διασταύρωση. Υπάρχουν και αυτοί που περιμένουν τον /την ηθοποιό για να αναστηθούν. Αν διαβάσεις σωστά, τα πάντα ξεκλειδώνονται.

Συμπόνια: Κάτι που πρέπει να προσφέρει κανείς εύκολα και να το δέχεται δύσκολα.

Τρόμος: Η καταστροφή του πλανήτη που ανήκει στα παιδιά μας…

Υστεροφημία: Αν την επιδιώξεις δεν έρχεται. Πρέπει να μην την αποζητάς για να την κατακτήσεις. Δύσκολο.