ΤΩΡΑ |
Ξεχώριζε σαν Μάριον Καστελούτσι, αλλά και σαν τουρίστρια, στο ”Απατεώνες και τζέντλεμεν”( επάνω στη φωτό με φόρεμα Βασίλη Ζούλια). Όσοι είχαμε δει την παράσταση, την προσέξαμε από το χαρακτηριστικό περπάτημα που έκανε, κάθε φορά που έβγαινε στη σκηνή. Τις εντυπώσεις κερδίζει και φέτος, στο “Υπηρέτης με δύο αφεντικά” δίπλα στον Πέτρο Φιλιππίδη στο θέατρο Μουσούρη. Η -μόλις 27 Μαϊων- Σταυρίνα Ψιμοπούλου, είναι ιδιαίτερα χαρούμενη και τυχερή για τη συνεργασία της με τον Πέτρο Φιλιππίδη. Η ίδια μας είπε: ”Πρόκειται για έναν άνθρωπο απίστευτα χαρισματικό, ανεξάντλητα εμπνευσμένο και ουσιαστικά ευφυή. Το να δουλεύει κανείς μαζί του είναι πραγματική τύχη. Ειδικά όταν είσαι πολύ νέος στο επάγγελμα όπως εγώ, κάθε μέρα μαθαίνεις, άρα κερδίζεις, άρα εξελίσσεσαι μαζί του. Το εντυπωσιακό όμως είναι, πως εκτός από την έμπνευση και τη δημιουργικότητα που νιώθεις όταν σε σκηνοθετεί, είναι ότι σε κερδίζει και σαν άνθρωπος . Ευγενής, με την κυριολεκτική σημασία του όρου, δίκαιος πάντα, και γεμάτος με την αθωότητα ενός μικρού παιδιού. Προσωπικά μέσα από αυτή τη δεύτερη μας συνεργασία, θυμήθηκα γιατί έγινα ηθοποιός. Κατάφερε να συνδυάσει με μοναδικό τρόπο την ονειρική-μαγική-φανταστική διάσταση της δουλειάς μας, με αυτή της πειθαρχίας, της ακρίβειας και της συνέπειας. Και να τις κάνει να συνυπάρξουν σε απόλυτη ισορροπία. Δίνοντας μας στόχο σαφή, και όραμα απόλυτα γνήσιο και αυθεντικό, κάθε μέρα καταφέρνουμε να φτάνουμε στην πραγμάτωση αυτής της παράστασης. Ειλικρινά,τον ευχαριστώ πολύ για όλα αυτά.”
Η Σταυρίνα είναι …Ταυρίνα στο ζώδιο! Γεννήθηκε στις 12 Μαϊου 1985 στην Άνοιξη Αττικής. Μεγάλωσε βλέποντας τις αγαπημένες ελληνικές ταινίες με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη και την Ρένα Βλαχοπούλου στην οποία έχει ιδιαίτερη αδυναμία. Από μικρή ήθελε να γίνει ηθοποιός, χωρίς να ξέρει το γιατί. Της άρεσε να παίζει, να χορεύει και να τραγουδάει μπροστά στον καθρέφτη, και έτσι άρχισαν όλα. Μόλις τελείωσε το σχολείο, πέρασε στο τμήμα ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Στο τρίτο έτος, δίνει εξετάσεις και περνάει στη δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου και αποφοιτά το 2008. Αμέσως έρχεται η πρόταση για το παιδικό έργο ”Ο Μορμόλης”, από τον Τάσο Ιορδανίδη και την Θάλεια Ματίκα, που υπέγραψαν τη σκηνοθεσία, στο θέατρο Ήβη. Εκεί, μέσω της Θάλειας και του Τάσου, γίνεται και η πρώτη γνωριμία με τον Πέτρο Φιλιππίδη. Τα επόμενα δύο χρόνια, η συνεργασία με τον Τ. Ιορδανίδη και τη Θ. Ματίκα συνεχίζεται στο θέατρο Άλμα, στο έργο ”Επικίνδυνες σχέσεις” σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κιμούλη. Την πρώτη χρονιά, υποδύεται μια καμαριέρα που σε μια σκηνή, έβγαινε εντελώς γυμνή. Αυτός είναι και ο πιο extreme ρόλος της, ως τώρα, στο θέατρο. ”Μετά από αυτό, δεν φοβάμαι τίποτα!” παραδέχεται. Τα Χριστούγεννα του 2011, συμβαίνει ”το θαύμα των Χριστουγέννων” για την Σταυρίνα. Δέχεται την πρόταση για το ”Απατεώνες και Τζέντλεμεν” και αρχίζει η ανοδική της πορεία. Ως ”Μπιάνκα” στον ”Υπηρέτη με δύο αφεντικά”, όλοι μιλάνε για μια σέξι κοπέλα. Ίσως είναι και ο ρόλος που υποδύεται, αν και το μόνο κοινό σημείο με την Μπιάνκα ”είναι ο τρόπος που φτάνει τελικά στην επίτευξη του στόχου της. Το πώς διεκδικεί και τελικά καταφέρνει αυτό που θέλει. Τώρα αν είναι σεξοβόμβα ή όχι ας το κρίνουν οι άλλοι..”.
Παράλληλα με το θέατρο, η Σταυρίνα αξιοποιεί και το πτυχίο ως ψυχολόγος. Για ένα χρόνο δουλεύει σε ένα κέντρο με άτομα με ψυχικές νόσους κάνοντάς τους θεατρικό παιχνίδι και ψυχόδραμα. Από το 2010 εργάζεται ως ψυχολόγος και κάνει και το μάθημα του θεατρικού παιχνιδιού στο παιδικό σταθμό-νηπιαγωγείο, που διατηρεί με την μητέρα της, πράγμα που την κάνει πολύ χαρούμενη. ”Το να δουλεύει κανείς με παιδιά είναι μαγικό. Εκτός του ότι γίνεσαι και συ πάλι παιδί, με βοηθά πολύ και στην εξέλιξη της υποκριτικής μου, όσο περίεργο και αν ακούγεται αυτό”.
Μοναχοπαίδι, αν και θα ήθελε να έχει αδέλφια, η σχέση με τους γονείς της είναι βαθιά συναισθηματική. ”Οι γονείς μου με καμαρώνουν πολύ, τώρα πια. Αρχικά ήταν αρκετά διστακτικοί σε σχέση με το επάγγελμα, αλλά πλέον είναι πολύ χαρούμενοι για μένα. Είναι πολύ υποστηρικτικοί μαζί μου σε κάθε μου απόφαση. Είμαστε πραγματικά πολύ δεμένοι. Από το 2007 μένω μόνη μου στο κέντρο. Αρχικά στην Κυψέλη και τώρα στα Άνω Πετράλωνα. Την αγαπώ πολύ την Αθήνα και θεωρώ ότι είναι μια πραγματικά όμορφη πόλη. Έχει γωνιές και γειτονιές που σε μεταφέρουν σε άλλη εποχή. Αυτό που αγαπώ πολύ να κάνω, είναι να περπατάω από το Σύνταγμα μέχρι το σπίτι μου μέσα από την Ερμού και το Θησείο. Ειδικά την ώρα που πέφτει ο ήλιος. Eπίσης, μ’ αρέσει πολύ η γειτονιά των Άνω Πετραλώνων και τα μικρά μαγαζιά στην Τρώων, εκεί είναι τα στέκια μου. Μου αρέσει πολύ το θέατρο, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση και βλέπω και τα τρία. Θεωρώ ότι η τέχνη μπορεί να χωρέσει παντού όταν γίνεται με σεβασμό, μεράκι και έμπνευση. Δεν μπορώ όμως να μην ξεχωρίσω το θέατρο, και να μην εκφράσω την απόλυτη πληρότητα συναισθημάτων που νιώθω μέσα από αυτό κυρίως ως ηθοποιός αλλά και ως θεατής. Σχετικά με τα τουρκικά σήριαλ, δεν έχω γνώμη, γιατί δεν τα έχω παρακολουθήσει ποτέ. Ακούω όμως πολύ μουσική, από ρεμπέτικα μέχρι σύγχρονη ελληνική και ξένη. Γενικά δεν συμπαθώ τη μονομέρεια, είμαι επίσης τελειομανής, παρορμητική και πεισματάρα”.
Η Σταυρίνα δεν έχει κάποιο ρόλο-όνειρο. Αγαπά τόσο πολύ το θέατρο που θέλει μόνο να είναι στη σκηνή και να παίζει. Σε ερώτησή μας τι προσέχει και τι απεχθάνεται σε γυναίκες και άντρες, απάντησε: ”Το πρώτο πράγμα που προσέχω και στους άντρες και στις γυναίκες είναι το βλέμμα. Το τι απεχθάνομαι έχει να κάνει με το χαρακτήρα και με την προσωπικότητα του καθενός. Και αυτό εξαρτάται την περίπτωση”.
Σταυρίνα, σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία!
Σχόλια για αυτό το άρθρο