ΤΩΡΑ |
Christiane F. – Μια αληθινή ιστορία
Η Vera Christiane Felscherinow γεννήθηκε στις 20 Μαΐου του 1962 στο Αμβούργο και έγινε παγκοσμίως γνωστή στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ως ναρκομανής έφηβη με την αυτοβιογραφία της Christiane F – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo. Ηταν μια ιστορία γραμμένη από ghost writers βασισμένη σε καταθέσεις της στην αστυνομία που είχε βαλθεί τότε να καθαρίσει το σταθμό του Δυτικού Βερολίνου.
Ας πιάσουμε όμως την ζωή της από την αρχή. Η Christiane Felscherinow μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια η οποία υπέφερε επειδή ο πατέρας ήταν αλκοολικός. Όταν ήταν 6 ετών η οικογένεια της μετακόμισε σε μία απρόσωπη καταθλιπτική γειτονιά με ψηλά κτίρια στο Βερολίνο της τότε Δυτικής Γερμανίας. Μετά το διαζύγιο των γονέων της τα πράγματα δεν καλυτέρευσαν. Σε ηλικία 12 ετών ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τα ναρκωτικά καπνίζοντας χασίς και παίρνοντας LSD σε κλαμπ όπου παρίστανε τη μεγαλύτερη. Σε ηλικία 14 ετών ήταν εξαρτημένη από την ηρωίνη ενώ παράλληλα εκδιδόταν ως πόρνη (στην περιβόητη Kurfürstenstraße στον σταθμό του Βερολίνου) για να μπορέσει να εξασφαλίσει την δόση της. Η σχέση της με συνομίληκό της επίσης εξαρτόμενο στην ηρωίνη που εκδιδόταν επίσης δε βοήθησε. Το αντίθετο..Η οικογενειακή μέριμνα στο σπίτι μάλλον ήταν ανύπαρκτη αφού η μάνα της μετά από δυο χρόνια κατάλαβε ότι η κόρη της κάνει διπλή ζωή.
Το 1978 και ενώ η Christiane καταθέτει ως μάρτυρας σε μια δίκη, δύο δημοσιογράφοι του περιοδικού STERN ζητούν να της πάρουν συνέντευξη για μια έρευνα που αφορούσε τους ναρκομανείς εφήβους. Μετά από δυο μήνες έρευνας και έχοντας σοκαριστεί με την ιστορία της Christiane προέκυψε η αυτοβιογραφία της όπου για πρώτη φορά δόθηκαν στην δημοσιότητα λεπτομερείς αναφορές για τον φαύλο κύκλο των θυμάτων από τα ναρκωτικά και μάλιστα σε αυτή την τρυφερή ηλικία. Το βιβλίο είχε γίνει bestseller σε χρόνο ρεκόρ και το 1981 ο γερμανός σκηνοθέτης Uli Edel γύρισε την αντίστοιχη ταινία «Cristiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo» (γυρισμένη ακριβώς στα ίδια μέρη με κομπάρσους πραγματικά junkies ) η οποία είχε σοκάρει το σύμπαν, όμως αυτό δεν εμπόδισε την μεγάλη της εμπορική επιτυχία.
Για την μουσική της ήταν υπεύθυνος ο David Bowie όπου εμφανίζεται και ο ίδιος σε live – ήταν η πρώτη φορά , μετά το κονσέρτο του στο Βερολίνο που η Christiane έκανε ένεση ηρωίνης.
Το 1981 με 1983 είχε ξεκόψει από τα ναρκωτικά και ήταν ήδη διάσημη και πλούσια από τα copywrites. Eκανε κάποιες απόπειρες να ασχοληθεί με το τραγούδι και την υποκριτική έχοντας ηχογραφήσει κάποιους δίσκους και έχοντας παίξει σε ταινίες. Το 1983 πηγαίνει περιοδεία στις ΗΠΑ για την προώθηση της ταινίας «Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo». Σε εκείνη την περιοδεία είχε μαζί της μια κασέτα της NENA με το «99 Luftballons» και χάρη αυτού κατάφερε το τραγούδι να γίνει επιτυχία στις ΗΠΑ (η άσχετη πληροφορία!).
Από το 1987 ως το 1993 ζούσε στην Ελλάδα ενώ το 1996 έγινε μητέρα και ζούσε με τον γιό της στο Βερολίνο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μετά από ένα διάστημα παραμονής της στο Άμστερνταμ, η εμμονή της για τα ναρκωτικά επέστρεψε ξανά κι έτσι η Christiane ξαναέπεσε στον βούρκο. Το 2010 έχασε την επιμέλεια του παιδιού της. Είναι η μόνη από την γενιά εκείνων των παιδιών της παρέας της Kurfürstenstraße που παραμένει ζωντανή. It’s too late..
Σαν συνιστώ ανεπιφύλακτα να δείτε την ταινία και ακόμα πιο πολύ να διαβάσετε το βιβλίο. Όμως θεωρώ πως στην συγκεκριμένη περίπτωση η ταινία μεταφέρει σε πολύ ρεαλιστικό βαθμό την πραγματικότητα και είναι σοκαριστική η πραγματικότητα που βιώνουν οι ναρκομανεί – η σκηνή που προσπαθούν να απεξαρτηθούν στο δωμάτιο μόνοι τους είναι συγκλονιστική. Παρά τις φριχτές σκηνές και επειδή η πρωταγωνίστρια Νatja Brunckhorst ήταν ιδιαίτερα όμορφη πολλά κορίτσια θέλησαν να της μοιάσουν. Ηταν η εποχή του Heroin Chic..
Περιπτώσεις σαν της Christiane δυστυχώς υπάρχουν πολλές. Έτυχε να μεγαλώσω στο κέντρο της Φραγκφούρτης την δεκαετία του 70 όπου τέτοιες εικόνες ήταν η καθημερινότητα. Όταν όμως είσαι παιδί δεν καταλαβαίνεις και πολλά. Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι στην ουσία οι ναρκομανείς είναι άρρωστοι. Όμως αυτές οι εικόνες δεν με έβλαψαν. Μπορεί να μην ήξερα τι θα γίνω όταν μεγαλώσω αλλά ήξερα πως δεν θέλω να γίνω …
PS: Με αφορμή της συζήτησης που είχαμε με την Χριστίνα προχθές το βράδυ σε ταβερνάκι της Πλάκας έγραψα το παραπάνω άρθρο. Και φυσικά λόγω της κοινής λατρεία μας για τον David Bowie…
Σχόλια για αυτό το άρθρο