Βίκυ Μαραγκάκη: «Αγαπώ το καλό θέατρο και τις γόνιμες συνεργασίες»

Υπάρχουν καλλιτέχνες που επιλέγουν να μιλούν με θόρυβο και άλλοι που αφήνουν την τέχνη τους να ψιθυρίζει βαθιά μέσα στην ψυχή του θεατή. Η Βίκυ Μαραγκάκη ανήκει αδιαμφισβήτητα στη δεύτερη σπανιότερη κατηγορία. Με σεμνότητα που δεν επιζητεί την προβολή, αλλά κερδίζει το σεβασμό, με επαγγελματισμό ακέραιο, ήθος αδιαπραγμάτευτο και αξιοπρέπεια που διαπερνά κάθε της παρουσία, χαράζει μια διακριτική αλλά ουσιαστική πορεία στο χώρο του θεάτρου, παραμένοντας σταθερά χαμηλού προφίλ. Οι επιλογές της δεν υπαγορεύονται ποτέ από ευκαιριακές συγκυρίες, αλλά από μια βαθιά εσωτερική ανάγκη να συναντά έργα που την συγκινούν και ρόλους που επιθυμεί πραγματικά να υπηρετήσει. Και αυτή η ειλικρίνεια αντανακλάται σε κάθε της ερμηνεία, που δεν επιδιώκει την επιφάνεια, αλλά διεισδύει στον πυρήνα του ανθρώπινου βιώματος. Αυτή την περίοδο στο θέατρο Χώρος συμπρωταγωνιστεί στον ”Επικίνδυνο οίκτο” του Στέφαν Τσβάιχ σε σκηνοθεσία της δαιμόνιας Κερασίας Σαμαρά, σε μια συνεργασία που αποτελεί ήδη την τέταρτη κοινή τους συνάντηση- γεγονός που μαρτυρά όχι μόνο την καλλιτεχνική τους σύμπνοια, αλλά και την αμοιβαία εκτίμηση. Η ίδια μιλά για το έργο ως ένα λογοτεχνικό αριστούργημα με συναρπαστική πλοκή, που ξεναγεί με πάθος στα σκοτεινά και σύνθετα βάθη της ανθρώπινης ψυχολογίας, ενώ για την Σαμαρά δεν κρύβει το θαυμασμό της, αναγνωρίζοντας την όχι μόνο ως μια υπέροχη ηθοποιό αλλά ως μια αληθινή καλλιτέχνιδα- σκηνοθέτιδα με γνώσεις, θεατρικό ένστικτο και υψηλή αισθητική! Στο έργο, ενσαρκώνει την Ιλόνα, ένα ρόλο βαθιά ανθρώπινο και πολυεπίπεδο, που κινείται γύρω από την εύθραυστη ισορροπία της φροντίδας και της ευθύνης, καθώς στέκεται στο πλευρό της παράλυτης εξαδέλφης της Έντιθ. Η σωματική αναπηρία παρούσα σε πολλούς χαρακτήρες του έργου, ξεπερνά την κυριολεκτική της διάσταση και μετατρέπεται σε ισχυρό σύμβολο: καθρεφτίζει μια κοινωνία σε ηθική και πνευματική παράλυση, ανίκανη να αντιδράσει μπροστά στον επερχόμενο κίνδυνο, αλλά και απέναντι στην ίδια της την ευθύνη. Όταν το ατομικό συμφέρον υπερισχύει του συλλογικού, όταν η σκέψη και η δράση αδρανούν μπροστά στο κακό, τότε οι κανόνες δικαίου καταλύονται και οι ισχυροί επιβάλουν ανενόχλητοι την αυθαίρετη και κατακτητική τους βούληση… Μέσα σε αυτό το απαιτητικό και φορτισμένο πλαίσιο, η Βίκυ Μαραγκάκη καταθέτει μια ερμηνεία εσωτερική, ακριβή και ουσιαστική, αποδεικνύοντας πως η αληθινή δύναμη ενός ηθοποιού δεν βρίσκεται στην εξωστρέφεια αλλά στην αλήθεια… Το καλλιτεχνικό της ταξίδι συνεχίζεται δυναμικά, καθώς το προσεχές καλοκαίρι αναμένεται να την δούμε σε περιοδεία- μια νέα πρόκληση που προς το παρόν παραμένει άρρητη, μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες. Ωστόσο, αν κάτι είναι βέβαιο, είναι πως όποια και αν είναι η επόμενη στάση της, θα την χαρακτηρίζει η ίδια αφοσίωση, η ίδια ποιότητα και η ίδια σιωπηλή δύναμη που την καθιστούν μια παρουσία ξεχωριστή στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.

ΣχετικάΆρθρα

-Στο θέατρο, πόσο συχνά δίνεις το παρών;

Αγαπώ το καλό θέατρο ,τα ωραία έργα και τις δημιουργικές και γόνιμες συνεργασίες και θεωρώ ότι ως προς αυτό έχω σταθεί πολύ τυχερή μέχρι σήμερα . Εύχομαι το ίδιο και για το μέλλον .

– ”Ο Επικίνδυνος Οίκτος”- το μοναδικό μυθιστόρημα- του Στέφαν Τσβάιχ ανέβηκε στο θέατρο από τη δαιμόνια και άκρως δημιουργική Κερασία Σαμαρά. Για ποιο λόγο θεωρείς ότι το επέλεξε;

Επειδή, είναι ένα λογοτεχνικό αριστούργημα με συναρπαστική πλοκή που σε ξεναγεί με πάθος στα βάθη της ψυχολογίας των ηρώων του . Άκρως αντιπολεμικό και απόλυτα επίκαιρο με όλον αυτόν τον πολεμικό αναβρασμό που επικρατεί γύρω μας…

– Πώς είναι η Κερασία Σαμαρά ως σκηνοθέτις;

Η Κερασία είναι αληθινή καλλιτέχνις. Ένας άνθρωπος με γνώσεις, θεατρικό ένστικτο και υψηλή αισθητική. Στις πρόβες μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις και τις ιδέες της επιτρέποντας το δημιουργικό διάλογο και αντίλογο . Απολαμβάνω να δουλεύω μαζί της και δεν είναι τυχαίο που αυτή είναι η τέταρτη συνεργασία μου μαζί της .

– Ποιο ρόλο υποδύεσαι στο έργο και πόσο σε ιντριγκάρει;

Υποδύομαι την Ιλόνα που ζει χρόνια τώρα στον πύργο των Κεκεσφάλβα για να βοηθάει και να συντροφεύει την παράλυτη εξαδέλφη της Έντιθ μετά την υπόσχεση του θείου της να την προικίσει, αφού βέβαια η Έντιθ γιατρευτεί . Καλόψυχη ,υπομονετική και διακριτική ,πάντοτε χαμογελαστή αλλά και βαθιά πληγωμένη από την μακρόχρονη σκοτεινή τροπή που έχει πάρει η ζωή της . Αυτό ακριβώς το διττό της ύπαρξης της, είναι που με ιντριγκάρει …

– Η σωματική αναπηρία κυριαρχεί σε πολλούς ρόλους στο έργο, έχει κάποιο συμβολισμό;

Η σωματική αναπηρία που απαντάται σε τρεις από τους επτά βασικούς ήρωες του έργου, καθρεφτίζει την κοινωνική ¨παράλυση ¨ όχι μόνο απέναντι στον επερχόμενο πόλεμο αλλά και στην ατομική ευθύνη .

-Όλο το αξιακό σύστημα, σύμφωνα με την υπόθεση του έργου και τον συγγραφέα, βρίσκεται σε πλήρη παρακμή. Ισχύει;

Όταν το ατομικό συμφέρον υπερισχύει του συλλογικού, όταν οι κανόνες δικαίου καταλύονται, όταν υπάρχει ηθική παρακμή ,αδράνεια σκέψης και δράσης απέναντι στο κακό και οι ισχυροί του κόσμου ασκούν αυθαίρετη κατακτητική πολιτική ,τότε σίγουρα δεν είναι ευοίωνα τα πράγματα…

-Όταν ο άνθρωπος ξεπερνά τα όριά του, δεν είναι σαν να κάνει μια χειραψία με το θάνατο;

Όταν ο άνθρωπος ξεπερνά τα όρια του μπορεί να είναι και σαν να κάνει χειραψία με τον Θεό.