Βυσσινόκηπος: Πρεμιέρα στο Βασιλικό Θέατρο

 

 

 

Με μεγάλη επιτυχία δόθηκε η πρεμιέρα του έργου του Αντόν Τσέχωφ «Ο Βυσσινόκηπος» στο Βασιλικό Θέατρο, σε μετάφραση Δαυίδ Μαλτέζε και σε σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία & μουσική επιμέλεια της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.

«Ο Βυσσινόκηπος», ένα από τα πιο κλασικά και βαθιά ανθρώπινα έργα του Αντόν Τσέχωφ, που γνώρισε θερμή ανταπόκριση από το κοινό, με υψηλή προσέλευση καθ’όλη τη διάρκεια των παραστάσεων της προηγούμενης σεζόν, επέστρεψε για δεύτερη χρονιά με ένα εξαιρετικό επιτελείο ηθοποιώνκαι πρωταγωνιστές τον Αντίνοο Αλμπάνη, τον Βασίλη Ευταξόπουλο και τη Γιολάντα Μπαλαούρα.

 

Ο Βυσσινόκηπος αποτελεί ένα έργο-σταθμό της παγκόσμιας δραματουργίας, που με λεπτότητα και διαύγεια φωτίζει τις ρωγμές μιας κοινωνίας σε μετάβαση. Είναι ένα ποιητικό και ταυτόχρονα διεισδυτικό σχόλιο για το τέλος μιας εποχής και τη βαθιά προσκόλληση των ανθρώπων σε ό,τι χάνεται.Μέσα από την ιστορία της οικογένειας και τον ισχυρό συμβολισμό του βυσσινόκηπου, αναδύεται η σύγκρουση ανάμεσα στη μνήμη και την αναγκαιότητα της αλλαγής, στην παρακμή της αριστοκρατίας και στην άνοδο μιας νέας κοινωνικής πραγματικότητας. Ο κορυφαίος δραματουργός των υπόγειων συγκρούσεων και των ανείπωτων ρηγμάτων της ανθρώπινης ψυχής σχοινοβατεί ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό στοιχείο αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη αδυναμία μπροστά στον χρόνο και στις αποφάσεις που διαρκώς αναβάλλονται. Εδώ, η απώλεια δεν εκδηλώνεται με κραυγές, αλλά με σιωπές, αμηχανία και ευκαιρίες που χάνονται.

Λίγα λόγια για το έργο

Η Λιουμπόφ Αντρέγιεβνα επιστρέφει με την κόρη της Άνια, στο πατρικό της σπίτι στη Ρωσία, ύστερα από πέντε χρόνια. Οι σπατάλες, η κακοδιαχείριση και η αμέλεια τη βρίσκουν βουτηγμένη στα χρέη και αντιμέτωπη με τον πλειστηριασμό του σπιτιού της και του μεγάλου βυσσινόκηπου που το περιβάλλει. Μαζί με τον αδελφό της Γκάγιεφ, δείχνουν ανήμποροι να κάνουν την οποιαδήποτε κίνηση για να αποτρέψουν την πώληση. Καθηλωμένοι από την αναβλητικότητα και την αναποφασιστικότητά τους, στέκονται παρατηρητές μιας αναπόφευκτης εξέλιξης. Την ίδια ώρα ο Λοπάχιν, έμπορος και γιος ενός σκλάβου του πατέρα της Λιουμπόφ, είναι έτοιμος να αδράξει την ευκαιρία και να αγοράσει την ιδιοκτησία τους.

 

Ο Αντόν Τσέχωφ ολοκληρώνει τον Βυσσινόκηπο το 1903, με πολύ μεγάλη δυσκολία λόγω της επιβαρυμένης πλέον υγείας του. Πρόκειται για το τελευταίο του έργο, που το βλέπει με απογοήτευση να ανεβαίνει ως δράμα, ενώ ο ίδιος επιμένει πως είναι κωμωδία.

 

Λίγο πριν από την επανάσταση του 1905, που θα ταράξει τα θεμέλια της τσαρικής εξουσίας, και δεκατέσσερα χρόνια πριν από τη μεγάλη επανάσταση του 1917, που θα μεταμορφώσει ριζικά το πρόσωπο της χώρας, το έργο αποτυπώνει τη στιγμή ακριβώς πριν καταρρεύσει το παλιό και αναδυθεί το καινούριο. Η παλιά τάξη αποσύρεται σιγά σιγά στην ανυπαρξία, ανίκανη να προσαρμοστεί. Την αντικαθιστά μια νέα τάξη πραγμάτων, πιο σκληρή. Οι έμποροι, οι πρώην δουλοπάροικοι παίρνουν στα χέρια τους τη γη και την περιουσία εκείνων που δεν έμαθαν ποτέ να δουλεύουν.

 

Στον Βυσσινόκηπο παρουσιάζεται η σύγκρουση της παρηκμασμένης αριστοκρατίας και της αστικής τάξης, στη μεταβατική εποχή των δύο αιώνων. Η Λιουμπόφ και ο Γκάγιεφ, με την αδράνειά τους, αφήνουν την περιουσία τους να αργοπεθαίνει, επιλέγοντας για τον εαυτό τους την υπερήφανη στάση μιας μαρτυρικής θυσίας, που διαφυλάσσει το προνόμιο της ηθικής και πολιτιστικής τους υπεροχής. Μιας υπεροχής που πηγάζει από το ένδοξο παρελθόν και τα προνόμια της γνώσης και της καλλιέργειας της κοινωνικής τους θέσης. Από την άλλη, η δυναμική ορμή της νέας τάξης των εμπόρων, με όπλα την εργασία, το πείσμα, το θράσος αλλά και τα απωθημένα ολόκληρων γενεών, καβαλάει το κύμα της αλλαγής και της ανάπτυξης, ισοπεδώνοντας τις αξίες του παλιού κόσμου. Δίπλα στον βυσσινόκηπο τα τρένα πηγαινοέρχονται, καθυστερούν αλλά ταξιδεύουν διαρκώς. Θα προλάβουν τα πρόσωπα του έργου να επιβιβαστούν στο τελευταίο τρένο της ζωής τους;

 

Πιο επίκαιρος από ποτέ, ο Βυσσινόκηπος καθρεφτίζει εμάς που είμαστε οι χρεωμένοι και ανίκανοι αριστοκράτες, ή εμάς που δουλεύουμε για να σωθούμε, ή εμάς πουξεσηκωνόμαστε μόνο στα λόγια, πνιγμένοι από το άδικο.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Ένας άντρας αγαπάει μια γυναίκα. Βάζει δύο στόχους: Να αποκτήσει απόλυτη δύναμη και να κατακτήσει τη γυναίκα. Τον ένα στόχο τον πετυχαίνει.

Αυτή είναι η ιστορία του «Βυσσινόκηπου» όπως την πρωτοδιάβασα. Μέσα στον -άλλοτε ακραία αστείο και άλλοτε λυπητερό- μύθο αυτό, μπλέκονται σχέσεις και δυναμικές που ισχυροποιούν ως σύμβολα τους ήρωες. Σύμβολα ενός κόσμου που πεθαίνει και ενός κόσμου που εισβάλλει και επιβάλλεται. Στον δικό μας «Βυσσινόκηπο» θα ακούσετε και θα δείτε ίσως πράγματα που δεν έχετε παρατηρήσει ποτέ, ακόμα κι εσείς που γνωρίζετε καλά το έργο: Γυναίκες ισχυρές και κυρίαρχες, αυτόνομες και περήφανες. Άντρες ευγενείς και τρυφερούς, ευγνώμονες και γενναιόδωρους.

Όλοι οι άνθρωποι του «Βυσσινόκηπου» συνυπάρχουν ισότιμα και με αγάπη. Αφέντες και υπάλληλοι, νέοι και υπέργηροι αγκαλιάζονται ή συζητούν σαν ένα. Ο Τσέχωφ διδάσκει αγάπη. «Αγαπώ αυτόν τον κήπο» λέει η ιδιοκτήτρια του κτήματος που βγαίνει σε πλειστηριασμό. Όμως, το να αγαπάς δεν σημαίνει πως αφήνεις αυτό που αγαπάς στο έλεος του χρόνου, να στέκει απλώς εκεί, με μία αξία μουσειακή. «Αγαπώ» σημαίνει προσέχω, φροντίζω, συντηρώ και βοηθώ να ανθίζει το αντικείμενο της αγάπης μου. «Να’ την  η ευτυχία, έρχεται!», λέει ο θεωρητικός της επανάστασης. «Ευτυχία» όμως, για τον προφήτη συγγραφέα σημαίνει ισότητα, δικαιοσύνη και ελευθερία ενός λαού.

Τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 1904. Και σήμερα είμαστε και απελπισμένοι δανειζόμενοι αλλά και παραγωγικοί δανειστές. Και ανήμποροι ρομαντικοί αλλά και ευφυείς καιροσκόποι. Είμαστεόλοι,όλα. Και όλα στην παράστασή μας είναι ακριβώς όπως μας τα κληροδότησε ο Τσέχωφ. Γι’ αυτό και η μετάφραση του αγαπημένου Δαυίδ Μαλτέζε έγινε ευλαβικά από τη Ρωσική γλώσσα, γι’ αυτό και η όψη της υπέροχης Ελένης Μανωλοπούλου ακολούθησε πιστά τις οδηγίες του συγγραφέα. Γι’ αυτό κι η υπογράφουσα, μέσω των συγκλονιστικών ηθοποιών (τα δέντρα ενός θαλερού θεατρικού κήπου), προσπάθησα να τιμήσω – πέρα από τον Αντόν Τσέχωφ, το γράμμα και το πνεύμα του- τους δασκάλους των δασκάλων μου: Τον Κονσταντίν Στανισλάφσκι και το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας που πρώτη φορά έδειξαν στον κόσμο μια προφητική ιστορία Επανάστασης κι Έρωτα.

 

«Τώρα, όμως αφήστε με ήσυχη. Τώρα εγώ ονειρεύομαι.»

Ευχαριστώ από την καρδιά μου όλους τους εκπληκτικούς συνεργάτες του ΚΘΒΕ κι ιδιαίτερα τους ηθοποιούς, τους ήρωες μου. Ευχαριστώ τον Διευθυντή, Αστέρη Πελτέκη για την εμπιστοσύνη.

 

Αθανασία Καραγιαννοπούλου

Ο Βασίλης Ευταξόπουλος (Γκάγιεφ Λεονίντ Αντρέγιεβιτς) μαζί με τον Λευτέρη Πλασκοβίτη (Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΚΘΒΕ) και την Γιολάντα Μπαλαούρα (Ρανέβσκαγια Λιουμπόφ Αντρέγιεβνα).

Βασίλης Ευταξόπουλος (Γκάγιεφ Λεονίντ Αντρέγιεβιτς), Χρύσα Ζαφειριάδου (Βάρια), Λευτέρης Πλασκοβίτης (Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΚΘΒΕ), Λίλη Αδρασκέλα (Ντουνιάσα), Νίκος Καπέλιος (Συμεόνωφ-Πίσικ Μπορίς Μπορίσοβιτς).

O Αντίνοος Αλμπάνης (Λοπάχιν Γερμολάη Αλεξέγιεβιτς) με τον Λευτέρης Πλασκοβίτη (Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΚΘΒΕ).

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Δαυίδ Μαλτέζε, Σκηνοθεσία — Δραματουργική επεξεργασία-Μουσική επιμέλεια: Αθανασία Καραγιαννοπούλου, Σκηνικά- Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου, Χορογραφίες: Αναστασία Κελέση, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας, Ηχητικό περιβάλλον: Διονύσης Κωνσταντινίδης, Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαίρη Ανδρέου, Έφη Δρόσου, Συνεργάτις σκηνογράφος – ενδυματολόγος: Δανάη Πανά, Οργάνωση Παραγωγής: Ματίνα Παγουλάτου, Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud

 

*Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Χριστίνα Γεωργιάδου 

Διανομή: Αντίνοος Αλμπάνης (Λοπάχιν Γερμολάη Αλεξέγιεβιτς), Βασίλης Ευταξόπουλος (Γκάγιεφ Λεονίντ Αντρέγιεβιτς), Χρύσα Ζαφειριάδου (Βάρια), Νίκος Καπέλιος (Συμεόνωφ-Πίσικ Μπορίς Μπορίσοβιτς), Αγάπη Ουζούνη (Άνια/ Μικρή Λιουμπόφ), Γιώργος Κολοβός (Τροφίμωφ Πιοτρ Σεργκέγιεβιτς), Χρήστος Μαστρογιαννίδης (Επιχόντωφ Σεμιόν Παντελέγιεβιτς),Λίλη Αδρασκέλα (Ντουνιάσα), Γιολάντα Μπαλαούρα (Ρανέβσκαγια Λιουμπόφ Αντρέγιεβνα), Κώστας Σαντάς (Φιρς), Άννη Τσολακίδου (Σαρλότα Ιβάνοβνα), Μανώλης Φουντούλης (Ένας περαστικός/ Σταθμάρχης), Γρηγόρης Φρέσκος (Γιάσα)

 

 

Φιγκυράν

Νάκος Νηρέας (Μικρός Λοπάχιν/ σε διπλή διανομή)

Δημήτρης Πασχαλίδης (Μικρός Λοπάχιν/ σε διπλή διανομή)

Νίκος Χάψαλης (Υπηρέτης/ Ταχυδρόμος)

 

Πληροφορίες: Βασιλικό Θέατρο (Πλατεία Λευκού Πύργου)

Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες και 45 λεπτά (με διάλειμμα)

 

Ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη: 19:00

Πέμπτη- Παρασκευή- Σάββατο: 20:30

Κυριακή: 19:00

 

Προπώληση: ntng.gr | more.com

Πληροφορίες: Εκδοτήρια ΚΘΒΕ | Τ. 2315 200 200 | ntng.gr

 

Τετάρτη στις 19:00

Γενική είσοδος: 13€

Εκπτωτικό Εισιτήριο:11€ (πολύτεκνοι, Άνω των 65, Εκπαιδευτικών)

Φοιτητικό – Μαθητικό: 9€

 

Πέμπτη (λαϊκή) 21:00

Γενική είσοδος: 11€

Εκπτωτικό Εισιτήριο: 9€ (Φοιτητικό – Μαθητικό, Πολύτεκνοι, Άνω των 65, Εκπαιδευτικών)

 

Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00

Ζώνες Θεάτρου με διαβάθμιση στις τιμές των εισιτηρίων 21€, 18€, 15€, 13€ και περιορισμένος αριθμός θέσεων 7€

Εκπτωτικό Εισιτήριο: 12€ (Φοιτητικό – Μαθητικό, Πολύτεκνοι, Άνω των 65, Εκπαιδευτικών)

 

Σάββατο στις 18:00

Γενική είσοδος: 13€

Εκπτωτικό Εισιτήριο: 11€ (πολύτεκνοι, Άνω των 65, Εκπαιδευτικών)
Φοιτητικό- Μαθητικό: 9€

Ειδικές τιμές

Απαιτείται η αγορά των εισιτηρίων από τα ταμεία του ΚΘΒΕ και όχι ηλεκτρονικά. Κατά τις ημέρες Παρασκευή στις 21:00, Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00 στις μεγάλες σκηνές οι ειδικές τιμές ισχύουν για τις επιλεγμένες θέσεις των 13€

ΑΜΕΑ: Δωρεάν

Μέλη του Συλ. Υπαλ. Υπουργείου Πολιτισμού Β. Ελλάδος: 5€

 

Ατέλειες: Δωρεάν 10 θέσεις ανά ημέρα παράστασης στις μεγάλες σκηνές (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Βασιλικό & Θέατρο Μονής Λαζαριστών – Σκηνή Σωκράτης Καραντινός) & 5 θέσεις ανά ημέρα παράστασης στις μικρές σκηνές (Φουαγιέ Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Φουαγιέ Βασιλικού Θεάτρου & Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών.

Κατόπιν εξαντλήσεως των θέσεων, τιμή εισιτήριου 5€

Ισχύουν ατέλειες: ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΑ, ΣΕΗ, Τμημάτων Θεάτρου, Δραματικών Σχολών, Κινηματογράφου ΑΠΘ, Σκηνοθετών.

 

Ανέργων: Δωρεάν 10 θέσεις ανά ημέρα παράστασης στις μεγάλες σκηνές (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Βασιλικό & Θέατρο Μονής Λαζαριστών – Σκηνή Σωκράτης Καραντινός) & 5 θέσεις ανά ημέρα παράστασης στις μικρές σκηνές (Φουαγιέ Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Φουαγιέ Βασιλικού Θεάτρου & Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών. Κατόπιν εξαντλήσεως των θέσεων, τιμή εισιτηρίου 5€

 

Φοιτητικό: από 3 έως 6 άτομα, τιμή 7€ / άτομο. Άνω των 10 ατόμων, τιμή 5€ / άτομο.

«Εισιτήριο της παρέας»: Για παρέα 3 ατόμων τιμή 25€ στο σύνολο και για παρέα 4 ατόμων τιμή 30€ στο σύνολο.

 

Ομαδικά

Oμαδικό Εισιτήριο: 7 ευρώ (για 10 άτομα ισχύει για Τετάρτη, Πέμπτη και Σάββατο απόγευμα – από 20 άτομα και πάνω για Παρασκευή, Σάββατο βράδυ και Κυριακή)

Ομαδικό Μαθητικό Εσιτήριο για τις απογευματινές και βραδινές παραστάσεις: 6€

Ομαδικές κρατήσεις (άνω των 10 ατόμων): 2315 200 011 & 2315 200 012