Xριστίνα Πολίτη: Ούτε ο Jesus Christ Superstar δεν μπορεί να μας σώσει από την αυτοκαταστροφή μας

Η Χριστίνα Πολίτη συναντήθηκε Στο Τραπέζι του Ζonarns με τον Χρήστο Ζαμπούνη, για λογαριασμό της εφημερίδας Freddo. Η…ρηξικέλευθη Χριστίνα απαντά στις ερωτήσεις του Χρήστου για την οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας, για την κρίση, για την ελληνική τηλεόραση αλλά και για τα προτερήματα και ελαττώματα των Ελλήνων.

-Πώς βλέπεις την πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας;

Kατ εικόνα και καθ’ ομοίωση του λαού μας. Γιατί οι ηγέτες προέρχονται από το λαό και αντιπροσωπεύουν την “τάση”. Με τα χρόνια μαζί με τα ξερά κάηκαν και τα λίγα χλωρά και με μία εκπληκτική βιρτουοζιτέ σαν σενάριο καταστροφής επιβίωσαν τα πολιτικά ψώνια και οι λαοπλάνοι τύποι που βασίστηκαν σε ιδεοληπτικές αριστεροδεξιές φούσκες και παραδοσιακά ψέμματα.. Σε μία χώρα που υπερισχύει ο λαϊκισμός και η κουλτούρα της λαμογιάς είναι αδύνατον να ξεπεραστεί η κρίση και να εισχωρήσει νέο και αξιόλογο αίμα σε αυτή τη Βουλή που αποτελείται απο πλειοψηφία αρχομανών ανθρώπων που εξαπατούν με σκουπιδουποσχέσεις και επικεντρώνονται περισσότερο στις ίντριγκες που κάνουν μεταξύ τους. Η κατάσταση λοιπόν είναι τραγική και αδύνατον να ξεπεραστεί από απείθαρχους ανθρώπους που συνέχεια κατηγορούν άλλους για την κατάντια τους, πάσχουν από αμνησία και αρνούνται να πληρώσουν το αντίτιμο των επιπτώσεων των serial λάθος επιλογών τους. Ούτε ο Jesus Christ Superstar δεν μπορεί να μας σώσει από την αυτοκαταστροφή μας και ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη..

 -Υπάρχει ελπίδα να βγούμε από την κρίση, κι αν ναι, πώς;

Με αυτά τα μυαλά που κουβαλάμε πάρα πολύ δύσκολα. Αν ήξερα να μας βγάλω από την κρίση θα έκανα άλλη δουλειά. Υπομονή κάνω όπως ο περισσότερος κόσμος, παρατηρώ, είμαι εντάξει με τις υποχρεώσεις μου, βοηθάω όποιους και όσους μπορώ και ελπίζω. Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία!

– Πώς βλέπεις την κατάσταση στην ελληνική τηλεόραση και γιατί απέχεις φέτος;

Απέχω γιατί δεν μου αρέσει τίποτα στην τηλεόραση του σήμερα ούτε και δέχτηκα κάποια δελεαστική πρόταση. Τα ίδια και τα ίδια. Αυτές οι υποτιθέμενες παρέες ασχέτων όπου ο ένας μιμείται και διαδέχεται κάποιον άλλον που είχαμε για χάλι και τώρα μοιάζει φανταστικός… Την τηλεόραση την έβλεπα πάντα σα δουλειά και μόνο, και όχι σαν ψυχοθεραπευτικό μέσο της ψωνάρας μου. Μετά από ένα γερό χαστούκι που έφαγα από άνθρωπο που εκτιμώ πολύ για να ξυπνήσω γκούγκλαρα τον εαυτό μου, είδα όλες τις απομονωμένες έξυπνες τηλεοπτικές τύπου ατάκες, τα σχόλια και την όλη προχειρότητα που υπηρέτησα και έγκωσα. Επίσης πάντα υπολειτουργούσα υποτιμώντας και τις γνώσεις μου και τις ικανότητές μου επειδή ποτέ δεν κυνήγησα την καριέρα σε αυτό το ελληνικό σελεμπριτοόνειρο. Κρίμα γιατί η τηλεόραση είναι ένα εκπληκτικό μέσο. Μαγικό. Έβλεπα πριν λίγο μία σκηνή από το “Αλλα κόλπα” του Βλάσση Μπονάτσου με καλεσμένη την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Εκεί γύρω στο 1995 όπου ακόμα τις θέσεις διεκδικούσαν χαρισματικοί άνθρωποι με ταλέντο.. Οριακά από τότε ξεκίνησε η κατρακύλα.. Επίσης κουράστηκα να συμβιβάζομαι και δεν θέλω να γεράσω σαν μεσόκοπος με το στανιό σέξι μποτοξαρισμένος ροφός σαχλαμαρίζοντας.

– Τι γνώμη έχεις για το Zonars;

Χαίρομαι πολύ που άνοιξε και φόρεσε για πρώτη φορά μετά από χρόνια τα καλά του. Είναι ένα πανέμορφο μαγαζί, στολίδι για την Αθήνα που ξύπνησε μετά από μία κωμματώδη κατάσταση. Είναι στα κατάλληλα χέρια και χρόνια τώρα, όσο το θυμάμαι εγώ τουλάχιστον, κατρακυλούσε προς την παρακμή. Κανείς μας δεν έζησε τις λαμπρές αυτές ημέρες και νύχτες του Ζόναρς της δεκαετίας του ’50. Εκεί κάπου στη δεκαετία του ’80 ήταν ένα αστικό στέκι όπως το Ελληνικό όπου τρώγαμε λαχανοντολμάδες και κότα μιλανέζα. Το Ελληνικό εξαφανίστηκε από την πλατεία, ο Ορφανίδης έγινε κοσμηματοπωλείο και άλλα που χάθηκαν με το χρόνο όπως χάνονται όλα σε μία πόλη που ήταν ωραία και έγινε τέρας και που πολεμάει με μένος τις αστικές παραδόσεις της. Με χαροποιεί όλη αυτή η άνθιση σε αυτό το κέντρικό σημείο της πόλης που λίγο πιο πέρα στη Σταδίου δεσπόζει καμμένο το Αττικόν.

– Ποια είναι τα προτερήματα και ποια τα ελαττώματα των Ελλήνων;

Είμαστε κατά βάθος καλοί και πονόψυχοι. Έχουμε αυτή τη χαρά της ζωής κάτω από τα μούτρα που κουβαλάμε και ακόμα θέλω να πιστεύω πως υπάρχει φιλότιμο. Θέλει σκάψιμο αλλά υπάρχει. Όπως υπάρχει και η παρέα, η φιλία και το κέφι. Από την άλλη είμαστε αυτοκαταστροφικοί και ζηλιάρηδες. Δεν είμαστε κακοί άνθρωποι αλλά είμαστε αγενείς και φυγόπονοι. Έτσι με σκοπό να κάνουμε καλό, κακομάθαμε τα παιδιά μας και μεγαλώνουμε γενιές κούφιων και επιπόλαιων ανθρώπων που δεν έχουν από κάτι να πιαστούν και διεφθαρμένοι από την τρασίλα της παγκοσμοιοποίησης κοιμίζουν τη δημιουργικότητά τους. Με το ένα χέρι κάνουμε το σταυρό μας και με το άλλο μουτζώνουμε. Ζούμε σε μία χώρα που είναι καλοκαίρι και κυκλοφορούμε με μπουφάν του σκι. Έχει λιακάδα και περπατάμε με σκυμμένα τα κεφάλια. Επικεντρωνόμαστε στα αρνητικά και όχι θετικά και πάντα -μα πάντα- μας φταίνε οι άλλοι..

-Ποιο είναι το προφίλ του Cosmopoliti.com;

Το cosmopoliti.com είναι ένα σάιτ που δεν παριστάνει τίποτα. Δεν αναμασάει τηλεοπτικές χαζομάρες, δεν κοροϊδεύει για να κάνεις πολλά κλικς, δεν κιτρινίζει, δεν έχει εμπάθειες και δεν είναι σοβαροφανές. Θα ήθελε να είναι πιο σοβαρό αλλά δεν το αφήνουν οι αναγνώστες που αγαπάνε τα ανάλαφρα θέματα. Σου προτείνει σωστά πού να πας, τι να δεις, πού να φας, είναι παρεϊστικο, πετάει κανένα ζώδιο, έχει και τις χόρρορ ιστορίες των αγίων μαζί με παραδόσεις, ακαταμάχητα ρετρό, κοσμικά στην εποχή της κρίσης. Αγαπάει το θέατρο, τους ταλαντούχους και ξεχωριστούς ανθρώπους και δεν αντιγράφει κάνεναν. Δεν θα σε κατευθύνει λάθος και δεν θα σε παραπλανήσει. Eίναι στον αέρα με το μότο “Να είσαι ο εαυτός σου γιατί όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι” και παραμένει αισιόδοξο χωρίς να χάνει ποτέ το χιούμορ του.