Η Μπέτυ Αρβανίτη από το Α ως το Ω: “Το επάγγελμά μας είναι θνησιγενές”

Από την/τον Vasilis Papavasiliou | 17 Ιανουαρίου 2019

elina-giounanli

“Ο Γυάλινος κόσμος”  είναι από τα πιο αγαπημένα μου- ίσως το πιο αγαπημένο- έργo της παγκόσμιας δραματουργίας καθώς, επίσης, και ο συγγραφέας του Τενεσί Ουίλιαμς, τον οποίο θεωρώ ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς.  Φέτος, ευτύχησα να το δω – αλλά και το έργο ευτύχησε να ανέβει στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας της grande dame του θεάτρου Μπέτυς Αρβανίτη, κοιτίδας πολιτισμού, με ένα ονειρεμένο cast και υπέροχους συντελεστές – και να βγω μετουσιωμένος από την αίθουσα… Ο πολλά υποσχόμενος και ικανός σκηνοθέτης της νέας γενιάς Δημήτρης Καραντζάς, αν και το προσέγγισε με “καινούργια ανάγνωση” – μέχρι και χιουμοριστικές πινελιές του προσέδωσε – που εγώ δεν την ασπάζομαι στα έργα ρεπερτορίου, κατόρθωσε να δημιουργήσει μία υποβλητική, ατμοσφαιρική, κατανυκτική, συγκινητική, τρυφερή, εικαστική, με έντονους συμβολισμούς παράσταση και να οδηγήσει τους ηθοποιούς του σε εξαιρετικές ερμηνείες, που μόνον εύσημα και πολλά συγχαρητήρια παίρνουν, αποσπώντας καλές κριτικές!

Η Αμάντα της σπουδαίας και πολυσήμαντης Μπέτυς Αρβανίτης ήταν μία από τις πιο υπέροχες ‘’Αμάντες’’ που έχω δει μέχρι σήμερα.  Άλλοτε αυταρχική, καταπιεστική, αυστηρή και άλλοτε υπερπροστατευτική, ευαίσθητη και στοργική μητέρα – πάντα για το καλό αλλά και για το μέλλον των παιδιών της – έδρεψε δάφνες με τη συναρπαστική ερμηνεία της αφήνοντας για μία ακόμη φορά ανεξίτηλο το υποκριτικό της ταλέντο να πλημμυρίσει τη σκηνή, και χάρις την τεράστια γκάμα, τη στόφα υψηλών δεξιοτήτων και τα απίστευτα εκφραστικά μέσα  που διαθέτει, να γραφτεί με ατόφιο χρυσάφι στο θεατρικό πάνθεον.  Ο Χάρης Φραγκούλης στο ρόλο του Τομ ευθύβολος, ντύθηκε το ρόλο, μπήκε στο πετσί του, έγινε ένα με αυτόν, ενσάρκωσε συγκλονιστικά το δύσκολο αυτό ρόλο, υποδυόμενος στην ουσία τον ίδιο το συγγραφέα, υποδηλώνοντας με τη συγκλονιστική ερμηνεία του ότι έχει να δώσει μόνο καλά και πολλά για το αυριανό θέατρο.  Η πιο μεγάλη εντύπωση όλων, το σκηνικό της Ελένης Μανωλοπούλου που από μόνο του προϊδέαζε και συμπύκνωνε βλέποντάς το την ίδια την υπόθεση του έργου, μιας και όλοι οι ήρωές του – εκτός του φίλου του Τομ – ζούσαν  στο δικό τους ‘’γυάλινο κόσμο’’ .  Οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου μαγικοί, τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη λειτουργικά και ευφάνταστα και ο ίδιος ο θεατρικός χώρος ο πιο κατάλληλος και ιδανικός για να ανέβει αυτό το έργο. Αδιαμφισβήτητα μία από τις must see παραστάσεις της φετινής σεζόν! Δείτε, οπωσδήποτε αυτήν την παράσταση ποίημα και θαυμάστε τη μεγάλη θεατρίνα Μπέτυ Άρβανίτη από το Α έως το Ω!

5b0ad6a81dc524e6158b4592

Αμάντα:  Είναι ένας πάρα πολύ περίπλοκος, πολύπλοκος και απαιτητικός ρόλος γιατί έχει αντιφατικά στοιχεία.  Από τη μία είναι μία γυναίκα μικροαστή και από την άλλη πλευρά ζει μία ζωή προσδοκώντας να ήταν μία άλλη, αλλάζοντας την πραγματικότητα.  Είναι καταπιεστική και ταυτόχρονα συγκινητική.  Μεταφέρει όλα αυτά τα όνειρα και την αγωνία της στο μέλλον των παιδιών της…

Βούληση:  Ένας συνδυασμός της επιθυμίας.  Το κίνητρο και η επιθυμία μαζί.

Γυάλινος κόσμος:  Ένα από τα πολύ ευαίσθητα και βιογραφικά έργα του Τενεσί Ουίλιαμς.  Πολύ σπουδαίο γιατί είναι διαχρονικό.   Ένα ολόκληρος κόσμος ευαισθησίας που για να τον προσεγγίσεις χρειάζεται μεγάλη τρυφερότητα, γιατί σπάει πολύ εύκολα…

Δραματουργία:  Ξαναγυρίζουμε στα κλασσικά έργα γιατί φαίνεται ότι δεν έχουν εξαντληθεί.  Υπάρχει μία έλλειψη στη συγγραφή καινούργιων έργων.  Τη δύναμη αυτών των σπουδαίων συγγραφέων δεν είναι τυχαίο ότι την επαναλαμβάνουμε με καινούργια ματιά.   Παγκοσμίως, το ρεπερτόριο στρέφεται στους κλασσικούς συγγραφείς…

Έκφραση:  Το αποτέλεσμα που περνά μέσα από όλο το κανάλι του ψυχισμού των βιωμάτων για να πάρει μορφή.  Είναι ένα ταξίδι που περνά μέσα από όλες τις γνώσεις και τις επιθυμίες.  Και έχουμε την τύχη να το εκφράζουμε…

Ζωή:  Ένα ταξίδι!… Μακάρι να καταλάβουμε τι σημαίνει…

Ηθοποιός:  Ένας άνθρωπος που έχει την τύχη να μην περιορίζεται η ζωή του μέσα μόνο στη ζωή και να μπορεί να παίρνει γνώση και από άλλες ζωές… Ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται με μία ζωή, κάτι του λείπει, διαφορετικά δεν θα έκανε αυτή τη δουλειά…

Θέατρο οδού Κεφαλληνίας:  Το θέατρο της οδού Κεφαλληνίας που έχει κλείσει 31 χρόνια φαίνεται ότι για να υπάρχει ακόμη κάτι θα πρέπει να κάνει… Είμαι πολύ ευτυχής που βρίσκομαι σε αυτόν το χώρο όλα αυτά τα χρόνια και δημιουργώ, χωρίς παραχωρήσεις και εκπτώσεις…

Ιδεαλισμός:  Εγώ γενικά στους –ισμούς δεν τους πολυπιστεύω γιατί οποιαδήποτε ταμπέλα περιορίζει…

mpetyarbanitidimitriskarantzas

Καραντζάς Δημήτρης:  Ένα πάρα πολύ ταλαντούχο νέο παιδί, από το οποίο περιμένουμε πολλά. Ένας νέος καλλιτέχνης επίμονος, βαθύς, τελειομανής και παράλληλα ανοιχτός και στο να δέχεται και στο να δίνει.

Λογική:  Την εκτιμώ, χρειάζεται, είναι χρήσιμη, αν δεν με περιορίζει στις άλλες αισθήσεις…

Μανιέρα:  Περιορίζει, επειδή βάζει όρια πολύ δυνατά.  Αν είσαι ο Λουί ντε Φινές ή ο Βέγγος, ε… τότε είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον και ιδιαίτερο.

Νιότη:  Μεγάλο προσόν.  Μεγάλο δώρο.  Δυστυχώς, όμως, φεύγει… Οφείλει να αντικατασταθεί με κάτι άλλο, γιατί, αν δεν αντικατασταθεί θα είναι απώλεια…

Ξένο ρεπερτόριο:  Καλό θα ήταν να υπάρχει και καλό ελληνικό ρεπερτόριο…

Όνειρα (καλλιτεχνικά):  Όλοι μας ονειρευόμαστε πράγματα… Η υλοποίησή τους, όμως, μετράει… Να μην μένουν μόνο όνειρα…

Παράσταση:  Μια στιγμή ζωής πάρα πολύ συμπυκνωμένη, η οποία γεννιέται και πεθαίνει κάθε βράδυ μπροστά στο κοινό. Το επάγγελμά μας είναι θνησιγενές.

Ρόλοι:  Είναι σαν ένα δοχείο στο οποίο βάζεις έναν καταλύτη και με τα δικά σου υλικά διαπλάθεις το ρόλο.  Επειδή, εμείς, οι ηθοποιοί έχουμε ως υλικό της δουλειάς μας τον εαυτό μας και τα στοιχεία του, από την εμφάνισή μας, δηλαδή, μέχρι τον ψυχισμό, ο ρόλος είναι αυτός που δημιουργεί με αυτά τα υλικά μια καινούργια σύνθεση…

Στόφα:  Πρέπει απαραίτητα να την διαθέτει ο ηθοποιός… Εξελίσσεται, όμως, και με την πείρα…

Τενεσί Ουίλιαμς:  Ένας σπουδαίος διαχρονικός συγγραφέας που έχει γράψει αριστουργηματικά έργα με αφάνταστα ενδιαφέροντες ρόλους.

Υστεροφημία:  Μου είναι παντελώς αδιάφορη…

Φωνή:  Ένα από τα σπουδαία εργαλεία του ηθοποιού, το οποίο παίζει σπουδαίο ρόλο στο θέατρο.

Χρόνος:  Είναι πολύτιμος, γιατί αυτόν έχουμε στη ζωή μας.  Το πώς τον διαχειριζόμαστε έχει σημασία…

Ψυχισμός:  Αποτέλεσμα πολύ μεγάλης αριθμητικής.  Το πώς κάποιος εισπράττει και πως δονείται από τις εμπειρίες του, τις ευαισθησίες του και τα βιώματά του.  Κατ’αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται ο ψυχισμός…

Ωραίο φινάλε:  Να έχεις καταφέρει, όσο πιο πολύ γίνεται,  αυτά που επιθυμείς και πιστεύεις…

 

Vasilis Papavasiliou

Vasilis Papavasiliou

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν αποχωρίζομαι ποτέ. Αγαπώ με πάθος το θέατρο (γι'αυτό θα μπορούσα να γίνω ηθοποιός ή σκηνοθέτης) καθώς επίσης και τον κινηματογράφο. Εκτιμώ την ευγένεια, την ειλικρίνεια και τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς στους ανθρώπους και με ενοχλεί το ψέμα, η αχαριστία, η αγνωμοσύνη και το ''δήθεν'' στις κοινωνικές συναναστροφές. Κάποτε έκανα εύκολα φιλίες, αλλά μετά από πολλές απογοητεύσεις, τις επιλέγω με περισσότερη αυστηρότητα.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. betty

    2019/01/16 στις 9:52

    Κυρία με κεφαλαίο Κ.

  2. σταματίνα μωραιτη

    2019/01/17 στις 15:18

    η μπέτυ αρβανίτη τα λέει πολύ ωραία.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *