ΤΩΡΑ |
Είναι ιέρεια της Τέχνης της! Η μεγάλη κυρία του θεάτρου μας Μπέττυ Αρβανίτη, είναι μία από τις πιο σπουδαίες, εξέχουσες και σημαντικές ηθοποιούς που κοσμούν την ελληνική σκηνή. Κάθε φορά που υποδύεται ένα ρόλο κυριαρχεί στη σκηνή, την υποτάσσει, χάρις στο “ειδικό βάρος”, τον όγκο, τα εκφραστικά μέσα, τη στόφα, την τεράστια υποκριτική γκάμα που διαθέτει, “κεντάει” επάνω στο σανίδι, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αυτή η μαγεία του θεάτρου, η μέθεξη που μόνο σπουδαίοι ηθοποιοί είναι ικανοί να δημιουργήσουν και εσύ δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς μπροστά τους.
27 χρόνια ρεπερτόριο με μεγάλους ρόλους, σημαντικά έργα και σπουδαίες συνεργασίες. Πως ήταν όλη αυτή η διαδρομή;
Ήταν όντως μία διαδρομή, η οποία είχε πολύ καλές αλλά και δύσκολες στιγμές. Ό,τι, δηλαδή, μπορεί να εμπεριέχει μία καλλιτεχνική διαδρομή. Εκείνο που πρέπει να πω, όμως, είναι ότι ακόμη και οι δυσκολίες που αντιμετώπισα ήταν δημιουργικές για εμένα. Και οι καλές, αλλά και οι κακές εμπειρίες προχώρησαν την πορεία αυτού του θεάτρου (Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας) δημιουργικά… Το κυριότερο σ’ αυτή τη διαδρομή ήταν ότι υπήρξαν πολύ σημαντικές συναντήσεις και αυτές κατά κύριο λόγο διαμορφώνουν την πορεία σου…
Κάθε έργο που ανεβάζετε σημειώνει μεγάλη επιτυχία και τις περισσότερες φορές επαναλαμβάνεται και την επόμενη σεζόν. Επιλέγετε ενδελεχώς και ύστερα από σκέψη τους συνεργάτες σας, είναι θέμα χημείας, συγκυριών ή τα αφήνετε όλα στην τύχη;
Το κάθε έργο που ανεβαίνει δημιουργεί καινούργιες εμπειρίες, ερωτηματικά και προβλήματα και μέσα από αυτά οδηγούνται τα βήματα στο επόμενο. Μέσα από την εμπειρία κάθε έργου προκύπτουν καινούργια πράγματα και ερωτηματικά και δημιουργούνται επί πλέον ανάγκες, οι οποίες μάς οδηγούν στη νέα μας προσπάθεια. Για εμένα, πάρα πολύ βασικό θέμα είναι οι συνεργασίες και αυτό έχει να κάνει κυρίως με την αντίληψη του κάθε συνεργάτη για το θέατρο. Έχει, επίσης, μεγάλη σημασία να μιλάμε την ίδια “γλώσσα” και να βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο το θέατρο, αυτό που εννοούμε καλό θέατρο. Πρέπει να έχουμε την ίδια οπτική γι’ αυτό. Γιατί, αν μιλάει κανείς διαφορετικές “γλώσσες”, δεν μπορεί να συνεργαστεί.
Στα 27 αυτά καλλιτεχνικά χρόνια, σας στεναχώρησε κάποια παράσταση; Θα θέλατε να είχατε αποφύγει κάτι;
Αυτό είναι μοιραίο… Δεν είναι όλα ιδανικά. Κάποια πράγματα θα έπρεπε να είχαν αντιμετωπιστεί καλύτερα. Αλλά, κατά βάση, δεν έχω ξεφύγει από το στόχο μου και δεν έχω κάνει παραχωρήσεις, όσο αυτό είναι εφικτό. Ακόμη και μέσα από κάποιες “αποτυχίες” είχαν προκύψει ενδιαφέροντα πράγματα που μάς πήγαν παραπέρα. Μάθαμε από αυτά και μας προχώρησαν… Δεν έχω παράπονο, όμως, θα ήμουν πολύ αχάριστη, αλλά πάντα ζητάμε κάτι παραπάνω. Αυτό είναι φυσικό…
Τι σας εντυπωσίασε στο έργο του Τενεσσί Γουΐλλιαμς “Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι” και αποφασίσατε να το ανεβάσετε; Γιατί επιλέξατε ως σκηνοθέτη το Δημήτρη Μαυρίκιο;
Καταρχήν, ήταν μια παλιά μου επιθυμία να ανεβάσω αυτό το έργο, αλλά και να παίξω το συγκεκριμένο ρόλο. Πριν ακόμη δώσω εξετάσεις στο θέατρο Τέχνης, είχα δει την Μάγια Λυμπεροπούλου να παίζει το ρόλο της Κάθριν στην παράσταση που ανέβασε τότε το συγκεκριμένο θέατρο και παρ’ όλο το ότι ήμουν κοριτσάκι και μου ταίριαζε αυτός ο ρόλος, εμένα μου άρεσε η κυρία Βέναμπλ. Μέσα στις τωρινές μου σκέψεις ήταν κι αυτό το έργο. Και επειδή, όπως είπα πριν, οι συναντήσεις για εμένα έχουν σημασία, περίμενα την κατάλληλη συγκυρία. Πάντα ήθελα να δουλέψω με το Μαυρίκιο και δεν υπήρχε πιο ενδιαφέρουσα συνάντηση, με αφορμή το συγκεκριμένο έργο. Και έτυχε να μπορέσουμε να συνεργαστούμε σε κάτι που είναι πολύ ‘’δικό του’’, εννοώ το συγγραφέα. Είχα δει το “Γυάλινο κόσμο” που σκηνοθέτησε παλιά και δεν θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη και πιο δημιουργική συνεργασία από αυτή.
Τι σας άγγιξε στο ρόλο της Βάϊολετ Βέναμπλ; Τον ξεχωρίζετε ιδιαίτερα ανάμεσα σε όλους αυτούς τους τόσο μεγάλους και σημαντικούς που έχετε ερμηνεύσει;
Με ενδιέφεραν οι “ρωγμές” του ρόλου, το ότι δεν ήταν ένας ρόλος άσπρο-μαύρο, αλλά πολύπλοκος με πολλές στρώσεις και πολλά επίπεδα. Θέλει ένα ψάξιμο πολύ βαθύ και αυτό το στοιχείο ήταν που με ιντριγκάρισε σ’ αυτή τη γυναίκα. Με ενδιέφερε η δική της πραγματικότητα, την οποία υποστηρίζει με πάθος, το πώς μπήκε σ’ αυτή την αβυσσαλέα σχέση και η διαδρομή που έκανε για να μπει μέσα σ’ αυτή. Είναι μία γυναίκα ακραία και σε μία ισορροπία περίεργη. Αγγίζει τα όρια της αρχαίας τραγωδίας το πρόσωπο αυτό. Με ενδιέφερε πάρα πολύ να το ψάξω, γιατί είναι ακραία ποιητικό. Σαφώς και την ξεχωρίζω από τους πολλούς και ενδιαφέροντες ρόλους που έχω παίξει. Είναι και αυτή μια τρομερή περσόνα. Ίσως, μου είναι πιο οικεία από τη Φόνισσα, αλλά ο κάθε ρόλος έχει τόσα πολλά στοιχεία που δεν μπορείς να τους ξεχωρίσεις. Ο βαθμός δυσκολίας είναι αυτός που τους κάνει να ξεχωρίζουν.
Σας λείπει ένας πιο εύκολος ρόλος;
Όχι δεν μου λείπει. Αν μου έλειπε, θα τον έκανα. Κάνω, όμως, τις δικές μου επιλογές… Πολύ θα ήθελα να ανεβάσω μια κωμωδία, αλλά δεν την θεωρώ εύκολο είδος. Ελπίζω κάποια στιγμή να το πραγματοποιήσω.
Είναι άσκηση κατά της γήρανσης το θέατρο;
Δεν το έχω δει ως κρέμα αντιγηραντική. Εκείνο που συμβαίνει είναι, ότι όχι μόνο το θέατρο, αλλά και ό,τι κάνει κάποιος που δίνεται σ’ αυτό, τον κρατά ζωντανό και λιγότερο γέρο…
Τι ζητά η ψυχή σας;
Είμαι ταυτισμένη με τη ψυχή μου! Κι αυτό φαίνεται. Να κάνω ωραία πράγματα στο θέατρο. Είναι προφανές…
Σας απασχολεί η υστεροφημία σας;
Καθόλου. Είμαι ταυτισμένη με τη ζωή. Ό,τι κάνω έχει σχέση μ’ αυτή. Δεν με απασχολούν τέτοιου είδους θέματα. Ό,τι προκύψει στη συνέχεια, θα είναι ερήμην μου.
Τηλεόραση γιατί δεν κάνετε; Θεωρείτε ότι είστε άνθρωπος του θεάτρου και μόνο;
Θεωρώ ότι έχω πολλή δουλειά στο θέατρο για να κάνω παράλληλα και τηλεόραση. Επί πλέον, δεν γίνονται πράγματα που να με αφορούν. Αν υπήρχε καλή τηλεόραση, δεν ξέρω ίσως και να το επιχειρούσα, αφιερώνω όμως πολύ χρόνο στο θέατρο, αυτός είναι ο χώρος μου, και δεν έχω περιθώρια για άλλα πράγματα…
Τι είναι για εσάς ποιότητα ζωής;
Το να μην αναγκάζεται κάποιος να κάνει πράγματα που δεν επιθυμεί και δεν εκτιμά. Να ταυτίζεται με το δικό του εαυτό και να μην αναγκάζεται σε κάτι που δεν εγκρίνει. Να μπορεί, δηλαδή, να ζει με τη δική του αισθητική.
Ποια είναι η σχέση σας με το χρόνο;
Πιστεύω ότι ο χρόνος δεν μπορεί μόνο να παίρνει, αλλά πρέπει και να προσφέρει… Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο χρόνος είναι και φθορά, αλλά συγχρόνως μπορεί να κερδίζεις σε σοφία και εμπειρίες.
Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Έχω χιλιάδες, αλλά δεν έχω να ανακοινώσω κάτι. Βρίσκομαι σε μία διαδικασία που δεν μπορώ να μιλήσω για το επόμενο βήμα ακόμη. Είμαι ολοκληρωτικά δοσμένη στην Βάϊολετ Βέναμπλ και στο “Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι”.
Σχόλια για αυτό το άρθρο