Αχ…& Βάκχες, Για Το Σάκη!

Εύα Νάθενα, Σάκης Ρουβάς, Ρούλα Πατεράκη

ΣχετικάΆρθρα

Μετά την επιτυχημένη τους πορεία σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, οι Βάκχες ολοκληρώνουν τον κύκλο των παραστάσεών τους, στην Αθήνα. Η αρχή έγινε χθες στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, όπου θα παιχτεί κι απόψε. Εκεί βρέθηκαν πολλοί επώνυμοι, ανάμεσά τους ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Σταμάτης Φασουλής, η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η Ελένη Κούρκουλα και ο σύζυγός της, Διονύσης Παναγιωτάκης, η Ιωάννα Παππά κ.α.

Όλοι έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις, και μαγεμένοι από αυτό το λαμπερό και ταλαντούχο πλάσμα που έχουμε στον τόπο μας και πάντα μας εντυπωσιάζει ευχάριστα σε κάθε του επαγγελματική κίνηση. Ο Σάκης Ρουβάς μπορεί να μην είναι στην πραγματικότητα ο θεός Διόνυσος, αλλά θεός είναι! Κι όπως εκείνος γυρνούσε και με το κρασί, μεθούσε τον κόσμο, το ίδιο κάνει κι ο Σάκης με την παρουσία του και τα καλλιτεχνικά του βήματα. Βήματα που υποστηρίζονται από το κοινό, φανατικό ή μη, όπως με τις Βάκχες ο Διόνυσος. Εκείνος είχε τις Βάκχες να τον ακολουθούν, ο Σάκης τον κόσμο. Σε κάθε του προσπάθεια, το κοινό είναι δίπλα του και μοιράζεται την εξέλιξή του. Και οι Βάκχες είναι σημαντική εξέλιξη για τη στιγμή, αλλά και την πορεία του Σάκη. Έχει δουλέψει πολύ για να κερδίσει το στοίχημα της αναμέτρησης στο θέατρο και το κατάφερε. Κέρδισε και μάς κέρδισε! Ακόμα και ο πιο απαιτητικός θεατής, που θα πάει να δει αν τα λέει ο Σάκης, στο τέλος από άσπονδος εχθρός, θα γίνει φίλος έσπονδος, όπως λέει κι ο Διόνυσος στο έργο.

Ο Σάκης Ρουβάς φυσικά, δεν είναι ο μόνος λόγος για να δείτε τις Βάκχες. Όλοι οι ηθοποιοί που τον πλαισιώνουν, είναι εξαιρετικοί. Και πώς δεν θα μπορούσε να είναι καλός Κάδμος ο Γιάννης Καρατζογιάννης που φέρει μαζί του μια αξιόλογη πορεία στο χώρο του θεάτρου και κάθε φορά είναι ο ιδανικός ερμηνευτής. Ή ο Δημήτρης Λιγνάδης, που εδώ είναι επιπλέον, και σκηνοθέτης. Αλλά και μ΄αυτή την ιδιότητα, τα πήγε περίφημα. Απόδειξη ο Διόνυσος, όχι μόνο με το παίξιμό του, αλλά και με την καθαρότητα του λόγου, που έφτανε μέχρι τις τελευταίες σειρές.

Έκπληξη η Ρούλα Πατεράκη στο ρόλο του Τειρεσία, από τις καλύτερες στιγμές της στην τραγωδία. Η Γιώτα Βέη ως κορυφαία, συγκλονίζει με το δημοτικό μοιρολόι στο τέλος. Ο Δημήτρης Πασσάς ως Πενθέας, μεταδίδει με επιτυχία, όλα τα συναισθήματα και τις μεταβάσεις του χαρακτήρα μέχρι το τραγικό του φινάλε. Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στην Μαρία Κίτσου, που παρά το νεαρό της ηλικίας της, καταφέρνει να γίνει Αγαύη, ρόλος που στο παρελθόν έχει παίξει η Κατίνα Παξινού, η Αντιγόνη Βαλάκου και η Ελένη Χατζηαργύρη. Με τη σκηνοθεσία του Λιγνάδη όμως, και βέβαια με το υποκριτικό της ταλέντο, η Μαρία Κίτσου ενσαρκώνει τη μαινάδα μς τρόπο άξιο, για το πάνθεον της θεατρικής υπόστασης. Είναι το μεγάλο συν στην παράσταση.

Στα καλά στοιχεία της παράστασης κι ο Χορός, δυναμικός και μοντέρνος, αποτελείται από ηθοποιούς με καλές φωνές και υπέροχη κίνηση. Η Ευά Νάθενα στα σκηνικά και στα κοστούμια, δίνει ταυτότητα στις Βάκχες, χωρίς να αλλοιώνει την ουσία και την αξία του κειμένου.

Η επιτυχία της παράστασης, εκτός από τα προηγούμενα, είναι ότι καταλαβαίνεις τα όσα διαδραματίζονται στη σκηνή και αυτό καθηλώνει όλους τους θεατές, ακόμα και τις θαυμάστριες του Σάκη, που αναστενάζουν κάθε φορά που τον βλέπουν ημίγυμνο. Τα αχ Σάκη της πρώτης εμφάνισης, μετατρέπονται σε αχ θαυμασμού για το σύνολο της παράστασης.