Επετειακό Λεύκωμα Για Τα 30 Χρόνια ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης Από Την Ελένη Δουνδουλάκη

Θεατρολόγος, σκηνογράφος και καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης για τέσσερα χρόνια, η Ελένη Δουνδουλάκη στάθηκε με αξιοπρέπεια και πάντα με όραμα και στόχο για το καλύτερο αποτέλεσμα στα θεατρικά δρώμενα της πόλης. Με αφορμή την έκδοση «30 Χρόνια ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης (1984-2014)» και την ολοκλήρωση της επιτυχημένης της πορείας στη Λαμία, μας απαντά σε 5 ερωτήσεις

ΣχετικάΆρθρα

1) Μέσα στη δύσκολη οικονομική συγκυρία της χώρας μας, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης πραγματοποίησε μια μεγάλη έκδοση – ένα επετειακό λεύκωμα για τα 30 χρόνια της ύπαρξης και της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Πόσο δύσκολο ήταν ένα τέτοιο εγχείρημα;

Ήταν ένα πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Η απόφαση ήταν δύσκολή και η υλοποίηση ακόμη δυσκολότερη λόγω της έλλειψης πόρων. Ήμουν όμως αποφασισμένη να το κάνω, γιατί η ολοκληρωμένη αποτύπωση της ιστορίας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. αποτελεί την ισχυρότερη απόδειξη της προσφοράς του άρα και της ανάγκης για διατήρηση και συνέχεια του. Η έκδοση, που ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για τη Λαμία και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης, είναι ένα πλούσιο επετειακό λεύκωμα 300 σελίδων το οποίο επιμελήθηκα προσωπικά και υπογράφω ως θεατρολόγος και ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Στην προσπάθεια αυτή είχα τρεις πολύτιμους συνεργάτες: το βοηθό μου θεατρολόγο Κώστα Καρασαββίδη, τη Σούλη Δούμα – Αδάμ διοικητική προϊσταμένη του θεάτρου και τον γραφίστα Θέμο Ηλιάκη.

2) Ποια παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης, κατά την περίοδο που ήσουν Καλλιτεχνική Διευθύντρια, ξεχωρίζεις και γιατί;

Θα έλεγα ότι ξεχωρίζω το «Ράφτη Κυριών» (2010-2011) που ήταν η πρώτη μου παράσταση στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης και αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο της Λαμίας και τον «Πατέρα» (2012-2013) που ήταν μια συμπαραγωγή με το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και πρωταγωνιστή το Γιάννη Φέρτη, έναν πραγματικά μεγάλο Έλληνα ηθοποιό, ο οποίος κατάγεται μάλιστα από τη Φθιώτιδα. Με το «Ράφτη Κυριών» ουσιαστικά «συστήθηκα» στη Λαμία ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια και με τον «Πατέρα» πραγματοποίησα μια συμπαραγωγή με έναν από τους σημαντικότερους και ιστορικότερους θεατρικούς οργανισμούς της χώρας. Πρέπει να πω επίσης ότι αγάπησα αυτές τις δουλειές και ως σκηνογράφος. Θεωρώ ότι είναι οι καλύτερες μου.

3) Η καλλιτεχνική αποκέντρωση που οραματίστηκε η Μελίνα Μερκούρη μέσω του θεσμού των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. επιτεύχθηκε τελικά;

Αν αναλογιστεί κανείς το θεατρικό τοπίο στην ελληνική περιφέρεια πριν το 1983, πριν την ίδρυση των πρώτων ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. δηλαδή, θα έλεγα πως ο θεσμός πέτυχε. Το κοινό της περιφέρειας ήρθε σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου, έγιναν ποιοτικές παραστάσεις, δημιουργήθηκαν πυρήνες πολιτισμού εκτός Αθηνών. Η καλλιτεχνική αποκέντρωση δεν θα έλεγα ότι έχει ακόμη επιτευχθεί στο βαθμό που χαρακτηρίζει άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι ένας στόχος που θέλει κι άλλη προσπάθεια και τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., αν κατορθώσουν να ξεπεράσουν την κρίση που τα απειλεί και αν ευθυγραμμιστούν με τις σύγχρονες συνθήκες μπορούν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ακόμη και σήμερα, με τα δεκάδες προβλήματα που αντιμετωπίζουν όσα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. έχουν απομείνει όρθια, αποτελούν τον μοναδικό ολοκληρωμένο πολιτιστικό θεσμό στην ελληνική περιφέρεια.

4) Έχεις σπουδάσει Θεατρολογία , Σκηνογραφία και Διοίκηση Πολιτιστικών Φορέων. Ποιο είναι αυτό τελικά που σε προσδιορίζει περισσότερο;

Ως θεωρητικό υπόβαθρο η Θεατρολογία που είναι η βάση μου, ως έκφραση της δημιουργικότητάς μου η σκηνογραφία που είναι η αγάπη μου και ως κύρια επαγγελματική πορεία η Διοίκηση γιατί είναι πολυεπίπεδη δραστηριότητα, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και απαιτεί την ολοκληρωμένη κινητοποίησή μου.

Στην παρουσίαση του λευκώματος.

Με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του καλοκαιρινού Badminton και σκηνοθέτη Δημήτρη Μαλισσόβα και το θεατρολόγο Κώστα Καρασαββίδη.

5) Ποια είναι τα επόμενα σχέδια;

Επιστρέφοντας μόνιμα στην Αθήνα θέλω να ξεκουραστώ και να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου που είχαν μείνει πίσω. Η εργασία στο χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και του Πολιτισμού απαιτεί και διαστήματα παύσης προκειμένου να επαναφορτιστούν οι μπαταρίες και να καθαρίσει το μυαλό. Μόνο έτσι συνεχίζεις να είσαι δημιουργικός και εμπνευσμένος.