ΤΩΡΑ |
Η Ζώγια Σεβαστιανού δουλεύει ακατάπαυστα πολλά χρόνια στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση. Από παιδί ήταν συνειδητοποιημένη ότι το μόνο που ήθελε να κάνει ήταν να γίνει ηθοποιός. «Πάντα ήθελα να γίνω ηθοποιός. Δεν αναρωτήθηκα ποτέ αν θέλω κάτι άλλο. Ήταν τόσο σίγουρο και τετελεσμένο που οι δικοί μου δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Θα έφευγα από το σπίτι αν δεν το δεχόντουσαν». Οι γονείς της έτσι το πήραν από νωρίς απόφαση.
Η Ζώγια στην τετάρτη δημοτικού. “Οι Σουλιώτισσες δεν κλαίνε”, παιδική παράσταση για την 25η Μαρτίου στο 3ο δημοτικό σχολείο Ρέντη.
Η Ζώγια Σεβαστιανού είχε αγάπη με το Θέατρο Τέχνης, στο οποίο κατάφερε τελικά να σπουδάσει. «Πρώτα έδωσα στο θέατρο Τέχνης, δεν πέρασα και πήγα έτσι στη σχολή Κατσέλη, αλλά επειδή δεν ήμουν τόσο ικανοποιημένη ξαναέδωσα και πέρασα στο Τέχνης και ήμουν με αυτό το φοβερό έτος με όλα τα ταλαντούχα παιδιά. Δεκαέξι άτομα και έκαναν όλοι τόσα πράγματα. Ήμουν με τη Μαρία Καβογιάννη, τη Μαρία Γεωργιάδου, την Καίτη Κωνσταντίνου, με τον Κλέωνα Γρηγοριάδη, τον Πέτρο Φιλιππίδη, το Γιάννη Καπετάνιο, το Θοδωρή Γράψα και άλλους. Μπορώ να πω ότι πάνω από 70% της τάξης ζούμε από αυτή τη δουλειά και είναι σπάνιο. Ο Κουν δεν δίδασκε στη σχολή όταν ήμουν και μας είχε πει “βλέποντάς σας θέλω να διδάξω ξανά. Είστε μια τάξη πρωταγωνιστών”».
Τελειώνοντας τη σχολή δούλεψε αμέσως. «Έπαιρναν άτομα από εμάς. Ούσα ήδη στη σχολή έπαιξα και στον «Προμηθέα Δεσμώτη». Τα καλοκαίρια ο Κουν έπαιρνε από τους μαθητές και δουλεύαμε εκεί».
Και εκεί που η οι ρόλοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, κάποια στιγμή, για προσωπικούς λόγους αποφάσισε να κάνει ένα μικρό διάλειμμα, για το οποίο σήμερα πιστεύει ότι δεν έπρεπε να είχε γίνει. «Για 3 χρόνια, 1991 με 93 είχα παρατήσει το θέατρο, έφυγα από την Αθήνα για ένα χρόνο και μετά τα άλλα δύο δεν δούλευα στο θέατρο. Επέστρεψα το 1994 στο ΔΗΠΕΘΕ Ρόδου. Δεν μου έκανε καλό η αποχή όμως. Δεν υπήρχε λόγος, γιατί με πήγε πίσω σε μια περίοδο που είχα αρχίσει να στήνω πράγματα. Μετά έπρεπε να ξεκινήσω τα πάντα από την αρχή».
Τα πρώτα δέκα χρόνια όπως οι περισσότεροι ηθοποιοί ζούσε δουλεύοντας σε μπαρ. Θυμάται ακόμα την περίοδο που δούλευε στην ιστορική «Σφίγγα» (φωτο επάνω), μια μουσική σκηνή όπου εμφανιζόταν τότε και η Ελένη Τσαλιγοπούλου.
Όσο για οικογένεια, η Ζώγια ποτέ δεν βιαζόταν να κάνει, μάλλον περισσότερο κατά του γάμου ήταν πάντα. Το παιδί ήρθε στα 33της χρόνια και της γέμισε την ψυχή.
Τη Ζώγια είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε σε πολλούς ρόλους τηλεοπτικούς αλλά κυρίως σε θεατρικούς (φωτο επάνω: Λεωφορείο ο πόθος και φωτο κάτω με το Γιώργο Μαρίνο).
Φέτος πρωταγωνίστησε σε μία από τις καλύτερες παραστάσεις στο θέατρο Βικτώρια, Στο Σκοινί, μια μουσικοθεατική περφόρμανς που ήταν sold out από την αρχή σε σκηνοθετική επιμέλεια του Δημήτρη Κομνηνού. Απόψε είναι η τελευταία παράσταση μετά από συνεχείς παρατάσεις. (δες εδώ). Αν δεν το είδατε, προλαβαίνετε! H Zώγια Σεβαστιανού ζωντανεύει επτά διαφορετικές γυναίκες, επτά διαφορετικές προσωπικότητες, επτά ημιαδιαταραγμένες ψυχές και δοκιμάζει την ισορροπία τους. Πρόκειται ένα σπαρταριστό one woman show, όπου η ανεξάντλητη πρωταγωνίστρια ακροβατεί ανάμεσα στο γέλιο και το τραγούδι, σε κείμενα των Γιάννη Ξανθούλη, Παντελή Καναράκη, Θοδωρή Πετρόπουλου, Μίνου Θεοχαρη και της ίδιας, με τη συνοδεία ζωντανής ορχήστρας που αποτελείται από τους Δήμητρα Αθηναϊδου στο πιάνο, Μάκη Αναστασόπουλο στα πνευστά και Ανδρέα Τρούσσα στο μπάσο.
Σχόλια για αυτό το άρθρο