Η Γωγώ Τσαμπά σε μαθήματα αντί – μιζέριας και χιούμορ!

Στην αρχή ο Τριαντάφυλλος, μετά ο Παντελής Παντελίδης ή το περιβάλλον τους. Πειραγμένοι ή σχεδόν διότι τους μιμήθηκαν στο «YFSF» και μετά σχολιάζοντάς τους, αισθάνθηκαν πως διακωμωδήθηκαν ή κάτι σχετικό. Η τηλεοπτική αρένα των σχολιαστών μετά -που ένας δουλεύει, δέκα τον κρίνουν- ψάχνει ξανά μανά τα όρια στη σάτιρα και αναζητά «κοροϊδίες» και έλλειψη σεβασμού στις μιμήσεις, ενώ η λέξη «γελοιοποίηση» γίνεται καραμελα σε ανέμπνευστα, μιμητικά, χωρίς φαντασία παπαγαλάκια.

Δηλαδή, φωτεινοί μου παντογνώστες, πως θα γίνει μίμηση, αν δεν παρουσιαστεί η περσόνα σε μεγένθυση με τα ελαττώματα και προτερήματα, τα σουσούμια και τις συνήθειες σε μεγεθυντικό φακό υπερανάληψης, στα όρια του γκροτέσκ; Αν δεν γίνει αυτό, τότε, παίξε ένα video clip του προσώπου που διερευνείται… Και ποιος λέει πως δεν θα γίνουν σχόλια για το πρόσωπο και με ποιες λέξεις και πως; Οι θιγμένοι όλοι, πήραν μαθήματα, από την τραγουδίστρια του παραδοσιακού τραγουδιού, Γωγώ Τσαμπά, που όταν στην εκπομπή “Μελέτησέ το”, ρωτήθηκε για το αν ενοχλήθηκε από τα σχόλια και την υπερβολή κατά τη διάρκεια της μίμησης από τον Κώστα Δόξα, είπε ανέλπιστα πως «όχι, κάθε άλλο»!

Γι’ αυτή ήταν καταξίωση άλλοι καλλιτέχνες να την μιμούνται, είπε σεβόμενη την τέχνη της και τους συναδέλφους της. Τόνισε πως ήταν προβολή η επιλογή αλλά και το ότι ο κ. Δόξας βγήκε πρώτος, τόσο για την ίδια, όσο και για το αγαπημένο είδος της, της παραδοσιακής μουσικής, αφού όπως είπε «επιτέλους ακούστηκε κλαρίνο» σε τέτοιου είδους σόου. Γέλασε με τις υπερβολές, απόλαυσε τον Τάκη Ζαχαράτο, που «ότι κι αν κάνει είναι εξαιρετικός» και αισθάνθηκε όπως κάθε άνθρωπος συμφιλιωμένος με τον εαυτό του και την εικόνα του: χαρά και διασκέδαση. Και για εμάς τους θεατές αν κάτι ήταν ενοχλητικό δεν αφορούσε στον Τάκη Ζαχαράτο ή στον Κώστα Δόξα, αλλά σε κυρία της επιτροπής που κορόιδευε το βιογραφικό της κ. Τσαμπά και το αν έχει ολοκληρώσει μόνο τη Δευτέρα Λυκείου και το αν πηγαίνει στα πανηγύρια. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό δεν είναι χιούμορ, είναι πολύ αυτοέκθεση της ίδιας της κυρίας και ας έχει και τίτλους σπουδών και γαλλικά και πιάνο. Άλλωστε η μόρφωση υπάρχει στην κανονιστική και κανονική της μορφή. Η εν λογω κυρία στερείται της δεύτερης…

Η Γωγώ Τσαμπά βγήκε στο τραγούδι, αφήνοντας το σχολείο πριν το τέλος του. Δεν τραγουδά σε λαμπερές αίθουσες και δεν σπεύδουν οι κοσμικοί και ψευτοσελέμπριτι ακόλουθοί τους να την χειροκροτήσουν. Δεν υπηρετεί την τέχνη της από την οδό του πλέι μπακ, των δυναμωμένων μικρόφωνων, των κοιλιακών, του ψεύτικου μπούστου, του μπότοξ, των σιλικονάτων χειλιών, του ξεβρακώματος και της εμφάνισης σχεδόν με τα εσώρουχα. Δε τραγουδά λαικοπόπ ακούσματα, νοθευμένα, μπασταρδεμένα, κλεμμένα, με σοβαροφάνεια και ύφος τουλάχιστον Καμπαγιέ και Παθίτο Ντομίνγκο! Πάει στα πανηγύρια για να γλεντήσει και να χορέψει ο κόσμος, με τα σεμνά της ρούχα και το ταπεινό της ύφος, έχοντας επίγνωση του ποια είναι και ποιος είναι ο στόχος της ζωής της.

Αυτή, γιατί, έτσι φτιάχνονταν πάντα οι ομότεχνοί της, με αυτή τη μέθοδο, είναι η λαϊκή καλλιτέχνης και ακόμα και αν δεν μας αρέσει το είδος που υπηρετεί, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει πως είναι αυθεντικότατη! Και ακόμα με την συμπεριφορά της δείχνει σε κάτι σταρ αυτάρεσκους, ξιπασμένους, με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και ούτε υποψία της φωνάρας που διαθέτει εκείνη, πως συμπεριφέρονται οι καλλιτέχνες: ακομπλεξάριστα, με χιούμορ, επίγνωση, ταπεινότητα και ευγένεια! Γεια σου Γωγώ Τσαμπά και ζήτω το original κλαρίνο…