ΤΩΡΑ |
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ερμηνεία της στον Άμλετ Β’, το 1999, σε διασκευή των Ερρίκου Μπελιέ-Βλαδίμηρου Κυριακίδη, όπου εκεί η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου απέδειξε περίτρανα το πληθωρικό της ταλέντο, κατακτώντας στο θεατρικό πάνθεον μία πολύ αξιόλογη θέση! Η αγαπημένη όλων μας ηθοποιός, έγινε ευρέως γνωστή από την τηλεοπτική σειρά ‘’Στο παρά πέντε’’, αλλά είναι από τις ηθοποιούς που καθιερώθηκαν μέσα από το θέατρο και όχι από την πρόσκαιρη και εφήμερη λάμψη της τηλεόρασης. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε η ίδια, ανοίγοντας την καρδιά της, ήρθε η ώρα να συναντηθεί με τους ρόλους τους οποίους ζήτησε να έρθουν και έφτασε η στιγμή, όταν ήταν έτοιμη, να τους ερμηνεύσει.
Ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της στο ΘΟΚ στο ρόΛο της Λωξάντρας, καλείται στις 7 Οκτωβρίου, να υποδυθεί ένα, επίσης, σπουδαίο και πολυσύνθετο ρόλο, την Εκάβη, στο ‘’Τρίτο στεφάνι’’ του Κώστα Ταχτσή, σε σκηνοθεσία του άξιου Θανάση Παπαγεωργίου, που θα ανέβει στη Μονή Λαζαριστών. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θα ‘’σκίσει’’, όχι μόνον από υποκριτικής πλευράς – γιατί και τα εκφραστικά μέσα διαθέτει και την τεχνική- αλλά γιατί ο ρόλος είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της. Απολαύστε την από το Α έως το Ω σε μία διαφορετική πτυχή, όπως δεν την ξέρατε τόσο στις προσωπικές της στιγμές, όσο και στην καλλιτεχνική της πλευρά, ιδιαίτερα…
Αναγνωρισιμότητα: ‘’Γοητευτική και επικίνδυνη…’’
Βεστιάριο: ‘’Είναι οι μνήμες μας, η ζωή μας όλη.’’
Γέλιο: ‘’Απαραίτητο! Είναι συντονισμός χαράς, δημιουργίας, αποτοξίνωσης. Είναι θάλασσα, ουρανός, καλοκαίρι…’’
Διανόηση: ‘’Δεν υπάρχει εξέλιξη χωρίς αυτήν με ό,τι σημαίνει αυτό για τον κάθε άνθρωπο. Είναι μια φαινομενικά εξωτερική διαδικασία αλλά τελικά αποδεικνύεται ότι είναι εσωτερική. Όσα πιο πολλά μαθαίνεις τόσο πιο πολύ εξελίσσεσαι. Απαραίτητη ένεση.’’
Εκάβη: ‘’Είναι όλα! Ό,τι είναι συσσωρευμένο στην Εκάβη, έχει τη διέξοδο να αναπτυχθεί. Δραματουργικά, για εμένα, είναι υψίστης δυσκολίας και πολυπλοκότητας, γιατί η Εκάβη είναι και καλή και φιλότιμη και κακιά. Όποια συναισθήματα απορρίπτουμε λόγω της καλλιέργειάς μας, εκείνη όλα αυτά τα εκδηλώνει.’’
Ζενίθ: ‘’Δεν το ξέρω ακόμη. Αυτό είναι το ζητούμενο. Ξέρω εγώ; Και μιλώ για όλα τα επαγγέλματα και για όλα τα συναισθήματα.’’
Ηθοποιία: ‘’Είναι ύψιστη η Τέχνη αυτή. Αν είχε λόγια θα μπορούσα να την παρομοιάσω με τη ζωγραφική, γιατί με αφήνει άναυδη. Ποτέ δεν ξέρεις τι σκέφτεται ο καλλιτέχνης που κάνει ένα έργο. Αν καταφέρεις να ακολουθήσεις τη σκέψη του ρόλου και φτάσεις μέσω της ερμηνείας σε ένα απόλυτο ταίριασμα, δημιουργείται μία υπέρβαση, που σε φτάνει στο ζενίθ και αυτό είναι και το ζητούμενο. Μετά από αυτό δεν ησυχάζεις, αυτό αναζητάς… Η ηθοποιία είναι ιερή όποιο είδος και αν υπηρετείς…’’
Θανάσης Παπαγεωργίου: ‘’Ακόμη γνωριζόμαστε. Πάντως έχει ένα πολύ ενδιαφέρον χαρακτηριστικό, είναι ψύχραιμος και διαθέτει ισορροπία. Άρα αυτό μπαλαντζάρει, είτε ανάμεσα στους ηθοποιούς, είτε στη σκηνοθεσία ή στον τρόπο με τον οποίο σε καθοδηγεί. Επειδή, εγώ είμαι λίγο διαφορετική, αυτό μου δημιουργεί ασφάλεια και σιγουριά. Μου αρέσει πολύ ως σκηνοθέτης και πώς έχουμε αγαπήσει ο ένας τον άλλον για τις διαφορετικότητές μας. Είναι έξυπνος, συνεπής, ακριβής. Είναι η αρχή. Θα ξαναβρεθούμε, έχω αυτή την αίσθηση…’’
Ιδεολογία: ‘’Είναι το παζλ που συνθέτει την προσωπικότητα, τα κομμάτια της ψυχοσύνθεσής, του κάθε ανθρώπου.’’
Κωνσταντινίδου Ελισάβετ: ‘’Είμαι ένας άνθρωπος που δεν ικανοποιούμαι με τα λίγα…’’
Λόγος: ‘’Εν αρχή ην ο λόγος. Δεν μπορείς να φανταστείς κάτι χωρίς λόγο, ακόμη και τα ακίνητα, τα άψυχα. Δεν γίνεται αλλιώς. Όλα είναι λόγος. Είναι το μέσο για να επικοινωνήσουμε. Λόγο εννοώ την ψυχή…’’
Μέλλον: ‘’Μέλλον είναι να θέλεις να ονειρεύεσαι και βάζω το ‘’θέλεις’’ όχι τυχαία. Δεν μπορείς να το στερήσεις από κανέναν άνθρωπο. Αν όλοι ονειρευόμαστε, κάτι θα αλλάξει. Δεν μεμψιμοιρώ. Ό,τι ονειρευόμαστε, έρχεται…’’
Νεοελληνική λογοτεχνία: ‘’Πολύ ενδιαφέρουσα. Πολλή δουλειά, πολλά νέα έξυπνα παιδιά. Υπάρχει πολύ καλό υλικό. Έχουν ποίηση, γράφουν πολύ ωραία πράγματα.’’
Ξενοφοβία: ‘’Είναι φόβος για το άγνωστο, το μη γνώριμο. Όσο περισσότερο είσαι κλεισμένος μέσα στο δικό σου το κουκούλι, τόσο περισσότερο βρίσκει περιθώριο και αναπτύσσεται. Είναι φασισμός και δεν μου αρέσει…’’
Όραμα: ‘’Έχει σχέση με το να θέλω να κάνω όνειρα. Σύμφωνα με τον ψυχισμό σου, οραματίζεσαι…’’
Πρόβα: ‘’Μεγάλη διαδικασία, γιατί έρχεσαι ενώπιος ενωπίω με όλες σου τις αντιστάσεις, με όλα σου τα προβλήματα και όλα σου τα χαρίσματα. Αναγκάζεσαι να εκθέτεις πράγματα που δεν θέλεις να δεις ο ίδιος για τον εαυτό σου, να τα εκθέτεις σε αγνώστους. Αυτό για να γίνει μια δημιουργική διαδικασία, απαιτεί την ίδια ανάγκη για όλους. Πάρα πολύ δύσκολο, γιατί όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες με εσένα. Όταν βρεθείς, όμως, με τέτοιου είδους ανθρώπους, η πρόβα είναι ευδαιμονία.’’
Ρόλοι: ‘’Έρχονται σαν ψηφιδωτό και συνθέτουν την προσωπικότητά σου. Δεν θεωρώ οτιδήποτε συμβαίνει τυχαίο. Όλα συμβαίνουν γιατί πρέπει να σε οδηγήσουν σε εκείνους τους ρόλους που έχεις έρθει να συναντηθείς, με αυτούς τους οποίους γι’αυτόν το λόγο γεννήθηκες. Δεν υπάρχει κάτι να διαγράψω ή να υποτιμήσω από τους ρόλους μου. Τους ευχαριστώ για αυτό που έχω γίνει τώρα…’’
Σειρές τηλεοπτικές: ‘’Εκτιμώ την τηλεόραση και την υπηρετώ με τον ίδιο σεβασμό, όπως και το θέατρο. Παρόλο το ότι είναι πολύ εύκολο να ξεφύγεις από τον προορισμό σου, γιατί γίνονται πολύ γρήγορα τα πράγματα, με βοήθησε πολύ στο να με αγαπήσει ο κόσμος και πραγματικά της το χρωστάω, γιατί χωρίς την αγάπη του κόσμου δεν έχεις πραγματικό αντίκρισμα. Θέλω την τηλεόραση τόσο, όσο…’’
Ταχτσής Κώστας: ‘’Μεγάλη προσωπικότητα! Πολύπλοκος, όπως και οι χαρακτήρες στα έργα του, ευφυής. Δυστυχισμένος-ευτυχής. Χαίρομαι που γνωριζόμαστε, έστω και τόσο αργά. Θα ήθελα πολύ να χαίρεται και αυτός…’’
Υποκρισία: ‘’Εν δυνάμει όλοι οι άνθρωποι, μου είπε ένας δάσκαλός μου, είναι υποκριτές. Αλήθεια, είναι. Το επιλέγω, όμως, να το κάνω επάνω στη σκηνή, δεν μου αρέσει να το συναντώ στη ζωή.’’
Φιλία: ‘’Είναι η οικογένεια που επιλέγεις και έχω όλους τους συγγενείς: αδέλφια, ξαδέλφια, θείους, θείες και κάποιους μακρινούς στο εξωτερικό.’
Χειροκρότημα: ’’Είναι ανάγκη, είναι μεγάλη αγκαλιά, είναι, όμως, εφήμερο…’’
Ψήφος: ‘’Είναι ιδεολογία και πολύ σωστά αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός, αλλά καθόλου δεν είμαστε συντονισμένοι…’’
Ωραίο τέλος: ‘’Κατ’αρχάς δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέλος. Υπάρχει μετάβαση και με αυτήν την έννοια ό,τι δείχνει να τελειώνει, έχει φθορά, έχει κούραση, έχει τοξίνη, πράγματα που πρέπει να διαχειριστείς…’’
Σχόλια για αυτό το άρθρο