ΤΩΡΑ |
Μνήμη/ Ανάμνηση, Θολές, αφηρημένες εικόνες… Η ανάμνηση μιας πεταλούδας. Στρογγυλοποίηση εξωτερικών γωνιών και ακριβές θόλωμα των σχημάτων. Δημιουργία τριγώνου.
Το καλοκαίρι ζούμε πιο ελεύθερα, πιο απλά, μπορούμε με λιγότερα…. Είμαστε πιο εκτεθειμένοι στη φύση, στο νερό. Το σώμα είναι ελεύθερο, επαναπροσδιορίζουμε τη σχέση μας μαζί του. Δόμηση όλων σε ελαφρότητα.
Έντονο φως που καίει τα περιγράμματα των σχημάτων, το ένα εντάσσεται αρμονικά στο άλλο. Η διακόσμηση κινείται σε εξωτερικά στρώματα· διάφανα, μεταξωτά voiles με appliqué πλεκτές λεπτομέρειες, που παραπέμπουν σε τρίγωνα.
Μαλακά, βαμβακερά φούτερ με έντονη πλέξη και ανάγλυφη υφή, χρησιμοποιούνται από τις δύο όψεις σαν αποχρώσεις.
Σιλουέτες που ακολουθούν τη μορφή του σώματος στενά ή σε απόσταση.
Ομοιογενή υλικά διπλής όψεως με συμπληρωματικές συνθέσεις φυσικών και νέων σε τεχνολογία υλικών.
Συμπυκνωμένα, απαλά crepe satin με χειροποίητα stitches. Πλεκτά σαν πέταλα, ημιδιάφανα λινά για λεπτά, πολύ-επίπεδα φορέματα.
Τυπώματα- μινιατούρα. Τα μοτίβα, που για πρώτη φορά χρησιμοποιούνται, είναι μικρά δυσανάγνωστα χειρόγραφα, αφηρημένα μικρο-πορτραίτα ανάλαφρα.
Χρώματα που έχουν την αίσθηση ενός ανθισμένου κήπου, που λούζεται απ’ το φως του καλοκαιριού, σαν η μνήμη της άνοιξης να διατηρείται μέσα στο καλοκαίρι.
Θαμπό πράσινο, βαθύ κίτρινο, απαλό, σχεδόν λευκό ροζ, ένα γεμάτο δυναμική λουλούδι του κάκτου κι ένα μπλε, που σου δίνει την αίσθηση του απέραντου. Καλοκαιρινά μοτίβα σαν καρτ-ποστάλ.
Η μνήμη μου μισοκλείνει τα μάτια στο δυνατό φως του καλοκαιριού. «Ανεπαισθήτως», μία καμπύλη λειαίνει ηδονικά τις αιχμές. Χρώματα και υφές μπερδεύονται στο μεσημεριανό μελτέμι. Το τρίγωνο πετάει με τη χάρη μιας πεταλούδας. Ζωογόνο στην απόλυτη γνώση του, το τρίγωνο της ψυχής. Υποτείνουσα ειμαρμένη. Η μνήμη διαλέγει να δει. Για μια αιώνια στιγμή, θυμάμαι.
Σχόλια για αυτό το άρθρο