Κουφονήσι: ένας επίγειος Κρητικός παράδεισος

Στην Κρήτη είναι πάντα καλοκαίρι, τουλάχιστον μέχρι τέλος του Οκτώβρη που λήγει η θερινή σεζόν. Ένας επίγειος παράδεισος στη νότια πλευρά της Κρήτης, είναι το Κουφονήσι, ένα νησάκι άγονο αλλά με εικόνες εντυπωσιακές, σαν αυτή στις Καμαρέλες ή στις παραλίες με τη κατάλευκη άμμο

ΣχετικάΆρθρα

To Κουφονήσι είναι μία νησίδα, ακατοίκητη σήμερα, του Λιβυκού πελάγους, νότια του νομού Λασιθίου, σε απόσταση 10 ναυτικά μίλια Νοτιοανατολικά από το Μακρύ Γιαλό (Ο Μακρύς Γιαλός βρίσκεται 38 χλμ. από την Σητεία και 25 χλμ. ανατολικά από την Ιεράπετρα). Γεμάτο υπέροχες αμμουδιές αλλά και βοτσαλωτές ερημικές παραλίες και απότομους βράχους με θαλάσσιες σπηλιές, διαθέτει μια θάλασσα με σπάνια διαφάνεια και μια ποικιλία χρωμάτων σχεδόν μοναδική στη Μεσόγειο.

Στο νησί δεν έχει πολλά δέντρα, παρά μόνο ελάχιστα αλμυρίκια. Πάρε μαζί ομπρέλα, καπέλο, και παπούτσια να το περπατήσεις.

τη βορειοανατολική άκρη του Κουφονησιού, απέναντι από το νησάκι Μάρμαρα και σε μικρή απόσταση από την παραλία, οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα καλά διατηρημένο λίθινο θέατρο, του οποίου το κοίλο περιλάμβανε δώδεκα σειρές εδωλίων και υπολογίζεται ότι θα χωρούσε περίπου χίλια άτομα. Μέρος του κοίλου και των εδωλίων δεν σώζονται πλέον σήμερα. Η ορχήστρα, σχεδόν ημικυκλική, ήταν επενδυμένη με πήλινες πλάκες. Το σκηνικό οικοδόμημα (διαστάσεων 20Χ19μ.) έχει καταστραφεί στο δυτικό του μέρος, σώζονται όμως το ανατολικό, το παρασκήνιο, το λογείο το υποσκήνιο καθώς και η ανατολική πάροδος που κάποτε ήταν στεγασμένη με θόλο. Φαίνεται πως ο φανατισμός κάποιων Χριστιανών του 4ου μ.Χ. αιώνα ώθησε στην άγρια λεηλάτηση και καταστροφή του θεάτρου.

Το δεύτερο σημαντικό οικοδόμημα του οικισμού του νησιού ήταν το κτήριο των Δημοσίων Λουτρών (Balineae), το οποίο ήταν σε χρήση από τον 1ο έως και τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Το λουτρικό αυτό συγκρότημα, χαρακτηριστικό της ρωμαϊκής πολεοδομίας, περιλαμβάνει όλους τους χώρους, οι οποίοι σύμφωνα με το τυπικό των λουτρών ήταν σε χρήση σε ένα τέτοιο κτήριο: γύρω από κήπο (για ξεκούραση των πελατών και επισκεπτών) εκτείνονται τα δωμάτια όπως το κεντρικό λεβητοστάσιο -του οποίου οι τοίχοι σώζονται σε ύψος 4 μέτρων- δύο υπόκαυστα, λουτρώνες για εφίδρωση και αποδυτήρια.