ΤΩΡΑ |
Η Έφεσος είναι μαγική. Σχεδόν συγκινητική. Το αρχαίο θέατρο της Εφέσου έχει χωρητικότητα 24.000 άτομα, η βιβλιοθήκη είναι πραγματικό σύμβολο, ο δρόμος στον οποίο περπάτησε (λέμε τώρα… γιατί όλο σηκωτή την πήγαιναν) η Κλεοπάτρα και ο Αντώνιος και φυσικά τα μοναδικά tips των ξεναγών. Είπε, λοιπόν, η Αυγή ότι το σχήμα των πτυχώσεων στο φόρεμα της Νίκης είναι αυτό που «δανείστηκε» η Nike για το σήμα κατατεθέν της.
Επίσης, στην είσοδο της Εφέσου υπήρχε μια πατούσα και δεξιά σου έδειχνε το δρόμο για τη Βιβλιοθήκη, ενώ μια καρδιά στα αριστερά έδειχνε το δρόμο για τα «σπίτια»… καταλαβαίνετε. Υπήρχαν και πολλές πόρνες στην αρχαιότητα. Πολύ ενδιαφέρον κομμάτι της Εφέσου είναι οι πέντε διαφορετικές επαύλεις που ήρθαν στο φως και μάλιστα βρίσκονται κάτω από ειδικά κατασκευασμένο σκέπαστρο – κατασκευή που χρηματοδοτήθηκε από εταιρείες κολοσσούς.
Στο Κουσάντασι μπορείς κανείς να βρει τσάντες μαϊμούδες. Εγώ δεν είμαι του σπορ. Ένα τεράστιο Jagermeister πήρα από τα duty free, 15 ευρώ μόνο. Louis Cristal και πάμε Σάμο. Απέναντι δηλαδή. Το λιμάνι της Σάμου βρίσκεται υπό ανακατασκευή και οι Σαμιώτες μάλλον γκρινιάζουν γιατί είναι γεμάτο τρύπες. Και εδώ μια εκπληκτική ξεναγός, αρχαιολόγος – το κατάλαβα με την πρώτη – μας είπε όλα τα μυστικά του νησιού, αλλά και του Πυθαγόρα.
Μια στάση στο Μουσείο Σαμιακού Οίνου- εξαιρετικό επιδόρπιο κρασί – και στάσεις στα τουριστικά χωριά Κοκκάρι και Πυθαγόρειο. Στο Πυθαγόρειο υπάρχει και ο ανδριάντας του μέγα φιλόσοφου, μαθηματικού και γεωμέτρη. Και επειδή ακολουθήσαμε το πρόγραμμα για πολύ ώρα, έφτασε η στιγμή της κοπάνας.
Ένα τηλεφώνημα στο φίλο – και Σάμιο – σεφ, Ανδρέα Λαγό, για μια πρόταση καλού φαγητού, μας οδηγεί στον Τριαντάφυλλο (top, top, top!) στο Παλαιόκαστρο. Ό,τι φας εδώ είναι εξαιρετικό και φρεσκότατο. Ξιφίας, τόνος, σαλάτες εκπληκτικές, τιμές ανθρώπινες. Αυτό είναι η πραγματική Ελλάδα. Ένας μερακλής άνθρωπος, με απλά υλικά και όρεξη για δουλειά. Ανδρέα Σάμιε σε ευχαριστούμε που μας τον γνώρισες.
Louis Cristal. Ο Στέλιος καπνίζει και συνεχίζει να επικοινωνεί με γνωστούς και αγνώστους. Εγώ, καμπίνα! Χτίστηκα. Στο πλοίο έχει σκάσει η είδηση. Ο Πέτρος και η Τζένη χώρισαν. Δεν έλαβα μέρος σε καμία κουβέντα. Νύχτα χωρίς μποφόρ, ύπνος καλός και άφιξη στη Μήλο.
Αυτό το νησί, φέτος το ερωτεύτηκα. Παντρεύτηκε εδώ πριν από ένα μήνα η καλή μου φίλη Έλενα Αρσένη τον Πέτρο Σακελλαρίου και βάφτισαν την κορούλα τους, Λυδία, και ίσως να συνέβαλλαν και αυτοί με το δικό τους τρόπο στο να αγαπήσω τη Μήλο. Μας βγάζουν με tender στο λιμάνι, καθώς το πλοίο δένει αρόδο. Νιώθουμε σαν στο σπίτι μας εδώ. Παίρνουμε αυτοκίνητο από τον φίλο μας το Μάρκο, τυρόπιτες από το φούρνο, εφημερίδες και φτάνουμε σούμπιτοι στη Φυριπλάκα!
Μαγεία. Μαγεία. Μαγεία. Και για φαγητό, φυσικά στην Almyra στα Πολλώνια. Σχεδόν γκουρμέ φαγητό, αυθεντικό, καθαρό, με πρωτότυπες συνταγές. Οι τηγανητές πατάτες ακόμη τριγυρνάνε στο μυαλό μου.
Η επιστροφή στο κρουαζιερόπλοιο έχει τη θλίψη της Κυριακής. Με νωχελικό ρυθμό το Louis Cristal προσεγγίζει το επόμενο πρωί, το Λαύριο. Ήταν εμπειρία, θετική η κρουαζιέρα. Φρόσω, Μιχάλη ευχαριστούμε.
PS: Έχω κι άλλα tips από την κρουαζιέρα, αλλά τα κρατάω για τους κολλητούς μου!
Σχόλια για αυτό το άρθρο