ΤΩΡΑ |
Αστρολογικό δελτίο για όλα τα ζώδια, από 26 έως 29 Απριλίου
Η Ηλιακή έκλειψη της Τρίτης δεν είναι σαν τις άλλες. Πρόθυμη να αμφισβητήσει στην πράξη κάθε σταθερή αξία, αβίαστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αναρχική και μηδενιστική. Εφ’ όλης της ύλης… Δεν είναι δηλαδή μόνον τα οικονομικά σου που απειλούνται με «συσκότιση» αλλά οτιδήποτε εσύ μπορεί να θεωρείς ως βάση σου, είτε στον υλικό, είτε στον πνευματικό τομέα.
Αν και ο δεύτερος είναι αυτός που αξίζει την μεγαλύτερη προσοχή σου, ξέρω ότι ανησυχείς κυρίως για τον πρώτο. Μην διαμαρτύρεσαι, στο ίδιο καζάνι βράζουμε, τα γράφω και για μένα..
Κι εγώ που ξέρεις ότι δεν μου αρέσει να σε τρομάζω θεραπεύοντας την υπαρξιακή αγωνία μου στις πλάτες σου, τούτη τη φορά θα σε ρωτήσω, γλυκά αλλά αποφασιστικά:
Είσαι έτοιμος για μια ακόμη μεγάλη αλλαγή, είσαι έτοιμος να τα αφήσεις όλα πίσω σου ή μήπως φοβάσαι;
Σε ρωτώ γιατί πολλά μπορεί να συμβούν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες και θα χρειαστεί να πάρεις τις αποφάσεις σου, όσο δύσκολες κι αν είναι.
Θυμάσαι τότε που ήσουνα μωρό κι εξερευνούσες τον κόσμο; Ακόμη κι αν δεν το θυμάσαι, πέρασες δυναμικά από την ιδιότητα του κολυμβητή σε αυτήν του πεζοπόρου.
Κάτι ανάλογο σου ζητά να κάνεις η έκλειψη της Τρίτης. Να μπουσουλήσεις, να περπατήσεις σε ένα νέο περιβάλλον, αφού το παλιό σου δεν υπάρχει πια.
Κι αν μακριά από την θέρμη της νιότης σου φοβάσαι τι δεν θα τα καταφέρεις ή λες «άσε τους άλλους να αλλάξουν, εγώ πια έκλεισα τον κύκλο μου», να θυμάσαι πως όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια –και μάλιστα τέτοια σχέδια- τότε το σύμπαν γελάει τρανταχτά.
Ξέρεις τίποτε δεν κρατά αιώνια, η ζωή σου κάνει κύκλους, όπως και τα πάντα γύρω σου. Ο Ήλιος δύει για να ανατείλει μια νέα ημέρα. Την άνοιξη διαδέχεται το θέρος, το φθινόπωρο κι ύστερα ο χειμώνας, για να έρθει μια νέα άνοιξη, διαφορετική κι ας μοιάζει με την προηγούμενη. Μην κλείνεις λοιπόν τα μάτια μπροστά σε αυτήν την πραγματικότητα και βαυκαλίζεσαι πως ο κόσμος σου είναι τόσο ολοκληρωμένος, που δεν επιδέχεται αλλαγών.
Ούτε κι ο Θεός ο ίδιος δεν το δέχεται αυτό κι έχει φροντίσει να διασπείρει μέσα στους τοποτηρητές της τάξης και μερικούς διαπρύσιους κήρυκες της ανανέωσης. Είτε της ειρηνικής, είτε της βίαιης. Κι όλοι, ένθεν κακείθεν, είναι παιδιά του, αυτά που έμαθες να ξεχωρίζεις με το όνομα τους κοιτώντας τον εαυτό σου στον Καθρέφτη. Ο Κρόνος, ο Άρης, ο Ουρανός κι ο Πλούτωνας σου αποκαλύφθηκαν για να κατανοήσεις το κοσμικό σχέδιο, του οποίου είσαι μέρος και ταυτόχρονα ο ανθός του.
Εσύ βέβαια, βλέπεις και διαλέγεις ό, τι νομίζεις πως σε συμφέρει. Ό, τι κουκουλώνει την ανασφάλεια σου, ό, τι θάβει τα όνειρα σου. Να γιατί δεν ονειρεύεσαι πια.
Μαθημένος στα έτοιμα και τα σίγουρα, ξορκίζεις μια βίαιη ανατροπή κάνοντας όμως ουσιαστικά αυτό που την προκαλεί για να συμβεί. Διώχνεις τους κήρυκες της αλλαγής, τους εξορίζεις από τον κόσμο σου, τους θεωρείς μιάσματα, αιρετικούς, επικίνδυνους αναρχικούς. Τι περιμένεις λοιπόν ύστερα από αυτό; Να σου φερθούν οι «βάρβαροι» με τον προσήκοντα σεβασμό προς το πρόσωπο σου. Μα την αγάπη και την συμπόνια που ζητάς από αυτούς, εσύ πρώτος την εξόρισες μαζί τους.
Κι όλα αυτά για να μην χάσεις την τάξη σου, την βολή σου.
Καταστέλλεις αντί να συνδιαλέγεσαι. Ή πιο σωστά νομίζεις ότι καταστέλλεις, αφού όπως σου είπαν εδώ και χιλιάδες χρόνια σε μια πλειάδα διδακτικών μύθων, όλοι τελικά παθαίνουν αυτό που φοβούνται περισσότερο. Όλοι, ακόμη και οι πιο ισχυροί, βιώνουν την «κατάρα» τους.
Όσο γερά δομημένος ή συγκροτημένος κι αν είναι ο κόσμος σου, θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος αν δεν μπορέσεις να τον εξελίξεις. Και δεν νοείται μια νέα αρχή χωρίς αυτό που ονομάζεις τέλος.
Θα μου πεις, τι, θα πετάξω στον κάλαθο των αχρήστων τις ηρωικές κατακτήσεις του εγώ μου; Θα διαγράψω μονοκοντυλιά τις κατακτήσεις των προγόνων μου κι όλα αυτά που με έκαναν σήμερα να ονομάζομαι άνθρωπος;
Όχι ακριβώς… Το παρελθόν υπάρχει για να σε διδάσκει, όχι για να γαντζώνεσαι πάνω του και να κλείνεις την ζωή σου σε ένα μουσείο.
Τιμή του πρέπει, όχι βαλσάμωμα κι αν θες να ξέρεις εκείνο θα έρθει να σε βρει από μόνο του, όταν σταθείς αμήχανος μπροστά στις εξελίξεις του παρόντος. Όταν σταθείς αμήχανος μπροστά σε μια ακόμη έκλειψη.
Αν λοιπόν το παρελθόν σου δεν έχει να επιδείξει παρά μόνον το πνίξιμο κάθε αντίθετης φωνής, τότε όλες αυτές οι φωνές μέσα σε μια στιγμή θα γίνουν βουή που θα σε καταπιεί. Αν όμως το παρελθόν σου είναι διαποτισμένο από τον σεβασμό στην ζωή, την δημιουργία και τελικά απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό, τότε θα έρθει σαν μια καλή νεράιδα για να σε βγάλει από το αδιέξοδο και να σου δείξει τον σωστό για σένα δρόμο.
Ξέρω πως δεν σου είναι εύκολο να αφήσεις πίσω σου το παρελθόν, να εγκαταλείψεις αρχές και αξίες που σε συντροφεύουν χρόνια τώρα. Υποψιάζεσαι ότι αν τραβήξεις ένα τούβλο από το οικοδόμημα σου, τότε αυτό θα καταρρεύσει. Γι’ αυτό, ακόμη κι αν πρόκειται για ένα άχρηστο, άρρωστο ή στραβό τούβλο, εσύ το κρατάς στη θέση του, βρέξει χιονίσει.
Η Ηλιακή έκλειψη στον Ταύρο, δυναμωμένη από το δικό σου πείσμα, έρχεται για να αφαιρέσει από το οικοδόμημα σου όλα αυτά τα τούβλα που είναι συνυφασμένα με τα λάθη σου, με τις παρανοήσεις σου που έγιναν νόμος εξ αιτίας του αθεράπευτου εγωισμού σου. Έρχεται να αναδείξει τα πραγματικά κενά σου.
Κι αν το οικοδόμημα σου τελικά καταρρεύσει, επειδή ήταν όλο κτισμένο με λάθη, τότε μην απελπίζεσαι. Πιάσε δουλειά, κτίζοντας τον νέο κόσμο σου.
Και μην το κάνεις σαν τους δήθεν επιστήμονες, που όταν ο Γαλιλαίος τους κάλεσε για να δουν από το τηλεσκόπιο του τα τέσσερα φεγγάρια του Δία, εκείνοι αρνήθηκαν, βρίσκοντας διάφορες φαιδρές δικαιολογίες. Φοβήθηκαν ότι αναγνωρίζοντας μια νέα πραγματικότητα, θα έπρεπε αναγκαστικά να γκρεμίσουν όλη την κοσμοθεωρία που συνόδευε την δοκησίσοφη άγνοια τους. Η Γη, ο Πάπας και βέβαια οι ίδιοι δεν θα ήταν πια το κέντρο του κόσμου… ω τι συμφορά!
Να το κάνεις όπως ο εγωιστής γίγαντας του παραμυθιού, που όταν έδιωξε τα «ενοχλητικά» παιδιά από τον κήπο του, βιώνοντας πια έναν μόνιμο χειμώνα, μετανοιωμένος και σοφότερος πήγε ο ίδιος και γκρέμισε την ψηλή μάντρα για να ξαναφέρει πίσω τα παιδιά και την άνοιξη. Την άνοιξη στην καρδιά του.
Σχόλια για αυτό το άρθρο