ΤΩΡΑ |
Είναι ευλογημένος και προικισμένος από τον Θεό με όλα εκείνα τα χαρίσματα, τα προσόντα, τις αξίες και την εξωτερική εμφάνιση που συνθέτουν το πορτρέτο ενός υπέροχου ανθρώπου- σπάνιο είδος στην εποχή μας- και ενός εξαιρετικού καλλιτέχνη! Είναι ίδιος ο Άδωνις! Ο χαρισματικός και πολυτάλαντος, Παναγιώτης Πετράκης, είναι χάρμα οφθαλμών, όταν τον βλέπεις στη σκηνή. Γιατί, τον περιβάλλει μία ιδιαίτερη λάμψη, ένα άπλετο φως και μία αύρα! Ως προσωπικότητα, είναι από τους ελάχιστους ηθοποιούς, που διαθέτουν παιδεία, ήθος, ευγένεια, ποιότητα, αξίες. Με τη γοητεία του, την ομορφιά, το ευθυτενές και καλογυμνασμένο σώμα του κάνει τις θαυμάστριες του να παραληρούν! Όσο για προσόντα του στο δυσκολότερο θεατρικό είδος το μιούζικαλ, είναι αξεπέραστος! Άψογα καταρτισμένος μουσικά με τεράστια φωνητική γκάμα, τραγουδά και χορεύει υπέροχα, με σκηνική παρουσία και υποκριτική δεξιότητα σε σημείο τέτοιο που μπορεί κάλλιστα να διαπρέψει στο εξωτερικό, γιατί δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τους αντίστοιχους συναδέλφους του, που κάνουν καριέρα στο West End και το Broadway! Δείτε τον στο ρόλο του Μανούσου στο ελληνικό μιούζικαλ του ευφάνταστου και ευρηματικά δημιουργικού Γιώργου Βάλαρη ‘’ Η νεράιδα και το παληκάρι’’ που παίζεται στο Ράδιο Σίτυ, για να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι. Θαυμάστε τον, όμως, και από το Α έως το Ω!
Αγάπη: Το απόλυτο αγαθό στη ζωή! Μέσο και στόχος μαζί, αφετηρία και φινάλε.
Βλέμμα: Ο μετρητής καθαρότητας της ψυχής…
Γιώργος Βάλαρης: Dress for success! Καλός συνεργάτης!
Διακριτικότητα: Το μεγάλο ελάττωμά μου γιατί την έχω σε υπερβολικό βαθμό.
Ευγένεια: Από τα πιο σημαντικά στοιχεία που μετρώ σε έναν άνθρωπο.
Ζωοδότης: Θεός, έρωτας, μάνα…
Η νεράιδα και το παληκάρι: Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα a la ελληνικά… Ένα παραμύθι γεμάτο γέλιο, συγκίνηση, χαρά.
Θέατρο: Τόπος έκφρασης, επικοινωνίας, καθρέφτης της πραγματικότητας ή σύνδεση με το όνειρο…
Ιδανικά: Σεβασμός στον άνθρωπο και στη διαφορετικότητα του ατόμου, σεβασμός στα ζώα και το περιβάλλον, καλοσύνη, ευγενής άμιλλα, δικαιοσύνη, καλή προαίρεση !
Καλοσύνη: Η ανάγκη να συμπεριφέρεσαι στον συνάνθρωπο όπως θα ήθελες να συμπεριφέρονται σε εσένα.
Λαμπερός: Έμφυτη κατάσταση… δεν διδάσκεται, δεν μαθαίνεται.
Μανούσος: Ωραίος τύπος, τσογλανάκι, επαναστάτης, ρομαντικός, διεκδικητικός, με πολύ χιούμορ.
Νους: Κάποιες φορές τα πάμε καλά, άλλες όχι… Συχνά τον υπερβαίνει η καρδιά με αμφίβολα αποτελέσματα…
Ξεχωριστός: Ο καθένας από εμάς και για κάποιους η αιτία της μοναξιάς τους…
Ομορφιά: Ζωτικής σημασίας για μένα! Τη θέλω παντού γύρω μου!
Παλιός ελληνικός κινηματογράφος: Ο συνδετικός κρίκος με την εποχή της αθωότητας, του ρομαντισμού, της αφέλειας, του ονείρου…
Ρόλοι: Πολλοί αυτοί που αγαπώ και θα ήθελα να αξιωθώ, αλλά πιο σημαντικό για εμένα είναι οι συνεργασίες με ωραίους ανθρώπους.
Σχέδια (καλοκαιρινής- χειμερινής σεζόν): Κάτι συζητιέται για μια μικρή περιοδεία με την “Νεράιδα και το Παληκάρι”. Το χειμώνα θα είμαι σε ένα αγαπημένο μιούζικαλ σε κεντρική σκηνή της Αθήνας, αλλά δεν μπορώ να το αποκαλύψω ακόμα.
Τραγούδι: Βγάζω σύντομα ένα single σε μουσική του Ανδρέα Λάμπρου και στίχους του Άρη Δαβαράκη και είμαι πολύ ενθουσιασμένος για αυτή τη συνεργασία!
Υπόληψη: Σημαντικό να έχω υψηλή θέση στην εκτίμηση του κόσμου, αρκεί να μην γίνεται αυτοσκοπός που θα μου στερήσει την αλήθεια μου.
Φαντασμαγορία: Το απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία ενός μιούζικαλ.
Χάρισμα: Είναι για μένα η πρώτη ύλη, η ψίχα της καλλιτεχνικής υπόστασης ενός ανθρώπου, η οποία άλλοτε παίρνει τη μορφή της σκηνικής ευφυΐας, της κατανόησης και εύστοχης διείσδυσης σε κείμενα και χαρακτήρες συγγραφέων, άλλοτε της μουσικότητας ή της πλαστικότητας της κίνησης… Μόνο του όμως το χάρισμα δεν επαρκεί. Είναι σαν το ακατέργαστο διαμάντι που μοιάζει απλά σαν μια ενδιαφέρουσα πέτρα. Για να γίνει κόσμημα και να αναδειχθεί χρειάζεται επεξεργασία γερή. Έτσι και το χάρισμα χρειάζεται την καλή τεχνική κατάρτιση του καλλιτέχνη για να μπορέσει να απογειωθεί σε συνδυασμό με την προσωπικότητά του.
Ψυχαγωγία: Αυτό που λέει η λέξη… η καθοδήγηση της ψυχής. Αυτό επιδιώκω να είμαι, ένας οδηγός της ψυχής των θεατών και ακροατών μου σε μονοπάτια συγκίνησης, χαράς και σύνδεσης με τον καλύτερο εαυτό μας.
Ωραία παράσταση: Η παράσταση εκείνη, η οποία μετά το τέλος της σου προκαλεί τέτοια ανάταση που χρειάζεσαι ώρες για να συνέλθεις και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης με φίλους και γνωστούς για μέρες μετά… Μια τέτοια εμπειρία για μένα φέτος ήταν η παράσταση “Ξύπνα Βασίλη” του Άρη Μπινιάρη στο Εθνικό Θέατρο.
Σχόλια για αυτό το άρθρο