ΤΩΡΑ |
Ένας σκηνοθέτης με συνέπεια και αφοσίωση στο δρόμο που έχει χαράξει .Όλες του τις παραστάσεις τις χαρακτηρίζει η αισθητική και τις διέπει η μαγεία και η μέθεξη του θεάτρου. Ο Γιάννης Καλαβριανός, πήρε στα χέρια του «Ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της μυθιστοριογραφίας», όπως έχει χαρακτηριστεί το αριστούργημα της Έμιλυ Μπροντέ, «Ανεμοδαρμένα Ύψη». Αίνιγμα και για εμάς η σκηνοθετική ματιά του εμπνευσμένου σκηνοθέτη, που ανέλαβε τη θεατρική διασκευή του και το ανέβασμά του στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
«Tο δημοφιλέστερο έργο της αγγλικής λογοτεχνίας», παρουσιάζεται στην Ελλάδα για πρώτη φορά και δεν μας ξαφνιάζει που ο Γιάννης Καλαβριανός δέχτηκε την πρόκληση. Δεν μας έχει συνηθίσει άλλωστε σε εύκολα εγχειρήματα, με πλέον πρόσφατο την αντισυμβατική παράσταση «Phone Home». Περιμένουμε λοιπόν με αγωνία να δούμε ποιες πτυχές του κλασσικού αυτού λογοτεχνικού έργου, που λάτρεψαν γενιές και γενιές, επέλεξε να φωτίσει ο Γιάννης Καλαβριανός διασκευάζοντάς το θεατρικά και σκηνοθετώντας μια παράσταση, που είμαστε a priori βέβαιοι πως θα αφήσει εποχή.
Για άλλη μια φορά ο Γιάννης Καλαβριανός δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη, στην οποία σπούδασε κι έχει επανειλημμένα αφήσει το καλλιτεχνικό του στίγμα, και μάλιστα σε ένα από τα ιστορικά της θέατρα, το Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Ας προσεγγίσουμε τον πολυβραβευμένο αλλά και καταξιωμένο από το ευρύ κοινό και κριτικούς σκηνοθέτη Γιάννη Καλαβριανό μέσα από τις απαντήσεις του από το Α ως το Ω.
Ανεμοδαρμένα ύψη: Ένα σκοτεινό, υπέροχο, παθιασμένο αριστούργημα, που κακώς και κυρίως εξαιτίας των κινηματογραφικών του μεταφορών θεωρήθηκε μόνο ως μια ακόμη ιστορία αγάπης.
Βούληση: Κινεί βουνά.
Γιάννης Καλαβριανός: Ακόμη ψάχνω.
Δραματουργία: Στη δική μου περίπτωση, το μισό μέρος κάθε σκηνοθεσίας.
Έμιλυ Μπροντέ: Μια πολύ ξεχωριστή περίπτωση, έγραψε μόνο ένα βιβλίο που πήρε πολύ κακές κριτικές στην αρχή, για να καταταχθεί στα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας στη συνέχεια.
Ζήλος: Απαραίτητο συστατικό κάθε ενέργειας, επαγγελματικής ή όχι.
Ηθοποιός: Στην περίπτωση που σέβεται την τέχνη του, ένας μάγος που μπορεί να μας ξεγελάσει πως ίσως και να μπορούμε να πετάξουμε. Έστω και για λίγο.
Θέατρο: Δεν βρίσκω ορισμό που να περιλαμβάνει την εκτίμησή μου για αυτή την τέχνη χωρίς να τη μειώνει.
Καλλιτεχνικά σχέδια (επόμενα): Ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί τίποτε. Από ιδέες, υπάρχουν πολλές.
Λόγιος: Ο σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου.
Μεγαλοψυχία: Όλο και πιο σπάνια.
Νατουραλισμός: Αν δεν χρησιμοποιηθεί φωτογραφικά, μπορεί να γίνει τρομακτικός.
Ξενοφοβία: Λανθασμένη και εξωραϊσμένη χρήση του όρου ρατσισμός. Όποιος δεν μπορεί και δεν θέλει να ζήσει με «ξένους» ανθρώπους, δεν τους φοβάται.
Ομαδικότητα: Η προϋπόθεση της σκηνικής πράξης.
Πειραματισμοί (σκηνοθετικοί): Υπέροχοι όταν εκκινούνται από διάθεση απόλυτης ελευθερίας για την εξερεύνηση αχαρτογράφητων περιοχών. Επίσης κακοπαθημένος όρος.
Ρεπερτόριο: Απαιτεί τριβή και πολύ διάβασμα.
Σκηνοθεσία: Παιχνίδι από απόσταση.
Τρομοκρατία: Διαστροφική ανθρώπινη πρακτική, με πολλές εκφάνσεις.
Υποδύομαι: Έτσι κι αλλιώς στη ζωή κουβαλάμε πολλούς εαυτούς και συμπεριφορές. Είμαστε γιοι, εραστές, συνεργάτες, συμμαθητές, πελάτες, δάσκαλοι, ανάλογα με την περίσταση και τους άλλους ανθρώπους. Το ζητούμενο είναι να διατηρούνται τα διακριτά προσωπικά χαρακτηριστικά μας.
Φινάλε: Άλλες φορές ανακουφιστικό, άλλες επώδυνο.
Χρωματισμός: Αυτό που εναντιώνεται στην ισοπέδωση μανιχαϊστικών λογικών και την πόλωση.
Ψυχοσύνθεση: Ένας υπέροχος λαβύρινθος.
Ωραία ζωή: Η χαμογελαστή.
Σχόλια για αυτό το άρθρο