Δεν άντεχα αγάπη μου, τον (την) μπλοκάρισα και ησύχασα! Το άκουγα που το έλεγαν οι φίλοι μου και γέλαγα. “Βρε παιδιά, αφήστε όλα τα σχόλια να υπάρχουν, μην μπλοκάρετε κανέναν, αξία τους δίνετε” έλεγα. Όμως έχω μόνο ένα χρόνο στο fb, όλο αυτό το διάστημα έγραφα τα σχόλια μου, έπαιρνα και έδινα likes, και προσπαθούσα να είμαι νηφάλιος, με χιούμορ, αποστασιοποιημένος από χυδαιότητες και υπερβολές. Μου αρέσουν οι έξυπνοι άνθρωποι, αυτοί που βλέπουν τα πράγματα από τη θετική πλευρά και μπορούν να σχολιάσουν ένα θέμα ή ένα πρόσωπο, χωρίς βρισίδι και εμπάθεια. Δυστυχώς η κρίση, η ανωριμότητα, η πολιτική κατάσταση και η αμορφωσιά πολλών ανθρώπων που είναι στο fb δημιούργησε μια σχολή άθλιων σχολίων που βασίζονται σε κατάρες, κραυγές και ξεφωνήματα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της επικοινωνίας που ο καθένας μπορεί να πει το μακρύ του και το κοντό του χωρίς ντροπή και να βρει και άλλους σαν τα μούτρα του που θα συμφωνήσουν μαζί του.
Χτες το βράδυ όμως, ενώ ταξίδευα στη θάλασσα του φατσοβιβλίου, έπεσε στην αντίληψή μου σχόλιο “φίλου” για μια αγαπημένη φίλη μου. Ήταν ένα άθλιο κείμενο που δεν κατονόμαζε τη φίλη μου, αλλά προσπαθούσε με γελοίο τρόπο και απαίσια ελληνικά να την “φωτογραφήσει” και να πει για αυτήν ανυπόστατες κατηγορίες. Πρέπει να πω εδώ, ότι η φίλη μου ούτε τον γνώριζε, ούτε του είχε κάνει ποτέ κάτι που να δικαιολογεί όλο αυτόν τον οχετό της χυδαιολογίας. Αντί, να το προσπεράσω, το αίμα μου ανέβηκε στο κεφάλι, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει δυνατά, άρχισα να βρίζω και με τρεμάμενα χέρια από τα νεύρα, χτύπησα στο Google “Πως κάνουμε block στο fb.”
To Google μου έβγαλε τις οδηγίες και τις ακολούθησα. Σε κάποιο στάδιο του μπλοκαρίσματος έπρεπε να γράψω το όνομα του “φίλου”. Δίστασα για μια στιγμή και σκέφτηκα το μάταιο του πράγματος. Από την άλλη όμως το άτομο αυτό, χωρίς να το γνωρίζω καλά, το είχα βοηθήσει σε επαγγελματικά θέματα και του είχα γνωρίσει ανθρώπους, ήταν πια σίγουρο ότι στο μέλλον με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα μου δημιουργούσε προβλήματα.
Έγραψα το όνομα, πάτησα “μπλοκάρισμα” και το fb με ειδοποίησε ότι από εδώ και πέρα “τον αφαιρείτε από τους φίλους σας και τον εμποδίζετε να ξεκινάει συζητήσεις μαζί σας και να βλέπει ότι δημοσιεύετε στο Χρονολόγιό σας”. “Δεν πάει στο διάολο” σκέφτηκα και έκλεισα τον υπολογιστή.
Αν τώρα μοιράζομαι μαζί σας αυτό το γεγονός, είναι γιατί έχω περιέργεια να μάθω κάποια ανάλογη ιστορία μπλοκαρίσματος που σας συνέβη. Δεν με ενδιαφέρουν τα ονόματα, αλλά το γεγονός που σας οδήγησε σε αυτή την πράξη. Ήταν λόγοι ερωτικοί, πολιτικοί, οικονομικοί ή ψυχολογικοί που σας έκαναν να πατήσετε το block και να πείτε Άσε μας ήσυχους κουκλίτσα μου!
Βαρέθηκα το μέσα... αποφάσισα να βγαίνω μέσα στην παύρη νύχτα, να βλέπω λίγη κίνηση του δρόμου, να συναντάω ανθρώπους, να φεύγει λίγο το μυαλό... ότι βλέπω, ότι σκέφτομαι, ότι μου αρέσει, θα το γράφω το βράδυ και κάθε βράδυ στην cosmopoliti... εκεί μπορείτε να ακούτε "το τρίτο στεφάνι" του Κώστα Ταχτσή, τραγούδια σε αποκλειστική πρώτη μετάδοση, παρουσιάσεις βιβλίων και παραστάσεων... ευχαριστώ Χριστίνα Πολίτη, που με έβγαλες από το σπίτι και με έκανες cosmopoliti!
Σχόλια για αυτό το άρθρο
Κλείστε διακόπες με σκάφος απο την BednBlue.com και λάβετε έκπτωση χρησιμοποιώντας το κούπονι: cosmopoliti
ΤΩΡΑ |
Σχόλια για αυτό το άρθρο