Σουρεαλιστικό κι επίκαιρο «Το μέλλον είναι αποκλειστικά δικό μας» του Παύλου Μάτεσι για πρώτη φορά στο θέατρο Ριάλτο

Ο σπουδαίος συγγραφέας Παύλος Μάτεσις έρχεται για μια ακόμα φορά με το καυστικό του χιούμορ να μας κάνει να γελάσουμε με τους εαυτούς μας, σατιρίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις μέχρι το κόκκαλο. Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στο κοινό η τελευταία (1997) και εμπλουτισμένη από τον συγγραφέα αναθεώρηση του ενός από τα έξι μονόπρακτα του έργου του «Μικρο-αστικό δίκαιο» με τίτλο «Το μέλλον είναι αποκλειστικά δικό μας». Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία, έργο της ενδιάμεσης περιόδου του συγγραφέα (1980-1984), γραμμένο το 1983 μετά την Τελετή (1982). Στη σπαρταριστή αυτή, ανορθόδοξη κωμωδία, τη σουρεαλιστικά επίκαιρη, ο μοναδικός Μάτεσις καυτηριάζει με πανέξυπνο τρόπο τον μικροαστισμό, την υποκρισία και την απάθεια με την οποία αντιμετωπίζουμε όσα επειγόντως μας αφορούν…

ΣχετικάΆρθρα

Υπόθεση

Τρία φριχτά πρόσωπα, η μαμά, ο μπαμπάς και ο γιος, παίρνουν τη βόλτα τους στο πάρκο με τελικό προορισμό το τσίρκο. Μαζί με τη βόλτα τους, παίρνουν αμπάριζα τις αξίες, τα ήθη, τα πιστεύω και ό,τι άλλο έχει την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο τους, καθώς η μαμά και μπαμπάς βρίσκουν την ευκαιρία να γαλουχήσουν το παιδί τους στα ιδεώδη του εκφυλισμένου μικροαστισμού. Το διδάσκουν πως να βασανίζει, να σκοτώνει, να καταπατά και γενικώς να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του. Κυρίως του διδάσκουν ότι η μοναδική υποχρέωση που έχει προς τους συνανθρώπους του είναι να απαιτεί και να επιβάλλει με κάθε μέσο τα δικαιώματα του: τα οποία και πάλι είναι να τρώει μέχρι σκασμού, να καταπατά το θεϊκό και ανθρώπινο νόμο και να πράττει τα πάντα – τα πάντα όμως – για το προσωπικό του συμφέρον. Μόνο τότε το μέλλον θα είναι δικό του… Για να το θέσουμε πιο σωστά, αποκλειστικά δικό του. Αυτό έχει σημασία…

Μια παράσταση που θα μας εξοργίσει με το πόσο μας αφορά και το πόσο μας πήρανε χαμπάρι. Αν σας αρέσει να σας χαϊδεύουν τα αυτιά …μην έρθετε, αν σας αρέσει να χαϊδεύετε αυτιά μην έρθετε…αν έχετε αυτιά και μάτια που κάνουν σωστά την δουλειά τους …καλωσήρθατε στον πιο απρόσμενο και κωμικό περίπατο… που σας έλαχε.

Ο Παύλος Μάτεσις (1933-2013) κατέχει μια εξέχουσα θέση, τόσο στην ελληνική πεζογραφία όσο και στην δραματουργία, χάριν πρωτίστως, στην ανατρεπτική χρήση της γλώσσας. Μια γλώσσα πολυσήμαντη, καυστική, αυτοαναιρούμενη, που σαρκάζει αυτοσαρκαζόμενη κάθε αλήθεια και κάθε ιδεολόγημα. Ο Μάτεσις στο έργο του «Μικρο- Αστικό Δίκαιο», όπως και στα υπόλοιπα έργα του, είναι ένας ανελέητος μαστιγωτής των ηθών της κοινωνίας των μικροαστών. Μέσα από λεκτικά ανατρεπτικά παιχνίδια που πλουσιοπάροχα προσφέρει η γραφή του και μέσω παρωδίας των αξιών, απομυθοποιεί όλα τα στερεότυπα. Μέσω του αυτοχλευασμού των προσώπων επιτυγχάνει την αναμυθοποίηση των τρόπων αφήγησης της ιστορίας. Είναι αυτά τα λεκτικά παιχνίδια που τέμνουν την «άλλη» Ελλάδα, την «άλλη» ταυτότητα, αυτά, των οποίων τον άξονα άλλαξε η θρησκεία μετατοπίζοντας την ελπίδα στην μετά θάνατον ζωή. Παγιδευμένοι λοιπόν οι μικροαστοί του Μάτεσι, αναζητούν διέξοδο στη μελλοντική αγιότητα. Η σάτιρα, η χλεύη του Μάτεσι είναι και σκληρή αλλά ταυτόχρονα καίρια. Όταν ο καθένας μας στην προσπάθεια του, για να κυριαρχήσει, να επιβιώσει, χρειάζεται να παραβιάσει τους νόμους της φύσης, να τους ξεζουμίσει, να καταστρέψει το περιβάλλον για να ταμπουρωθεί στο καβούκι του, στο μικρό του καταναλωτικό φρούριο και όταν όλα αυτά τα χάσει, δεν έχει παρά να εφεύρει μια δραπέτευση, μια άτακτη φυγή προς το μεταφυσικό άγνωστο. Οι θλιβεροί μικροαστοί του Μάτεσι, απογυμνωμένοι από την στολή τους, αναζητούν τα φωτοστέφανα και τα φτερά των αγγέλων, αλλά διαπιστώνουν πως η πτεροφυΐα καταντά μασκαραλίκι και η παραγγελία, συμφέρουσας κατά τα ήθη της μικροαστικής ζωής, μεταφυσικής βολής είναι ένας τραγικός Καρνάβαλος.