ΤΩΡΑ |
Ο Γιωργής Τσουρής αποτελεί έναν από τους πιο πολυτάλαντους και δημιουργικούς καλλιτέχνες της νέας γενιάς! Συγγραφικά, καταφέρνει με μαεστρία να μπαίνει στο πετσί της νοοτροπίας των νεοελλήνων και να πιάνει τον παλμό της σύγχρονης κοινωνίας, συνδυάζοντας στοιχεία κωμωδίας, δράματος και ρεαλισμού στα έργα του που μιλούν άμεσα στον θεατή με ευαισθησία αλλά και τόλμη. Ως ηθοποιός, είναι ένας από τους σπουδαιότερους της γενιάς του. Υπηρετεί την υποκριτική με εσωτερικότητα και πειθαρχία, υιοθετώντας μια προσέγγιση που θυμίζει την αγγλική σχολή του noacting- λιτή, αληθινή, oυσιαστική. H σκηνική του παρουσία έχει δύναμη, βάθος και μια σπάνια αλήθεια. Σκηνοθετικά, χειρίζεται τα έργα του -και όχι μόνο- αριστοτεχνικά, επιδεικνύοντας οξυδέρκεια, θεατρική αντίληψη και καλλιτεχνική συνέπεια. Η σκηνοθετική του ματιά δεν εξαντλείται στην τεχνική αρτιότητα αλλά φέρει προσωπικό στίγμα και αίσθηση συλλογικής έκφρασης. Το μέλλον του ανήκει, χωρίς υπερβολή και θα είναι τιμή μας να τον παρακολουθούμε να εξελίσσεται, ιδιαίτερα στο χώρο του θεάτρου, όπου ήδη αφήνει έντονα το αποτύπωμά του. Τη φετινή καλοκαιρινή σεζόν βγαίνει περιοδεία με τη sold out επιτυχία του ”170 τετραγωνικά”, ένα έργο που θα σας συναρπάσει, θα σας συνταράξει και θα σας μείνει αξέχαστο! Στις 2 & 3 Ιουλίου έρχεται στη Θεσσαλονίκη στο ανοιχτό θέατρο Συκεών ”Μάνος Κατράκης”. Σπεύσατε! Είναι μία από τις παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσετε. Μια ξεχωριστή φωνή στη σύγχρονη ελληνική θεατρική σκηνή, ο Γιωργής Τσουρής αποκλειστικά στο Cosmopoliti!
– Γιατί αποφάσισες να βγεις περιοδεία με τα ”170 τετραγωνικά” φέτος το καλοκαίρι, μετά από έξι συνεχείς sold out σεζόν στην Αθήνα;
Η περιοδεία ήταν κάτι που σκεφτόμασταν αρκετά χρόνια. Με δεδομένο ότι η παράσταση είχε πολύ κόσμο και την έκτη χρονιά που παίχτηκε και η απόφαση μας ήταν να μην την συνεχίσουμε για 7η χρονιά, η περιοδεία είναι μια καλή ευκαιρία για εμάς να αποχαιρετήσουμε αυτή τη δουλειά και για το κοινό να την δει πριν την αποχαιρετήσουμε
– Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται το έργο είναι πολύ επίκαιρα στην εποχή μας. Είναι μήπως μια μικρογραφία της κοινωνίας μας;
Είναι μια μικρογραφία της οικογένειας σε κάθε κοινωνία μάλλον. Δανείζεται έτσι κι αλλιώς στοιχεία από ξένους ομότεχνους που ασχολήθηκαν με τις οικογενειακές σχέσεις και τις δυναμικές που αναπτύσσονται μέσα σε ένα σπίτι ανάμεσα στους γονείς τα παιδιά και τα αδέρφια.
– Προτιμάς το δράμα ή την κωμωδία; Κατά τη γνώμη μου είσαι από τους αυριανούς σπουδαίους ηθοποιούς της νέας γενιάς που θα διαδεχθούν την παλαιά που μπορούν να παίζουν τα πάντα και να μην χρησιμοποιούν μανιέρα σε ένα θεατρικό και συγκεκριμένο είδος για την ευκολία τους ή για ”άλλους” λόγους…
Αγαπάω παθολογικά την κωμωδία και ως θεατής και ως ηθοποιός. Παρόλα αυτά τα έργα με τα οποία καταπιάνομαι τα τελευταία δέκα χρόνια, αγαπάνε την κωμωδία και το δράμα αξεχώριστα. Πρόκειται για ιστορίες που «παντρεύουν» τη συγκίνηση, την αγωνία και το χιούμορ με «κουμπάρο» το ρεαλισμό. Δεν ξέρω προσωπικά πόσο σπουδαίος ηθοποιός είμαι ή θα γίνω… Ξέρω ότι στο σωστό σκηνικό πόστο απολαμβάνω πολύ κάποιους ρόλους και -ευτυχώς για μένα- τους απολαμβάνει και το κοινό.
– Είσαι πολυτάλαντος και άκρως δημιουργικός! Γράφεις, σκηνοθετείς, παίζεις και μπορείς να κάνεις εύκολα δραματουργική επεξεργασία σε οποιοδήποτε έργο. Τι σε έλκει περισσότερο από όλα αυτά;
Με έλκει η δυνατότητα να μπορώ να γράψω αυτά που θα παίξω εγώ και η ομάδα που επιλέγω για ένα ανέβασμα. Η σχέση μου με τη λέξη στο χαρτί και την εκφορά της στη σκηνή είναι εδώ και αρκετό καιρό αυτό που με κάνει να νιώθω πιο δημιουργικός. Με δυο λόγια ο συνδυασμός του «γράφω – παίζω»!
– Είσαι, επίσης, σεμνός, ταπεινός, καλοσυνάτος, ευγενικός, χωρίς έπαρση και βεντετισμό με ήθος και αξιακό σύστημα τόσο στο δικό σου χώρο όσο και στις διαπροσωπικές σου σχέσεις. Αυτή είναι η εικόνα που επιθυμείς να δείχνεις ή δεν υπάρχει δεύτερη;
Υπάρχει πάντα μια δεύτερη εικόνα! Κι αυτή η εικόνα έχει να κάνει με την υπερτροφική μου ανασφάλεια που με αποσταθεροποιεί. Συχνά φλερτάρω με το απόλυτο γκρέμισμα και ταυτόχρονα με την αλαζονεία και την έπαρση. Αυτό είναι παρελκόμενο της έκθεσης. Στην βάση μου όμως είμαι αρκετά συνειδητοποιημένος για το τι είμαι και τι κάνω και -έτσι κι αλλιώς- προσγειωμένος. Η δουλειά μου είναι κυρίως πρακτική, σχεδόν χειρωνακτική, και το λέω αυτό με τιμή, όχι με υποτίμηση!
– Πώς αντιδράς στην πίεση;
Σε πρώτη φάση ανταποκρίνομαι υπό πίεση και αποδίδω. Μετά από λίγο καιρό όμως, αν έχω πιεστεί πολύ, το σώμα μου αντιδρά. Μου βγαίνει κούραση. Κοινώς κλατάρω σε δεύτερο χρόνο.
– Τι σκέφτεσαι για το μέλλον σου;
Θα ήθελα να έχω υγεία να χαρώ τα παιδάκια μου και την γυναίκα μου, να κάνω διακοπές, να ζήσω πολλά ακόμα καλοκαίρια και να με αξιώσει ο Θεός να χορέψω στο γάμο της κόρης μου!
– Τι θα έκανες αν ήσουν πρωθυπουργός για μία ημέρα;
Θα προσπαθούσα να καταλάβω πώς λειτουργούν τα πράγματα πριν θελήσω επιπόλαια να κάνω κάποια ριζοσπαστική αλλαγή. Τα πάντα αλλάζουν μέσα από την κατανόηση των μηχανισμών που τα γεννούν!
– Έχεις φτάσει ποτέ στα άκρα;
Έχω φτάσει στα δικά μου άκρα. Έχω πάθει υπερκόπωση δυο – τρεις φορές, έχω χάσει την ψυχραιμία μου στη διαπροσωπική μου ζωή και κάποιες λίγες φορές θύμωσα πολύ και στο χώρο της δουλειάς μου με κάποιες αδικίες. Ευτυχώς , πήγα γρήγορα παρακάτω…
– Τι θα ήθελες πολύ να κάνεις καλλιτεχνικά και δεν το έχεις εκμυστηρευθεί ποτέ μέχρι σήμερα;
Αριστοφάνη! Τον λατρεύω. Σαν μυστικός πράκτορας ετοιμάζω χρόνια κάτι πάνω σε αυτόν τον ποιητή. Εύχομαι, σύντομα, να βρω το πεδίο να τον συναντήσω στη σκηνή όχι μόνο ως ηθοποιός αλλά και ως σκηνοθέτης και μεταφραστής.
– Στη δημόσια ζωή μας υπάρχει χιούμορ;
Υπάρχει, ναι. Είναι χτυπημένο από παντού αλλά ανθίζει ακόμα. Υπάρχει μια μεγάλη παρανόηση περί σοβαρότητας και ευαισθησίας. Το χιούμορ -το πραγματικό χιούμορ- δεν πολεμάει αυτά τα δύο. Τα απαιτεί!
– Πώς θα χαρακτήριζες την εποχή που βιώνουμε με όλους αυτούς τους πολέμους, τη βία, τις γυναικοκτονίες, τις παιδοκτονίες, τις δολοφονίες και τον άκρατο υλισμό;
Δεν χρειάζεται να χαρακτηρίσω μια εποχή στην οποία πεθαίνουν αθώα παιδιά. Η εποχή χαρακτηρίζεται από μόνη της και η στάση που διαμορφώνουμε απέναντί της χαρακτηρίζει κι εμάς.
Optimized by JPEGmini 3.18.25.242956460-YEV 0x3667059c– Πού θα σε δούμε θεατρικά και τηλεοπτικά τη χειμερινή σεζόν;
Έγραψα ένα καινούριο θεατρικό έργο με αφορμή μια ταινία του Αμερικανού συγγραφέα και ηθοποιού John Pollono. Το έργο αυτό το βάφτισα ‘’Τζόνι Μπλε’’. Κατάφερα να συγκεντρώσω μια ομάδα ηθοποιών που θαυμάζω τα τελευταία χρόνια και ξεκινήσαμε τις πρόβες μας. Από 8 Οκτωβρίου θα είμαστε στο θέατρο Άνεσις με αυτή την καινούρια ιστορία που μιλάει για πολύ σημαντικά ζητήματα όπως η έμφυλη βία, η ασυδοσία του διαδικτύου, η γονεϊκότητα και η αυτοδικία. Και μιλάει γι’ αυτά με τον αγαπημένο μου τρόπο: Με ρεαλισμό, ευαισθησία και πολύ πολύ γέλιο. Γέλιο που λυτρώνει… και πονάει.
Σχόλια για αυτό το άρθρο