Το ημερολόγιο ενός τρελού: επίσημη πρεμιέρα στο θέατρο Eliart

Το ημερολόγιο ενός τρελού του Νικολάι Γκόγκολ, είναι ένα έργο γραμμένο σε μορφή ημερολογίου, από τα πιο αγαπημένα ηθοποιών και κοινού, και συχνά ανεβαίνει στα θέατρα όλου του κόσμου με μεγάλη ανταπόκριση. Ο τρόπος έκφρασης, η εξωτερίκευση των συναισθημάτων του ήρωα, οι συμβολισμοί και η ερμηνευτική προσέγγιση, είναι τα κύρια συστατικά ώστε να το επιλέγουν ηθοποιοί για να το ανεβάσουν στο θέατρο. Στην Ελλάδα, έχει “σφραγιστεί” από την ερμηνεία μεγίστων ανδρών ηθοποιών. Ο Δημήτρης Χορν, ο Κώστας Καρράς, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Στάθης Ψάλτης και ο Πέτρος Φυσσούν άφησαν ανεξίτηλες μνήμες σε όλους όσοι είδαν την ερμηνεία τους στο συγκεκριμένο έργο. Άσχετα από την εμπορική ή όχι επιτυχία που είχαν οι παραστάσεις αυτές, έδωσαν την ευκαιρία στους ηθοποιούς να δώσουν το ερμηνευτικό τους στίγμα και στο κοινό να απολαύσει σπάνιες θεατρικές στιγμές.

ΣχετικάΆρθρα

Και δεν ήταν μόνο αυτοί όσοι δοκίμασαν να έρθουν αντιμέτωποι με τον κλασικό και διαχρονικό μονόλογο του Γκόγκολ. Σχεδόν κάθε χρόνο, νεότεροι αλλά και πιο έμπειροι ηθοποιοί, δοκιμάζονται στο δύσκολο ρόλο του Ποπρίστσιν. Αυτό άλλωστε δεν είναι και η βαθύτερη έννοια του θεάτρου; Να συστήνει και να επαναπροσδιορίζει σε κάθε γενιά, τα κλασικά αριστουργήματα του παγκόσμιου θεάτρου και παράλληλα να προτείνει τα σύγχρονα έργα κάθε εποχής. Αν το καταφέρνει ή όχι, είναι άλλη ιστορία

Αυτή τη φορά, Το ημερολόγιο ενός τρελού, ανέβηκε στο θέατρο Eliart. Ο Δημήτρης Γιώτης αποφάσισε να καταπιαστεί με το έργο του Νικολάι Γκόγκολ, αναλαμβάνοντας απόδοση, διασκευή, σκηνοθεσία και ερμηνεία. Έχοντας δίπλα του ικανούς συνεργάτες, όπως την Δέσποινα Βολίδη στα σκηνικά, οι Celebrity Skin στα κοστούμια και ο Αλέξανδρος Κλημόπουλος συν-σκηνοθεσία, αλλά και με βασικό εργαλείο τη διασκευή που έκανε το Ημερολόγιο, παράσταση διάρκειας μιας ώρας (που σημαίνει ότι είναι πιο δεμένο και δεν κουράζει το κοινό), έκανε πρεμιέρα και ταυτόχρονα επίσημη με πολλούς φίλους να θαυμάζουν την …τρέλα του.

Ο ήρωας Ποπρίστσιν, ένας ασήμαντος δημόσιος υπάλληλος σ΄ένα υπουργείο στην Πετρούπολη του 19ου αιώνα, ερωτεύεται με πάθος την κόρη του διευθυντή του. Μη βρίσκοντας ανταπόκριση, καταπιασμένος φοβερά από μια εφιαλτική γραφειοκρατία και προσπαθώντας να υπερβεί την ασήμαντότητά του, καταφεύγει στην τρέλλα αποφασίζοντας να γίνει βασιλιάς της Ισπανίας! Βρίσκεται στο ψυχιατρείο με παραλήρημα μεγαλείου, όπου και γράφει το ημερολόγιό του μ΄έναν εξαιρετικά γλαφυρό και κωμικοτραγικό τρόπο.

Στο παραλήρημα μεγαλείου, ο Δημήτρης Γιώτης είχε τις καλύτερες στιγμές του μέχρι και την τελευταία σκηνή που αποτελεί τον επίλογο-ορόσημο του έργου. Μέσα στο μαύρο -αρχικά- και αργότερα μέσα στο λευκό ρούχο με τις τρύπες -λεπτομέρεια σύμβολο που υπάρχει και στο σκηνικό-περνάει τα μηνύματα του Τρελού, άλλοτε επιδερμικά και άλλοτε σε βάθος. Χωρίς υπερβολές και μεγαλοστομίες, περνάει στο κοινό την αγάπη του για το συγκεκριμένο έργο και το θέατρο