ΤΩΡΑ |
Στο ιστορικό Λωβοκομείο, το μακροβιότερο, «καθαριότερο και καλυτέρα διοικούμενο νοσηλευτικό Ίδρυμα της Ελλάδας» με συνεχή παρουσία έξι αιώνων ταγμένο στην περίθαλψη των ασθενών με λέπρα από το 1378 έως το 1959 φιλοξενήθηκε μία ακόμα, πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση, του 3ου Φεστιβάλ Χίου.
Χρειάστηκε να περάσουν 13 χρόνια απραξίας, από το 2011 όταν δόθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού, ο χαρακτηρισμός του ως διατηρητέου Μνημείου μέχρι ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνος Μουτζούρης, δείχνοντας την ευαισθησία του και την ιδιαίτερη αγάπη του για την Χίο, να υπογράψει το απόγευμα σε πανηγυρικό κλίμα, παρουσία πλήθους Χιωτών, τις προδιαγραφές για την προκήρυξη διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την ανάδειξη ανακατασκευής και αξιοποίησης του Λωβοκομειου δρομολογώντας μια νέα αρχή για τον εμβληματικό και ιστορικό αυτόν χώρο.
O Περιφερειάρχης, στην σύντομη ομιλία του, αναφέρθηκε στα εμπόδια που ξεπεράστηκαν, χάρη στην πολιτική βούληση ώστε να φτάσουμε στην σημερινή ιστορική ημέρα της υπογραφής.
Στη συνέχεια, μίλησε ο ομότιμος καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ Κωνσταντίνος Μωραΐτης. Ακολούθησαν ομιλίες του ιστορικού και φιλόλογου Μιχάλη Μόσχου ,του πρ. βουλευτή Χίου και ιατρού Ανδρέα Μιχαηλίδη, του συγγραφέα Γιάννη Μακριδάκη, και ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στην γνωστή για τα φιλελληνικά της αισθήματα συγγραφέα και μέλος της Επιτροπής Συνένωσης για τα Γλυπτά του Παρθενώνα Βικτόρια Χίσλοπ με τον αρχαιολόγο Θεόδωρο Παπακώστα που καθήλωσε το κοινό. Η συζήτηση στη συνέχεια επικεντρώθηκε στην ιστορία του Λωβοκομείου και στη σύγκρισή του με τη Σπιναλόγκα στην Κρήτη, δίνοντας έμφαση στο πόσο πιο ελεύθερη, ανθρώπινη και ανοιχτή στην κοινωνία ήταν η διαβίωση των ασθενών με τη νόσο του Χάνσεν στην Χίο. Το Φεστιβάλ Χίου τελεί υπό την αιγίδα της Βρετανικής πρεσβείας.
Σχόλια για αυτό το άρθρο