ΤΩΡΑ |
Yπάρχουν νέα παιδιά, κορίτσια και αγόρια, που την ώρα που εμείς κλαίμε και μοιρολογάμε, αυτά, σιωπηλά, υπεύθυνα κι επίμονα, ετοιμάζουν το ροκ του μέλλοντός μας. Σε όλους τους τομείς, στο χορό, στο θέατρο, στη μουσική, στα γράμματα, μια καινούργια φουρνιά ανθρώπων της τέχνης ετοιμάζεται και περιμένει. Είναι τα παιδιά που έζησαν την κρίση, που δεν δάγκωσαν όπως εμείς το δηλητηριασμένο μήλο της κατανάλωσης και της δανεικής ευτυχίας. Όσοι δουλεύουν, αμείβονται με ελάχιστα χρήματα και αντιμετωπίζουν καθημερινά τον ανταγωνισμό των συνομηλίκων τους και το αλύπητο πρόσωπο της αγοράς εργασίας.
Ο Αντώνης Μυλωνάκης είναι ένα από αυτά τα παιδιά που όλη την ημέρα δουλεύουν σε μια απαιτητική εργασία και τη νύχτα γράφουν στίχους και ιστορίες. Είναι επίσης τυχερός, γιατί το πρώτο βιβλίο του, “Ο καθρέφτης και η προφητεία του Γκρέινορθ“, ένα επικό μυθιστόρημα μυστηρίου για παιδιά, εκδόθηκε από τη “Μικρή Άρκτο”. Πήγαμε με την Χριστίνα Πολίτη στην παρουσίαση του βιβλίου -στις 11 Φεβρουαρίου θα παρουσιαστεί στις 12 το μεσημέρι στον Ιανό- του έδωσα τις ερωτήσεις και του θύμισα τα λόγια του Καβάφη προς ένα νέο ποιητή: “Κι εδώ που έφτασες, λίγο δεν είναι. Τόσο που έκανες, μεγάλη δόξα. Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο, πολύ απ΄ τον κοινό τον κόσμο απέχει”… Ας δούμε τι απάντησε…
Aπόφθεγμα: “Τους τολμηρούς η τύχη ευνοεί”
Νόηση: Πιστεύω πως υπάρχει μια περιοχή, το Συλλογικό Aσυνείδητο όπως το ορίζει ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, που είναι αρχαιότερη από τον οποιονδήποτε και είναι αποθηκευμένες πληροφορίες και μνήμες, σαν βάση δεδομένων, που μας συνοδεύει εφ΄όρου ζωής. Το αν εκμεταλλεύεται κανείς αυτή την «κληρονομιά» ώστε να αποτελεί οδηγό, είναι προσωπική υπόθεση του καθενός.
Ταινία: “Ο Λαβύρινθος του Πάνα.” Μια εξαιρετική, γεμάτη συμβολισμούς ταινία, με υπέροχη μουσική, που διαχειρίζεται δύο ακραία αταίριαστες έννοιες. Του πολέμου και του φανταστικού, μυθικού κόσμου της νεαρής πρωταγωνίστριας Οφελία.
Ωροσκόπιο: Γεννήθηκα στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1986. Αρα είμαι Λέων. Ωροσκόπο δεν ξέρω…
Νησί: Δουλεύω στο Island, στο γραφείο Διοίκησης του Ομίλου Πανά. Πρόκειται για μια απαιτητική δουλειά που εκτός από το πρακτικό κομμάτι, είναι δημιουργική και κάθε μέρα γεμάτη εκπλήξεις.
Ήρωες: Ο Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ, η Χάνα Σμιτ του Μπέρνχαρντ Σλινκ και ο Τρελαντώνης της Πηνελόπης Δέλτα.
Στίχοι:Γράφω ποίηση γιατί είναι το μοναδικό μέσο που μπορώ να διατυπώσω ελεύθερα τους φόβους, και τις πιο ενδόμυχες σκοτεινές μου σκέψεις. Όχι πάντα με απόλυτη εντιμότητα, αλλά σίγουρα με εξομολογητική διάθεση.
Μυθιστόρημα: To πρώτο μου βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα που επαναφέρει την κλασσική αίσθηση και τα ιδανικά των βιβλίων που διάβαζα εγώ μικρότερος. Ιδανικά όπως οικογένεια, φιλία, θυσία, έρωτας, πλαισιώνουν μια επική μεσαιωνική ιστορία δύο νέων, και αναφέρεται στην έννοια της ματαιοδοξίας και του κακού που προσπαθεί να εξουσιάσει την ανθρώπινη ψυχή.
Υλη: Δυστυχώς τα υλικά αγαθά είναι απαραίτητα. Ευτυχώς όμως, σαν άνθρωπος , είμαι ολιγαρκής.
Λυπάμαι: Λυπάμαι όταν φεύγει ο έρωτας.
Λυπάμαι όταν οι λέξεις μου παρουσιάζουν αστάθεια.
Λυπάμαι όταν πρόσωπα που αγαπώ, πεθαίνουν.
Ωρες: Η σχέση μου με τον χρόνο δεν είναι ιδανική. Τις περιόδους όμως που γράφω, επειδή δουλεύω παράλληλα, αναγκάζομαι να εκμεταλλευτώ και το τελευταίο λεπτό της ημέρας.
Νύχτα: Μου αρέσει η νύχτα. Στην ησυχία της μπορώ να συγκεντρώνομαι και να γράφω.
Αρκτος: Η συνεργασία μου με την “Μικρή Αρκτο” ήταν υπέροχη. Με αγκάλιασαν από την πρώτη μέρα. Τους θεωρώ οικογένεια.
Καρδιά: Μοναχική!
Hλικία: Απολαμβάνω την τωρινή μου ηλικία ωστόσο φοβάμαι τα γηρατειά. Όχι τόσο για την φθορά που φέρνουν, αλλά περισσότερο γιατί οδηγούν σε ένα αναπόφευκτο τέλος.
Στόχος: Στόχος μου είναι να εκδώσω την πρώτη μου ποιητική συλλογή και να γράψω το επόμενο βιβλίο, του οποίου τον σκελετό ετοιμάζω τώρα.
Σχόλια για αυτό το άρθρο