Τι Κοινό Έχουν η Πλάκα, η Ύδρα & η Λαμία;

Το αγαπημένο μου νησί είναι η Ύδρα. Τη λατρεύω. Με εμπνέει και νιώθω σαν να είμαι σπίτι μου. Τώρα θα μου πείτε τη σχέση έχει η Ύδρα με τη Λαμία; Κι όμως, σεμερικά σημεία μοιάζουν! Οι φίλοι μου με λένε τρελή όταν τους το λέω αλλά η μαμά μου και η κολλητή μου η Μαρία, με καταλαβαίνουν καθώς είχαμε τη χαρά πριν κάποια καλοκαίρια να επισκεφτούμε παρέα την Ύδρα. Το διαπίστωσαν κι εκείνες. Από τότε τις έχω συμμάχους στην τρέλα μου. Εντάξει γαϊδούρια δεν έχουμε, ούτε καΐκια, ούτε παραλίες εντός πόλεως και σαφώς δεν έχουμε το μεγάλο ατού της Ύδρας που είναι η απουσία ηχορύπανσης και αυτοκινήτων! Έχουμε άλλα τύπου island …Για του λόγου το αληθές έκανα μια βόλτα κοντά στο κέντρο της πόλης και αποτύπωσα σημεία, γωνιές και στενά που όταν τα βλέπω φέρνω στο νου μου το νησί!

Τα τελευταία χρόνια πολλοί δρόμοι έχουν πεζοδρομηθεί και έχει αποκτήσει γραφικότητα νησιού. Οι φίλοι μου που έρχονται απ’ την Αθήνα λατρεύουν τη Λαμία. Σε μια βιτρίνα καταστήματος συνάντησα και τη σχετική ταμπέλα!

Η ενέργεια της πόλης στο φως της μέρας είναι διαφορετική, έντονη, όπως συμβαίνει και στην Ύδρα. Το Κάστρο είναι αδύνατον να μην το δεις ακόμα κι αν διασχίσεις την εθνική οδό. Είναι σήμα κατατεθέν. (η Χριστίνα Πολίτη το βάφτισε «Λυκαβηττό» της πόλης!) Βέβαια όταν κάτι το συνηθίζεις, μπορεί να προσπερνάς τις ομορφιές σαν κάτι δεδομένο. Και στους φίλους μου που με λένε τρελή συχνά τους λέω «χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια μόνο τρόπο να κοιτάνε». Τα ίδια παθαίνω και με την Πλάκα στην Αθήνα. Βρίσκομαι σε νησί μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Και στα Αναφιώτικα κάτω απ’ την Ακρόπολη ψάχνω να βρω καράβι να φύγω. Έλα να πάμε στο νησί, μέσα στην πόλη την τρελή! Ταξιδέψτε κι έτσι αν δεν μπορείτε αλλιώς.Προσωπικά το κάνω συχνά και τα ναύλα είναι π-οδ-αρ-ικώς!

Είναι αδύνατον να μην συναντηθείς με γνωστό. Στην «έρευνα» μου μέσα στα σοκάκια βρήκα τον Απόστολο Ρούσκα. «Παλιά καραβάνα» στην ερασιτεχνική σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου της πόλης. Γνωριστήκαμε μέσα από το θέατρο και έχουμε γελάσει πολύ μαζί! Διαθέτει φοβερό χιούμορ. Όποτε και όπως να βρεθούμε κάνουμε σαν μικρά παιδιά!

Έχουμε και εδώ πολλά σκαλοπάτια. Είναι όμορφα μεν, αλλά όταν τα ανεβαίνεις δεν έχεις την υπομονή των γαϊδουριών της Ύδρας. Όποτε πήγα στην Ύδρα επέλεγα να μένω στο ίσωμα, ακριβώς λιμάνι. Ε, κι εδώ στο ίσωμα μένω, ακριβώς λιμάνι!

Στο φινάλε της βόλτας έκανα πέρασμα απ’ το γραφείο που εργάζεται η φιλενάδα μου Μαίρη (που με αποκαλεί κάρμα μιας κι είχανε χαθεί τα ίχνη μας και ξαναβρεθήκαμε σε σημαντική συγκυρία στις ζωές μας). Μετά τη βόλτα στο Λαμία island δείτε τη Μαίρη πως πήγε στην εργασία της, κατάλληλα ντυμένη για νησιώτικες καταστάσεις. «Φύγαμε για Μύκονο; Σαντορίνη; Ύδρα;είπα. Έτοιμη σε βρίσκω!» και πήγαμε μέχρι τα στενά της Λαμίας!