Ο Σπύρος Ασημένιος από το Α ως το Ω: “Ωραίο είναι το μάταιο, σε κάνει δημιουργικό”

Η παράσταση “Σκληρές Φωτογραφίες” παρουσιάζεται μέχρι 31 Μαΐου στο Studio Μαυρομιχάλη κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο του Κυριάκου Βέρη που σκηνοθέτησε η Χριστίνα Χριστοφή με πρωταγωνιστές τους Σπύρο Ασημένιο, Δημήτρη Μαργαρίτη και Δημοσθένη Φίλιππα. Ήρωας του έργου είναι ο Οδυσσέας, ένας πολύ χαρισματικός αναβάτης, ένας τζόκεϊ που καταφέρνει να φτάσει στην κορυφή, να γίνει ο καλύτερος των καλύτερων. Το άλογό του, ο Πρίγκιπας, είναι ένα άλογο δύστροπο αλλά γεννημένος νικητής. Και οι δύο κάνουν την επανάστασή τους και μαζί γίνονται ένα πολύ δυνατό δίδυμο. Τα χρόνια περνάνε, ο Οδυσσέας δεν είναι πια στην κορυφή και κάνει ένα ταξίδι στην Κούβα. Εκεί βρίσκει τον πατέρα του που μένει μόνιμα πια στην Αβάνα. Η σχέση γιου, πατέρα είναι από τις πιο δύσκολες και σύνθετες και κρίνεται στη λεπτομέρεια, όπως ακριβώς και σε ένα σκληρό φώτο φίνις στο τέλος της κούρσας. Στο ρόλο του Οδυσσέα ξεχωρίζει ο ανερχόμενος ηθοποιός Σπύρος Ασημένιος, στη δεύτερη συνεργασία του με την Χριστίνα Χριστοφή. Για να τον γνωρίσουμε καλύτερα, ο Σπύρος Ασημένιος από το Α ως το Ω!

ΣχετικάΆρθρα

Αλήθεια: Πιάσε το αβγό και κούρευ’το. Έχω και εγώ μία.

Βάρος (νιώθω): Βάρος είναι οι συμβιβασμοί που κάνω για να επιβιώσω. Όταν δεν κάνω αυτό που θέλω, αλλά αυτό που πρέπει.

Γράφω: Είναι ο καλύτερος τρόπος να ησυχάζω. Μου αρέσει πολύ.

Δικαιοσύνη: Προσπαθώ πολύ να υπάρχει. Νομίζω πως την τοποθετώ πάνω από οποιαδήποτε άλλη αξία. Είναι η μεγαλύτερή μου ανάγκη.

Ελευθερία: Να κάνω αυτό που μου αρέσει χωρίς να ενοχλώ. Η έλλειψη βάρους. Ξεγνοιασιά.

Ζωή: Είναι το μόνο πράγμα που ξέρω. Την αγαπώ αναγκαστικά. Κάνω κάθε μέρα ό,τι μπορώ για να ταιριάζουμε. Καλά τα πάμε.

Ήττες: Ωραίες είναι μωρέ. Σου προκαλούν συναισθήματα, σου επιβεβαιώνουν πως ζεις και σε μαθαίνουν και πράγματα.

Θέατρο: Μου αρέσει να βλέπω. Μου αρέσει να παίζω. Θα ήθελα να δοκιμάσω να σκηνοθετήσω. Μου αρέσει.

Ιατρικό εμβόλιο κορονοϊού: Αναγκαίο κακό; Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη. Το έκανα και δεν ασχολούμαι, ούτε αναλύω. Ό,τι γίνει.

Κερδίζω: Πλάκα έχει να κερδίζεις. Αλλά πιο πολύ πλάκα έχει να περνάς καλά. Καλή παρέα που λέμε.

Λογική ή συναίσθημα: Ε, μαζί δεν πάνε αυτά; Μαζί και αρμονικά, με έλεγχο και συνείδηση.

Ματαιότητα: Ο λευκός καμβάς. Το μόνο βέβαιο. Θα πεθάνω, οπότε μέχρι τότε νοηματοδοτώ, δηλαδή νικώ το μάταιο, δημιουργώ σκοπούς. Ωραίο είναι το μάταιο. Σε κάνει δημιουργικό.

Νιάτα: Δεν τα νοσταλγώ. Προτιμώ που μεγαλώνω. Πέρασα καλά, με ενθουσιασμό, βλακεία και ξεγνοιασιά. Ωραία ήταν και είναι δηλαδή, δεν μας πήραν και τα χρόνια. Απλά μου αρέσει να μεγαλώνω. Δεν θα μπορούσα να είμαι νέος για πάντα. Μια απέραντη άγρια ανασφαλή χαρά. Δεν την αντέχω.

Ξένος : Το αγαπημένο μου βιβλίο. “Παράξενος” είναι η αγαπημένη μου λέξη. “Τι παράξενο” είναι η αγαπημένη μου φράση.

Ομάδα : Ωραία είναι η ομάδα, αν υπάρχει καλή συνεργασία και σεβασμός στους κανόνες. Η ομάδα είναι το μέσο για τη νίκη. Μου αρέσει η ομάδα. Ένα πάντρεμα προσδοκιών και ατομικών ιδεών. Αρμονία. Υποταγή. Κατανόηση. Στήριξη.

Παιχνίδι: Ε, όλοι παιδιά είμαστε που θέλουμε να παίξουμε. Μου αρέσει το παιχνίδι. Σε ποιον δεν αρέσει; Παίζω video games σαν παλαβός, παίζω θέατρο, παίζω ποδόσφαιρο. Θα μπορούσα όλη μέρα να παίζω και να κοιμάμαι. Δυστυχώς πρέπει όμως και να τρώω. Εκεί την πάτησα. Οπότε… βάρος…

Ρόλος (που ονειρεύομαι): Δεν έχω ρόλο που ονειρεύομαι. Θα ήταν κάποιος που θα έγραφα ο ίδιος. Θα πω όμως τον Καλιγούλα. Μου ήρθε τώρα. Τον γουστάρω. Ναι, Καλιγούλας.

Σκληρές φωτογραφίες: Ένας χιονάνθρωπος που καπνίζει και φοράει κασκέτο. Ένας πιτσιρικάς σε ένα κρεβάτι με κόκκινο σεντόνι, φοράει επίσης κασκέτο. Βουκαμβίλιες. Γκρέιπφρουτ. Μωσαϊκό στο μπαλκόνι. Ένα γκολ στην Τετάρτη δημοτικού. Το πρώτο μου φλερτ στο φροντιστήριο, με μια κοπελίτσα που την λέγαν Κλάρα. Το πρώτο μου “είκοσι” τα μαθηματικά.

Ταλέντο: Το ζηλεύω. Με την καλή και την κακή έννοια. Δεν είναι αρκετό, αλλά είναι πιο εύκολο αν το έχεις. Θα ήθελα να έχω περισσότερο. Δεν βαριέσαι.

Υπομονή: Έχω περισσότερη στα επαγγελματικά μου από ότι στα προσωπικά μου. Χαοτικά περισσότερη. Μου αρέσει η υπομονή, δεν μου αρέσει η ανοχή.

Φόβοι: Φοβάμαι μην μείνω άπορος. Φοβάμαι μην αρρωστήσω. Φοβάμαι μήπως δεν έχω να ταϊσω το παιδί μου. Φοβάμαι μήπως δεν με θέλει η γυναίκα μου. Φοβάμαι μήπως δεν είμαι αρκετός. Φοβάμαι μήπως είμαι ένας τυχαίος. Φοβάμαι μήπως μείνω άνεργος. Φοβάμαι… γενικά. Αλλά ο φόβος μερικές φορές είναι καλός. Δημιουργικός. Σε ενεργοποιεί.

Χριστίνα Χριστοφή: Πολύ καλή φίλη, καλή συνεργάτιδα, καλός άνθρωπος, καλή επαγγελματίας. Την σέβομαι.

Ψυχή: Βαθιά.

Ωραία παράσταση: Αξύριστα πηγούνια του Γιώργου Παλούμπη. Χαρτοπόλεμος του Γιώργου Παλούμπη. Άνθρωποι και ποντίκια του Βασίλη Μπισμπίκη. Δώδεκα ένορκοι της Κωνσταντίνας Νικολαϊδη. Ναυαγοί της Ηρώς Μπέζου και του Γιάννη Παπαδόπουλου.