Η νέα ατομική έκθεση του Δημήτρη Καρυστινού

ΣχετικάΆρθρα

Η νέα ατομική έκθεση του Δημήτρη Καρυστινού παρουσιάζεται στην αίθουσα τέχνης Artevisione ( Πηλίου 5, Πλ. Κολιάτσου), σε επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης, Ευαγγελίας Καϊράκη. Η θεματική αντλείται από τα εργοτάξια των ναυπηγείων.

Σκουριές

Το μικρόκοσμο των ναυπηγείων ιχνογραφεί ο Δημήτρης Καρυστινός σε αυτήν την τρίτη ατομική του έκθεση. Πάντα πιστός στις μορφοπλαστικές του αξίες- το σχέδιο, το χρώμα και τις αντανακλάσεις του φωτος στα φέροντα στοιχεία- αποτυπώνει τον βερισμό μιας βαριάς βιομηχανίας, εκείνης της ναυπήγησης και της καθέλκυσης ή της μετασκευής και επισκευής των πλοίων.

Τόποι ιστορημένοι σκηνογραφούνται, ο Πειραιάς, η Ελευσίνα και ο άλλοτε ειδυλλιακός Σκαραμαγκάς στη θάλασσα του οποίου αυτοκτόνησε έφιππος ο Περικλής Γιαννόπουλος, αφοσιωμένοι πια απο χρόνους στον Ήφαιστο και την Αθηνά Εργανη. Ο καλλιτέχνης αναπαριστά από τυχαία σημεία εστίασης τους νεώσοικους του σήμερα πάντα, όμως, βουτηγμένους στη μονοτονία της χειρωναξίας που χορδίζεται από τους πρωτομάστορες της σαν κομπολόι από κοράλλια.

Εργάτες κρεμασμένοι σε ανυψωτικά μηχανήματα περιγραφονται να ραφινάρουν των φορτηγών τις βρώμικες σκοτεινιασμένες πλώρες, αναβαπτίζοντας με γράσο τα πνευματικά παιδιά της θάλασσας, εμπορικά και επιβατικά. Αρίδες που σφυροκοπούν πάνω στις λαμαρίνες, οσμή από βερνίκι που ανακατεύεται με την αχλύ του Λίβα ή την αντάρα του Βοριά, κάβοι σκληροί, καραβόπανα, άρμπουλα και προπέλες, αλλά και νεκρές φύσεις με ναυπηγική εξάρτυση. Άπαντα αποτυπώνονται ρωπογραφικά απο τον Δημήτρη Καρυστινό που μεταλαμβάνει με τον χρωστήρα του τη συναισθησία της βιοπάλης. Ελάσματα, ντίζες και μορφοδοκοί επιστρατευμένα για το πολυπόθητο «σερβέι» σε αυτήν την ετεροτοπία του καμάτου.

Ο καλλιτέχνης εμμένει στην αμμοβολή που ξεπλένει με ορμή το ξεθωριασμένο χρώμα. Η λάσπη που κατακάθεται στην καρίνα, ενα μάγμα απο ανόργανη ύλη, πίσσα και ρινίσματα χρωστικών, φέρει για εκείνον τη μελαγχολία της λήθης. Ένα requiem αλλοτινών ανοιγμάτων στους γαλάζιους πόντους που άφησαν σαν αποτύπωμα την πατίνα τους στα σιδηρά τοιχώματα των τάνκερ και των λιφτς.

Μια εργοταξιακή καθημερινότητα χωρίς ωραϊσμούς, καρβουνιασμένη από τις σπίθες των συγκολλήσεων, οξειδωμένη από ιδρώτα και θαλασσινό νερό, που τσούζει σαν την άλμη σε ανοιχτή πληγή, αλλά στο τέλος αφήνει τη γλυκιά επίγευση του επιούσιου. Μιας και η θάλασσα μισεί την προδοσία, όπως λέει ο ποιητής της, ακόμη κι αν δεν προορίζεται για το εξωφυγές και για ταξίδια μακρυσμένα, αλλά για το ξέπλυμα της σκουριάς των κουφαριών της…

Ευαγγελία Θ. Καϊράκη

Ιστορικός της Τέχνης

Ο Δημήτρης Καρυστινός γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Θησείο, δίπλα στο αρχαιολογικό τοπίο. Από μικρό παιδί εκδήλωσε την αγάπη του για την ιστορία και τη ζωγραφική. Η καλλιτεχνική του πορεία άρχισε με τη συμμετοχή του σε ομαδική έκθεση στην Ιταλία, όπου σπούδαζε Φαρμακευτική. Ακολουθήσαν εκθέσεις φωτογραφίας, όπου βραβεύτηκε. Το 2005, παρακολούθησε σεμινάρια ζωγραφικής στο Κολλέγιο Αθηνών με δασκάλους τον Κ. Λαζαρίδη και τον Ν. Χριστοφοράκη. Την πρώτη του ατομική έκθεση την παρουσίασε στο Παγκράτι, σε ένα μικρό εντευκτήριο. Έκτοτε, συμμετέχει επιλεκτικά σε εκθέσεις και πολιτιστικές δράσεις σε ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους, με ενδεικτική αναφορά την αίθουσα τέχνης ΤΙΤΑΝΙUΜ σε θεματική αφιερωμένη στον ποιητή Καραβία, το 2014, στα Ναυπηγεία Περάματος, στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου ΙΛΙΟΥ «Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ» και αλλού. Το αστικό τοπίο και ο άνθρωπος που ζει και εργάζεται μέσα σε αυτό βρίσκονται στο κέντρο του εικαστικού του προβληματισμού.