ΤΩΡΑ |
“Mετά από τόσα που είπατε, ελπίζω να μην πεθάνω μετά από αυτό, μου φάνηκε σαν να έχω κλείσει τον κύκλο της ζωής. Να΄μαστε καλά, ευχαριστώ πάρα πολύ, είμαι φοβερά συγκινημένη, τόσοι φίλοι, τόσοι αγαπημένοι άνθρωποι που ήρθαν εδώ… Ο λόγος που είπα ναι, γιατί δεν τα έχω καλά με τις βραβεύσεις, μου φαίνεται ότι κάθε φορά η επόμενη δουλειά θα είναι σημαντική, ότι μέχρι τώρα ποτέ δεν έχω κάνει κάτι πραγματικά σημαντικό, γι΄αυτό δεν μπορώ και αυτά τα αφιερώματα, κάτι παθαίνω. Με βάζουν μπροστά από τις ευθύνες μου και θέλω να μένω ανεύθυνη. Ο λόγος λοιπόν που δέχτηκα, ήταν γιατί μου έταξαν ότι θα με πάνε ένα καλοκαίρι στην Αίγυπτο! Εντελώς συμφεροντολογικός ο λόγος, γιατί λατρεύω πάρα πολύ τα ταξίδια και μου έχει ξεφύγει η Αίγυπτος. Η Αίγυπτος όμως έχει έρθει όλη σε εμάς. Στη σχολή του Εθνικού πέρασα δίνοντας Καβάφη, την κόρη μου την μεγάλωσα διαβάζοντάς της Πηνελόπη Δέλτα, ο μπαμπάς της, της τραγούδαγε Λοϊζο και ένας από τους αγαπημένους ρόλους ήταν στο “Για μια ανάσα” που η ηρωίδα είχε προορισμό την Αλεξάνδρεια. Για όλους αυτούς τους λόγους βρέθηκα σήμερα εδώ, να μιλάτε για την αφεντιά μου και να νιώθω πολύ άβολα γιατί δεν νιώθω ότι είμαι τίποτα παραπάνω από ότι είμαστε όλοι εδώ. Απλώς αγάπησα πάρα πολύ τους ανθρώπους και η τέχνη του θεάτρου είναι η χρυσή ευκαιρία να μελετάς τους ανθρώπους και να τους αγαπάς ακόμα περισσότερο και να τους κατανοήσεις. Η ανθρωπιστική τέχνη σε βάζει στο κέντρο σου. Το θέατρο διαμορφώνει χαρακτήρες και ανθρώπους. Σας ευχαριστώ, δεν ξέρω αν το αξίζω όλο αυτό, παραμένω αμήχανη πάντα από σεμνότητα και νιώθω ότι υπάρχουν άνθρωποι πιο σημαντικοί που αξίζουν κάτι τέτοιο, δεν ξέρω αν είμαι σε αυτό το Πάνθεον”
Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στην Ελένη Ράντου, τα οποία είπε στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελλήνων και την τίμησε παρουσία πολλών φίλων και συνεργατών, γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου. Την οργάνωση, επιμέλεια και παρουσίαση της εκδήλωσης, είχε αναλάβει όπως κάθε χρόνο, ο Πάνος Κατέρης.
Ολόκληρο το αποκλειστικό βίντεο παρακάτω:
Σχόλια για αυτό το άρθρο