Ο Γιώργος που γνώρισα

Η Χριστίνα Πολίτη γράφει στην Καθημερινή για τον Γιώργο Μαζωνάκη που γνώρισε πριν γίνει σταρ: τον φίλο με το κοφτερό χιούμορ και την αλήθεια ως στάση ζωής, τον άνθρωπο πίσω από τη δημόσια εικόνα, με τις αντιφάσεις και τις εμμονές

ΣχετικάΆρθρα

Τον Γιώργο τον γνώρισα πριν γίνει ο Μαζωνάκης. Ένα αδύνατο παιδί, με ταλέντο, τσαχπινιά και δυο μάτια πανέξυπνα, σπινθηροβόλα. Μάτια που σκάναραν ανθρώπους και καταστάσεις. Καταλάβαινε πολύ γρήγορα τι είναι τι και, κυρίως, ποιος είναι ποιος. Ίσως γι’ αυτό άργησα κι εγώ να καταλάβω πόσο μεγάλος σταρ είχε γίνει. Για μένα είχε προηγηθεί ο φίλος. Και όταν γνωρίσεις πρώτα τον άνθρωπο, δύσκολα μετά τον κοιτάζεις σαν είδωλο. Τελευταία μού έγραφε συχνά «Σ’ αγαπάω». Σε ένα από τα τελευταία μεγάλα μηνύματά του, μού έγραψε και κάτι άλλο: «Μεταξύ μας και με την Αλήθεια που είναι στάση Ζωής για μένα…».

Η αλήθεια ως στάση ζωής.

Το κρατάω πολύ αυτό σήμερα. Γιατί, αν θέλω να γράψω για τον Γιώργο, θέλω να γράψω ακριβώς έτσι. Όχι να τον αγιοποιήσω τώρα που δεν είναι εδώ, ούτε να εξηγήσω εκ των υστέρων έναν άνθρωπο που δεν ήταν ποτέ απλός. Να γράψω την αλήθεια μου γι’ αυτόν.

Ο Γιώργος ήταν…

Δείτε τη συνέχεια στο Ο Γιώργος που γνώρισα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ