ΤΩΡΑ |
Στη δυτική πλευρά των Σπετσών, δίπλα στην παραλία των Αγίων Αναργύρων, υπάρχει καλά κρυμμένη σπηλιά -ένα από τα φυσικά αξιοθέατα των Σπετσών. Η σπηλιά του Μπεκίρη σε πολλές περιπτώσεις χρησίμευσε ως καταφύγιο για τα γυναικόπαιδα του νησιού σε στιγμές επιδρομών. Εκεί γυρίστηκε και το “Τζένη-Τζένη” με Τζένη Καρέζη και Ανδρέα Μπάρκουλη.. ενώ ο γάμος έγινε στον Αγιο Νικόλαο ..
Eννοείται πως την εξερευνήσαμε!
Η μικρή οπή –είσοδος της σπηλιάς από στεριάς.. κι όμως μπήκαμε!
Αρκετές παραδόσεις υπάρχουν σχετικά με την ιστορία της.
Μία παράδοση αναφέρει ότι παλιά ζούσε στη σπηλιά ένας Μπεκίρης, κρυμμένος επειδή τον κυνηγούσαν οι Τούρκοι. Μαζί του, κατά την παράδοση, ζούσε και μία φώκια, που του έφερνε ψάρια και φύκια για τροφή. Τελικά οι Τούρκοι ανακάλυψαν τον Μπεκίρη και τον σκότωσαν.
Άλλη παράδοση αναφέρει ότι, όταν κατά τα θλιβερά γεγονότα του 1770, στίφη Τουρκαλβανών κατέτσρεψαν και κατέκαυσαν τον τότε οικισμό του νησιού στο Καστέλλι και κατέσφαξαν τον άμαχο πληθυσμό του, όσα γυναικόπαιδα πρόλαβαν κρύφτηκαν στη σπηλιά. Όμως, ένας ονόματι Μπεκίρης, από πολλά χρόνια εγκαταστημένος στις Σπέτσες, πρόδωσε το μυστικό στους Τούρκους. Στάθηκε έξω από τη σπηλιά στην οποία αδυνατούσαν να μπούν οι Τούρκοι, και φώναξε στους Έλληνες ότι το πεδίο είναι ελεύθερο και ότι ο εχθρός εγκατέλειψε το νησί. Σύμφωνα με την παράδοση, οι Έλληνες σταμάτησαν να βγαίνουν από τη σπηλιά μόνον όταν η θάλασσα έγινε κόκκινη από το αίμα των σφαγμένων αδελφών τους.
Μέσα στη σπηλιά υπάρχουν σταλαγμίτες και μικρή αμμουδιά. Η πρόσβαση γίνεται είτε από θαλάσσης είτε από στεριάς, αλλά και στις δύο περιπτώσεις είναι κάπως δύσκολη.
Από στεριάς υπάρχει μονοπάτι που αρχίζει με τσιμεντένια σκαλοπάτια από τον νέο μώλο στη βόρεια πλευρά της παραλίας. Το μονοπάτι περνά μέσα από το πευκοδάσος και καταλήγει σε νέα τσιμεντένια σκαλοπάτια που κατεβαίνουν προς την είσοδο. 
Η είσοδος, μία μικρή οπή ανάμεσα στους πεσμένους βράχους, δεν είναι αμέσως ορατή, αλλά υπάρχει ένδειξη με κόκκινη μπογιά επάνω στα βράχια. Από την είσοδο της στεριάς περνά με δυσκολία ένα άτομο, αλλά υπάρχουν πέτρινα σκαλοπάτια εντός της σπηλιάς για να διευκολύνουν την κάθοδο. Από τα τέσσερα αυτά σκαλοπάτια, τσιμεντένιος διάδρομος ανάμεσα στο νερό της θάλασσας οδηγεί προς την αμμουδιά στο βάθος της σπηλιάς. Ο επισκέπτης πρέπει να διασχίσει τον διάδρομο συφτός, λόγω του χαμηλού ύψους της οροφής της σπηλιάς. Πιό βαθειά η σπηλιά ανοίγει σε ύψος.
Τα παιδιά λύσσαξαν να πάνε σε ένα σημείο όπου πίνεις ολοφρεσκο γλυκό νερό.Εκεί λέει άμα σου στάξει νερό και είσαι έγκυος κάνεις αγόρι. Ευτυχώς δε χρειάστηκε!
Από θαλάσσης μπορεί κανείς να μπει στη σπηλιά μόνον κολυμπώντας, λόγω το χαμηλού ύψους της. Έστω και με χαμηλή βάρκα (και με τους επιβαίνοντες ξαπλωμένους μέσα σ’ αυτήν), υπάρχει ο κίνδυνος της προσκρούσεως στην οροφή της εισόδου με τον παραμικρό κυματισμό.
Την επόμενη φορά θα κολυμπήσω πάντως γιατί πολλές φορές χτύπησα κεφάλι περπατόντας σκυφτά μέχρι να βγούμε στην αμμουδιά.
Γύρω από τις Σπέτσες υπάρχουν αρκετές άλλες σπηλιές, η πρόσβαση στις οποίες δεν είναι εύκολη. Η πιό σημαντική από αυτές βρίσκεται στη Ζωγεριά και επίσης είχε αποτελέσει καταφύγιο για τα γυναικόπαιδα των Σπετσών σε δύσκολες εποχές. Ο θώλος της σπηλιάς αυτής έχει καταρρεύσεις…
Σχόλια για αυτό το άρθρο