ΤΩΡΑ |
Είναι ευλογημένη από τον Θεό! Μαζί με την Ομάδα The Young Quill και έχοντας ως ορμητήριο τους το θέατρο Μπέλλος, ανεβάζουν -αλλά και φιλοξενούν παραστάσεις- που έχουν άρωμα καλού θεάτρου. Η χαρισματική, δραστήρια, πανέμορφη, ευσύνοπτη στις απόψεις της, όπως και εύληπτη στα σκηνοθετικά της εγχειρήματα, και μια από τις σημαντικές σκηνοθέτιδες από τη νέα γενιά, η ταλαντούχα Αικατερίνη Παπαγεωργίου, σκηνοθετεί τη φετινή σεζόν το ενδιαφέρον και επίκαιρο έργο του Ματέι Βισνιέκ ”Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα” με διθυραμβικές κριτικές! Γιατί, όλες οι δουλειές της μοιάζουν σαν μικρά διαμαντάκια και δημιουργούν στο φιλοθεάμον κοινό τη θεατρική μέθεξη. Η λαμπερή σκηνοθέτις έχει την ικανότητα και τις γνώσεις οι παραστάσεις και τα έργα που επιλέγει να ανεβάζει να ταράζουν τα θεατρικά ύδατα και να μιλούν στις καρδιές του φιλοθεάμονος κοινού. Η σκηνοθέτις που παράγει πολιτισμό Αικατερίνη Παπαγεωργίου από το Α ως το Ω.
Ανθρώπινες σχέσεις: Δεν θα πάψουνε ποτέ να μας εκπλήσσουν …
Βιώματα: Το αληθινό κληροδότημα όλων μας!
Γνώση: Πραγματική δύναμη!
Διάβρωση (σε όλους τους τομείς): Έρχεται μαζί με την απληστία, το κέρδος και την εξουσία…
Εκμετάλλευση: Μακάρι, να μην καθόριζε τόσο τις ανθρώπινες σχέσεις
Ζωή: «Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε τη ζωή· μας λάθος! Κι αλλάξαμε ζωή»
ή «Μια ζωή την έχουμε, κι αν δε την γλεντήσουμε τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντήσουμε»
Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα: Ένα έργο που, κατά την άποψη μου, μιλάει με αφοπλιστική ειλικρίνεια για το «μετά» του πολέμου.
Θέατρο Μπέλλος: Μια μεγάλη θεατρική αγκαλιά!
Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις: Η φρίκη της Ιστορίας
Καλλιέργεια: Η Τέχνη του να μην προσβάλλεις
Λοιδορώ: Ένα τόσο συχνό φαινόμενο που σχεδόν έχουμε πειστεί ότι είναι αναπόφευκτο.
Ματέι Βίζνιεκ: Ένας εμπνευσμένος συγγραφέας.
Νέα γενιά δημιουργών: Γεμάτη όρεξη και όνειρα που εύχομαι να μην ματαιωθούν!
Ξένοι πρόσφυγες: Ο καθένας θα μπορούσε να γίνει ανά πάσα ώρα και στιγμή, ας μην το ξεχνάμε
Όραμα (καλλιτεχνικό): Να μην αφήσουμε την αγριότητα να μας ρημάξει
Πρόοδος: Κατεπείγουσα ανάγκη αναπροσδιορισμού της έννοιας
Ραδιουργίες: Ας μην ασχολούμαστε με «τρίχες».
Σκηνοθετείς με στόχο να: Θυμάμαι και να προσπαθώ να θυμίζω ότι πρέπει να μπορούμε να ελπίζουμε…
The Young Quill: Οικογένεια από επιλογή!
Υπερρεαλισμός: Δεν ξέρω αν υπάρχει πια, η πραγματικότητα ξεπερνάει συνεχώς τη φαντασία…
Φρίκη πολέμου: Όταν παύεις να αντέχεις τη ζωή
Χάρισμα: Κάτι που όλοι έχουμε και είναι αυτό που αξίζει να μοιραζόμαστε με τους γύρω μας!
Ψυχή: Το γυαλί μέσα από το οποίο κοιτάμε τη ζωή
Ωραίες παραστάσεις: Εκείνες που μας πείθουν να «ταξιδέψουμε» και δεν μας προδίδουν στη διαδρομή
Σχόλια για αυτό το άρθρο