Αλησμόνητη Κατερίνα Χέλμη…

ΣχετικάΆρθρα

Η Κατερίνα Χέλμη άφησε εποχή με τις εμφανίσεις στη μεγάλη οθόνη. Οι επιλογές της ήταν πάντα σωστές και οι ερμηνείες της εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό και τους κριτικούς, ανεξάρτητα από την επιτυχία ή όχι των ταινιών. Χωρίς να γίνει η πρώτη φίρμα του σινεμά, η παρουσία της ήταν υπολογίσιμη και αξιόλογη και πολλές φορές το κασέ της ήταν υψηλότερο και από κάποια ονόματα μεγαλύτερα!

Πρωταγωνίστησε σε 32 ταινίες αλλά αρκούσαν και μόνο τρεις για να αφήσει το στίγμα της στον ελληνικό κινηματογράφο. Ποιες είναι αυτές; Ο “Νόμος 4.000” το 1962, τα “Κόκκινα Φανάρια” το 1963 και “Η αγάπη μας” το 1968. Ο Γιάννης Δαλιανίδης μετά την επιτυχία της ταινίας “Κατήφορος” το 1961, αναλαμβάνει να κάνει ακόμα μία ταινία για την ανήσυχη νεολαία της εποχής. Παίρνει ως βασικό θέμα το νόμο 4000 και γύρω του πλάθει ένα από τα καλύτερα σενάριά του. Ανάμεσα στους βασικούς ρόλους, υπάρχει και η Βούλα, μία ιερόδουλη που ζει στο υπόγειο της πολυκατοικίας του αυστηρού καθηγητή, ενώ εκείνος μαζεύει υπογραφές για να την διώξει. Ο ρόλος της Βούλας ερμηνεύεται από την Κατερίνα Χέλμη που δίνει μία από τις καλύτερες ερμηνείες της κινηματογραφικής της καριέρας – λέγοντας και το σπαρακτικό Κύριε καθηγητή- και βάζει τα θεμέλια για την επόμενη ερμηνεία της στα θρυλικά Κόκκινα Φανάρια, ένα χρόνο μετά. Ο Γιάννης Δαλιανίδης θα συνεργαστεί ξανά με την Κατερίνα Χέλμη σε δύο ακόμα φιλμ και την επόμενη χρονιά, το “Χωρίς ταυτότητα” και τον “Ίλιγγο”. Παρόλο που η Κατερίνα Χέλμη έχει συμβόλαιο με τη Φίνος Φιλμ, πρωταγωνιστεί παράλληλα και σε ταινίες άλλων εταιριών. Έτσι, το 1963, θα δώσει μία ερμηνεία που θα αφήσει εποχή στην ταινία “Κόκκινα Φανάρια” του Βασίλη Γεωργιάδη που θα φτάσει να είναι υποψήφια για Όσκαρ!

Στα “Κόκκινα Φανάρια” με το ρόλο της Μαρίνας, η Κατερίνα Χέλμη υποδύεται για δεύτερη φορά μία ιερόδουλη, στην Τρούμπα αυτή τη φορά, ενώ η ατάκα της “Μη φύγεις Ντόρη μου, μη φύγεις, θα φαρμακωθώ” ανήκει στις κλασσικές του ελληνικού σινεμά.

Το 1968, θα πρωταγωνιστήσει δίπλα στο εμπορικότερο ζευγάρι του ελληνικού κινηματογράφου, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο φιλμ “Η αγάπη μας” την τρίτη κατά σειρά ταινία που γυρίζουν μαζί με την εταιρία Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (μετά “Το πιο λαμπρό αστέρι” και “Το κορίτσι του λούνα παρκ”) πριν επιστρέψουν στη Φίνος Φιλμ. Στην “Αγάπη μας” η Κατερίνα Χέλμη μας δείχνει μια άλλη πτυχή του πολύπλευρου ταλέντου της. Υποδύεται την κακότροπη και δύστροπη Εύα Τσάμη και αφήνει πάλι εποχή με την ατάκα της “Τσακίσου, τσακίσου”.

Αξιοσημείωτες όμως είναι και οι εμφανίσεις της σε ταινίες όπως: “Μπάρμπα Γιάννης ο κανατάς” το 1957 (πρώτη εμφάνιση), “Οι εχθροί” (η 4η και τελευταία ταινία που γυρίζει με τη Φίνος Φιλμ) το 1965, ο “Πυρετός” το 1965, “Εις θάνατον” το 1967, οι “Αδυναμίες” το 1969, οι “Ζαβολιές” το 1969, “Δεν υπάρχουν λιποτάκτες” το 1970, “Νατάσα” το 1970, “Μάρα η τσιγγάνα” το 1971, “Στο δρόμο του λαμόρε” το 1979, ο “Γυρολόγος” το 1980, “Άγγελος” το 1982 και “El Greco” το 2007.

Σημαντική υπήρξε και η θεατρική της η διαδρομή. Ξεκίνησε δίπλα στην κυρία Κατερίνα το 1957, ενώ το 1962 συμμετείχε στην ιστορική παράσταση του θεατρικού έργου του Αλέκου Γαλανού «Κόκκινα Φανάρια», που ανέβηκε στο θέατρο «Πορεία» σε σκηνοθεσία Αλέξη Δαμιανού και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, ερμηνεύοντας τον ίδιο ρόλο που ένα χρόνο μετά θα παίξει και στην ταινία. Θα ακολουθήσουν συνεργασίες με τους: Μαίρη Αρώνη, Ντίνο Ηλιόπουλο, Μαρία Αλκαίου, Φαίδων Γεωργίτση, Πέτρο Φυσσούν, Αντιγόνη Βαλάκου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Νίκο Κούρκουλο, Μαίρη Βιδάλη κ.α. και έργα όπως: “Η χαρτοπαίχτρα”, “Φρουρά στο Ρήνο”, “Μαύρη Κωμωδία”, “Η παγίδα”, “Ο πειρασμός”, “Ματωμένος γάμος”, “Λεωφορείο ο πόθος” κ.α.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε τέσσερις σειρές μόνο κι αυτές στη δεκαετία του ΄90: “Οικογένεια” το 1990, “Οι φρουροί της Αχαϊας” το 1992, “Αμαρτίαι γονέων” το 1993 και “Χαμένη άνοιξη” το 1995. Είναι απορίας άξιο πώς και δεν είχε παίξει σε κάποιο σίριαλ από τα πρώτα χρόνια της τηλεόρασης μέχρι το 1990! Τελευταία της συμμετοχή ήταν στη σειρά “Ζωή” του ΑΝΤ1 δίπλα στην Μαρία Καβογιάννη.

Η Κατερίνα Χέλμη έζησε ευτυχισμένα χρόνια δίπλα στον άνθρωπο που αγάπησε και την αγάπησε, τον ιστορικό και ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Σβολόπουλο, που ήταν ο εφηβικός της έρωτας. Έπρεπε να περάσουν χωριστά μισό αιώνα μέχρι να αποφασίσουν να παντρευτούν και να ζήσουν μαζί μέχρι το θάνατο εκείνου. “Ο χρόνος δεν με φοβίζει ούτε ο θάνατος, αρκεί να μην υποφέρω” είχε πει σε συνέντευξή της. Έφυγε όπως επιθυμούσε, χωρίς να υποφέρει, στον ύπνο της…

Κινηματογραφικές στιγμές