Αντίο Βούλα Χαριλάου…

Η Βούλα Χαριλάου είναι από τις περιπτώσεις των ηθοποιών που έγιναν σταρ με την πρώτη τους εμφάνιση, παρέμειναν στο καλλιτεχνικό στερέωμα για λίγα χρόνια και πάνω στις δόξες τους, αποσύρθηκαν. Το ίδιο συνέβη και με εκείνη.

ΣχετικάΆρθρα

Γεννημένη στις 3 Φεβρουαρίου του 1930 ως Παρασκευή Τράκα, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη για ένα χρόνο. Στη συνέχεια πιάνο στο Ωδείο Αθηνών και τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο. Απέκτησε άδεια άσκησης επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο. Ξεκίνησε τη θεατρική της διαδρομή το 1954 με το θίασο Μιράντας Μυράτ και Λάμπρου Κωνσταντάρα, το 1954. Σχεδόν ταυτόχρονα, η Μαρία Πλυτά την επιλέγει να παίξει την Ελίζα, την κόρη της δούκισσας Σοφίας της Πλακεντίας, που πεθαίνει και την κρατά το βαλσαμωμένο πτώμα της στον πύργο της, στην ταινία “Η δούκισσα της Πλακεντίας”.

Αμέσως ξεχωρίζει στη μεγάλη οθόνη με την ερμηνεία της αλλά και με την ομοιότητα της με την Βίβιαν Λι -στα επόμενα χρόνια θα την χαρακτηρίζουν “Βίβιαν Λι της Ελλάδος”- και μετά από τρεις σεζόν με το θίασο Μυράτ-Κωνσταντάρα, παίζει δίπλα στην Κυβέλη αργότερα στο θίασο του Δημήτρη Χορν, ενώ έρχονται και προτάσεις για σινεμά, κυρίως για κωμωδίες. Πρωταγωνιστεί στις θεατρικές μεταφορές του “4 νύφες κι ένας γαμπρός” δίπλα στον Ντίνο Ηλιόπουλο και την Σμαρούλα Γιούλη και στο “Στουρνάρα 288” με Ορέστη Μακρή, Ντίνο Ηλιόπουλο, Σμαρούλα Γιούλη, Μαίρη Χρονοπούλου και Σοφία Βέμπο. Την επόμενη χρονιά, το 1959, γίνεται η βασική πρωταγωνίστρια στην κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου “Ο Θύμιος τάκανε θάλασσα” με τον Κώστα Χατζηχρήστο. Ακολουθεί κι άλλες κωμωδίες, όπως το “Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω” της Μαρίας Πλυτά και το “Κρουαζιέρα στη Ρόδο” το 1960 του Γιάννη Δαλιανίδη με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.

Το 1961, ο νέος τότε σκηνοθέτης Ερρίκος Ανδρέου , μετά την επιτυχία που είχε το ψυχολογικό θρίλερ του Χίτσκοκ “Ψυχώ” αποφασίζει να κάνει το ντεμπούτο του στο σινεμά με ένα ελληνικό θρίλερ με θέμα μια γυναίκα με διχασμένη προσωπικότητα. Επιλέγει την Βούλα Χαριλάου που μας χαρίζει την καλύτερη κινηματογραφική της ερμηνεία στο φιλμ “Εφιάλτης” ως Άννα Μαργκό και θεωρείται “αποκάλυψη” από τους κριτικούς και τον Τύπο της εποχής. Ο “Εφιάλτης” είναι ίσως η πιο αξιόλογη ελληνική ταινία ψυχολογικού θρίλερ που γυρίστηκε ως τώρα και είναι κρίμα που έχει να μεταδοθεί από την τηλεόραση πάνω από τριάντα χρόνια ώστε να τη δουν και νεότερες γενιές.

Μετά την επιτυχία του “Εφιάλτη” οι κινηματογραφικές προτάσεις που δέχεται είναι μόνο για δραματικούς ρόλους. Θα παίξει σε τρία μελό που ήταν η μόδα της εποχής και το 1965 θα κάνει τη δεύτερη αξιόλογη δραματική ταινία της μετά τον “Εφιάλτη”, τους “Αδίστακτους” σε σενάριο Νίκου Φώσκολου, σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη, δίπλα στον Νίκο Κούρκουλο και την Μαίρη Χρονοπούλου. Παράλληλα στο θέατρο, παίζει στην “Κυρά της θάλασσας” με την Αντιγόνη Βαλάκου. Και τότε, η Βούλα Χαριλάου εγκαταλείπει τα πάντα. 10 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή της κι ενώ έχει σημαντικές προτάσεις για την κινηματογραφική περίοδο 1965-66 και για θερινούς θιάσους, αποφασίζει να απέχει από την ενεργό καλλιτεχνική ζωή. Παντρεύεται, αποκτά δύο παιδιά κι από τότε δεν την ξαναείδαμε ούτε στο θέατρο, ούτε στο σινεμά, ούτε σε δημόσιες εμφανίσεις. Μόνο στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 ακούσαμε τη χαρακτηριστική φωνή της στο ραδιόφωνο, σε κάποια θεατρικά έργα. Κι από τότε σιωπή…

Πριν από 20 μέρες -Ιούλιος όπως και η Βίβιαν Λι το 1967- η Βούλα Χαριλάου, πέρασε στην αιωνιότητα, χωρίς να το μάθει κανείς. Όπως έζησε αθόρυβα, έτσι αθόρυβα πέρασε στο φως, αφήνοντας μας κληρονομιά 11 ταινίες που δείχνουν την υποκριτική της γκάμα και το ταλέντο που είχε να περνά από την κωμωδία στο δράμα… Αντίο Βούλα Χαριλάου…