Aντίο αγαπημένη μας Έβελυν Σιούπη…

ΣχετικάΆρθρα

Μεγάλη θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό χώρο η δυσάρεστη είδηση για την ξαφνική απώλεια της σπουδαίας ενδυματολόγου και σκηνογράφου του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου Έβελυν Σιούπη.

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, η Έβελυν Σιούπη σπούδασε στο London College of Fashion από το 1983 έως το 1985. Η ίδια είχε συνεργαστεί ως ενδυματολόγος και ως σκηνογράφος με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο του Νότου / Αμόρε, ενώ είχε υπογράψει κοστούμια στο ελεύθερο θέατρο, σε τηλεοπτικές σειρές και στον κινηματογράφο με τους σκηνοθέτες: Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, Νίκο Μαστοράκη, Σταμάτη Φασουλή, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, Γιώργο Κιμούλη, Γιάννη Ιορδανίδη, Σταμάτη Κραουνάκη, Αλέξανδρο Ρήγα, Κώστα Αρζόγλου, Κώστα Μπάκα, Φωκά Ευαγγελινό, Θοδωρή Αθερίδη, Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, Αθανασία Καραγιαννοπούλου, Βασιλική Ανδρίτσου, Γιάννη Δαλιανίδη, Στέφανο Λαζαρίδη, Μίνω Βολανάκη, Κωνσταντίνο Γιάνναρη, Πέμη Ζούνη κ. α..

«Το δις εξαμαρτείν», «Ντόλτσε Βίτα», «Δύο ξένοι», «Safe Sex» και «Μικρές αμαρτίες» και στον κινηματογράφο, οι ταινίες: «Αυστηρώς κατάλληλο», «Σούλα Έλα Ξανά», «Οξυγόνο», «Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο», «Safe Sex», είναι μερικές από τις δουλειές με την υπογραφή της Έβελυν Σιούπη που ξεχώρισαν και αγαπήθηκαν. Πλούσια και η θεατρική της πορεία με παραστάσεις όπως: «Ο Αϊ Βασίλης είναι σκέτη λέρα» Ζοσιάν Μπαλασκό, «Με δύο λόγια κυρίες» Νόελ Κάουαρντ, «Τρομεροί γονείς» Ζαν Κοκτό, «Τρίπτυχο» Χεράρντιαν Ράιντερς, «Δαίμονες» Λαρς Νόρεν, «Μία μέρα τον Οκτώβρη» Γκεόργκ Κάιζερ, «Βγάλ’ τον υπουργό απ’ την πρίζα» Έρικ Άιντλ, «Ο Έβρος απέναντι» Θ.Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα, «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης» Έντεν φον Χόρβαρτ, «Δυόμισι φόνοι και ένα μπουλντόγκ» («Η υπόθεση της οδού Λουρσίν») Ευγένιου Λαμπίς, «Άλλος για τον κήπο» Έντουαρντ Άλμπι, «Δείπνο ηλιθίων» Φ. Βέμπερ, «Τι είδε το χρυσόψαρο» Μ. Πακόμ, «Με δύναμη από την Κηφισιά» Δ.Κεχαϊδης και Μ.Χαβιαρά, «Το δώρο» Αλ. Ρήγα και Δ. Αποστόλου, «Ποια Ελένη;» Θ.Παπαθανασίου και Μ.Ρέππα, «Αττική οδός» Θ.Παπαθανασίου και Μ.Ρέππα, «Τα κορίτσια με τα μαύρα» Αλ. Ρήγα και Δ. Αποστόλου, «Να ζει κανείς ή να μην ζει» Νικ Ουίτμπι, «Άντρες έτοιμοι για όλα» Θ.Παπαθανασίου και Μ.Ρέππας, «Μύγα τσε τσε» Ρέι Κούνεϊ και Τζων Τσάπμαν, «Μάντεψε ποιος θα πεθάνει απόψε» Ρομπέρ Τομά, «Πριν το Χάραμα» Θ.Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα, «Το σπάταλο τερατάκι» Κατερίνα Μαρκαδάκη, «Το όνομα μου είναι Τζέιμς Ντιν» Γιώργου Χρονά, «Σίρλεϋ Βαλεντάιν» Γουίλι Ράσελ, «..και Ιουλιέτα» Άκη Δήμου, «Μπαμπάδες με ρούμι» Θ.Παπαθανασίου και Μ.Ρέππα κ.α..

Η Έβελυν Σιούπη βραβεύτηκε με το Βραβείο Ενδυματολογίας 2012 για το «Να ζει κανείς ή να μην ζει» του Νικ Ουίτμπι, το Βραβείο Ενδυματολογίας 2007 για το «Τσινετσιτά» ων Θ.Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα και το Βραβείο Ενδυματολογίας 2003 για το «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» του Θ.Παπαθανασίου και Μ.Ρέππα. Τα τελευταία χρόνια κατασκεύαζε τις πελώριες πολύχρωμες τσάντες τίτλο Cantalar.

H είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή από την Αθηνά Νιάβη στο facebook: Ξέρω ότι δεν ήθελες πολλά λόγια. Δεν τα καταδεχόσουν. Ξέρω ότι όταν θα έφευγες, θα έφευγες περήφανη όπως έζησες, όπως ήσουν πάντα. Όχι όμως τόσο γρήγορα..

Εύχομαι μόνο να ήξερες ποσο πολύ σαγαπαω. Γιατί το μήνυμα που σου έστειλα προχτες δεν το διάβασες ποτε τελικά. Μας αιφνιδίασες πάλι. Έτσι ήσουν.. η όλα η τίποτα. Όσα αφιερώματα και να γραφτούν για σένα, η πραγματικότητα ήταν πολύ καλύτερη.

Σε ευχαριστώ που σε γνώρισα, που ήσουν φίλη μου, που κάθε πρωί μιλούσαμε και αναλύαμε τα πάντα, που με «έβριζες» κάθε φορά που έκανα λάθος, που ήσουν δίπλα μου και κυρίως που με αγαπουσες κι ας μην το ελεγες. Το έδειχνες.

Εβελυν, ήσουν η φίλη μου.

Και τώρα.. έχασα τη Φίλη μου.

Και δεν μπορώ να το δεχτώ.

Δεν μπορώ να σε αποχαιρετήσω..

Το κομποσκοίνι που μου έφερες από την Πάτμο το φοράω και θα το φοράω για πάντα στο χέρι μου και Θα έχω πάντα μαζί μου την τσάντα που σχεδίασες και μου έκανες δώρο.

Μου λείπεις πολύ