Αποκλειστικό: «Τηλεφώνησε ο γιος σου» @Μικρός Κεραμεικός

ΣχετικάΆρθρα

Και οι δυο είναι μόνες. Και οι δύο έχουν γιους. Η μία φροντίζει την άλλη. Η μία μιλάει πολύ η άλλη σχεδόν καθόλου. Το αστείο και τρυφερό έργο Τηλεφώνησε ο γιος σου των Ιγνάθιο δελ Μοράλ και Μαργαρίτα Σάντσεθ ανεβαίνει από το Φεβρουάριο κάθε Σάββατο και Κυριακή στο θέατρο Mικρός Κεραμεικός σε σκηνοθεσία Μαριτίνας Πάσσαρη, με την Μαριλένα Μακρή και την ίδια στους ρόλους.

Η Χούλια, μητέρα ενός γιου που ζει στη Σουηδία, εργάζεται ως γηροκόμος της Τερέζας, μιας ηλικιωμένης γυναίκας που σταδιακά χάνει τη μνήμη της. Και οι δύο λαχταρούν την επαφή με τους γιους τους, βρίσκοντας ακόμα και σε ένα τηλεφώνημα μια μικρή ανάσα χαράς. Ωστόσο, ο γιος της Τερέζας απομακρύνεται, θεωρώντας πως η μητέρα του δεν τον αναγνωρίζει πια, ενώ ο γιος της Χούλια επιστρέφει από τη Σουηδία μόνο για να φύγει ξανά, χωρίς να ξαναφτιάξουν τη σχέση τους.

Όταν ο γιος της Τερέζας φεύγει για την Κούβα χωρίς να την αποχαιρετήσει, οι δύο γυναίκες, μόνες και εγκαταλελειμμένες, βρίσκουν στήριγμα η μία στην άλλη. Η Χούλια θα εξακολουθήσει να πηγαίνει σινεμά και να διηγείται τις ταινίες στην Τερέζα ενώ ονειρεύεται μια κρουαζιέρα στα νησιά παρέα με την ηλικιωμένη φίλη της. Με χιούμορ, τρυφερότητα και βαθιά ευαισθησία, το έργο φωτίζει την εγκατάλειψη των ηλικιωμένων και τη μοναξιά των φροντιστών, εναλλάσσοντας θλίψη και γέλιο. Περισσότερο από μια ιστορία για την τρίτη ηλικία, εξετάζει πολυδιάστατα σύγχρονα θέματα: τις σχέσεις των παιδιών με τους ηλικιωμένους γονείς, την αμηχανία μπροστά στην αρρώστια, την ασυνεννοησία ανάμεσα στις γενιές, αλλά και τη θεραπευτική αξία της αφήγησης ιστοριών (εδώ από τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο) ως μια από τις τελευταίες χαρές της ζωής.

Σημείωμα της σκηνοθέτριας

«Το έργο το γνώριζα από παλιά, αλλά η ιδέα ενός “κλειστού” μονολόγου με άφηνε αδιάφορη. Πρόσφατα, επιστρέφοντας στο κείμενο, ανακάλυψα ότι αν θεωρήσει κανείς ότι η επικοινωνία ανάμεσα στις δυο γυναίκες είναι πραγματική, ανοίγεται μια ολόκληρη θεατρική δυναμική που σκηνικά μπορεί να αναδείξει τις δυσκολίες τους αλλά και την ταύτισή τους. Αυτή η νέα οπτική με συγκίνησε βαθιά.

Μετά το περσινό Α.Κ.Α., που εστίαζε στη νεότητα και τον κόσμο που έρχεται, το *Τηλεφώνησε ο γιος σου* μας δίνει τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε το θέμα των γηρατειών και τον κόσμο που φεύγει με ελαφρότητα κι ευαισθησία. Είναι μια καινούρια πρόκληση. Το θέατρο που αγαπάμε οφείλει να συγκινεί και να αφυπνίζει, να βάζει ερωτήματα. Ποιος έχει πραγματικά απαντήσεις για την άνοια ή το Αλτσχάιμερ, πώς επιδρά στην προσωπικότητα ο χρόνος που ανελέητα κυλά; Πότε πεθαίνει κανείς; Όταν σταματά να αναπνέει, όταν σκοτώνει το παρελθόν του ή όταν χάνει τις αναμνήσεις του; »

Ο συγγραφέας

Ο Ιγνάθιο δελ Μοράλ είναι θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Άρχισε την καριέρα του στο θέατρο το 1977 ως ηθοποιός με διαφόρους θιάσους και ανεξάρτητες ομάδες, αν και από το 1990 ασχολείται αποκλειστικά με τη γραφή (θεατρική και σεναρίων).

Από τα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν:

La Gran Muralla (Το μεγάλο τείχος)

Soledad y ensueño de Robinsón Crusoe (Μοναξιά και όνειρα του Ροβινσόνα Κρούσου)

Historias Para-Lelas (σε συνεργασία με τη Margarita Sánchez) (Ελληνικός τίτλος: Ιστορίες πείνας, μετάφραση Μαρία Χατζηεμμανουήλ)

Dias de Calor (Ζεστές μέρες)

La Mirada del Hombre Oscuro (Το βλέμμα του μελαμψού άντρα, μετ. Μαρία Χατζηεμμανουήλ, Εκδόσεις ΚΟΑΝ, 2006)

Rey Negro (Μαύρος βασιλιάς)

Páginas Arrancadas del Diario de P. (Σκισμένες σελίδες από το ημερολόγιο του Π.)

Fugadas (Ριπές του ανέμου)

Una del Oeste (Μια απ’ τη Δύση)

Un día de Espías o el caso del Repollo con Gafas (Μια μέρα κατασκόπων ή η υπόθεση του λάχανου που φόραγε γυαλιά)

Que no se entere nadie… hasta que pasen las elecciones (Να μην το πάρουν είδηση … πριν γίνουν οι εκλογές, Μετ. Μαρία Χατζηεμμανουήλ)

La Noche del Oso (Η νύχτα της αρκούδας)

Te ha llamado tu hijo (Τηλεφώνησε ο γιος σου, μετ. Μαρία Χατζηεμμανουήλ)

Presas (σε συνεργασία με τη Verónica Fernández) (Φυλακισμένες, μετ. Μαρία Χατζηεμμανουήλ)

Mientras Dios Duerme (Ενώ ο Θεός κοιμάται)

El Viaje a Ninguna Parte (Το ταξίδι στο πουθενά, διασκευή για το Θέατρο του ομώνυμου μυθιστορήματος του Φερνάντο Φερνάν Γκόμεθ), ανέβηκε στο CDN (Centro Dramático Nacional) της Μαδρίτης με μεγάλη επιτυχία τον Φεβρουάριο-Απρίλιο 2014.

Ahmed en el Laberinto (Ο Αχμέτ στον λαβύρινθο)

Βραβεία

Βραβείο παιδικού θεάτρου με θέμα το περιβάλλον, Ayto de Badajoz 1982 για το έργο “La Gran Muralla”

Βραβείο της Ένωσης Ισπανών Θεατρικών Συγγραφέων για Το βλέμμα του μελαμψού άντρα, 1992.

Βραβείο Cabildo Insular της Gran Canaria για το έργο Dias de Calor

Βραβείο Hogar Sur de Teatro de Comedia για το έργο Να μην το πάρουν είδηση… πριν γίνουν οι εκλογές

Βραβείο Carlos Arniches 2002 για το έργο La Noche del Oso

Βραβείο Batefuego de Oro του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τη συνολική συνεργασία του στις εκστρατείες υπέρ της προστασίας των δασών από τις πυρκαγιές (με θεατρικά του έργα)

Βραβείο του Α’ τουρνουά δραματουργίας που διοργανώθηκε στη Μαδρίτη τον Μάιο του 2017 με τη συμμετοχή 8 σημαντικών δραματουργών (μεταξύ αυτών ο Σέρτζι Μπελμπέλ και η Μάρτα Μπουτσάκα) για το έργο του La lástima (Ο οίκτος).

Βραβείο του διαγωνισμού του εκδοτικού οίκου Delya (Κάντιθ-Ισπανία) για το έργο του Όλοι αγαπούσαμε τον Άλμπερ.

Έργα του έχουν μεταφραστεί στην καταλανική, την αγγλική, την ελληνική, την τσεχική, τη γαλλική, την ιταλική, τη σουηδική, τσεχική, ρουμανική και φλαμανδική γλώσσα και έχουν παρασταθεί σε χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής.

Ως σεναριογράφος συνεργάζεται τακτικά σε τηλεοπτικές σειρές όπως: Farmacia de Guardia, Ay Señor, Señor, El Comisario, El Síndrome de Ulises, ενώ εδώ και 5 χρόνια προΐσταται της ομάδας σεναριογράφων μιας από τις δημοφιλέστερες σειρές της ισπανικής τηλεόρασης Cuénta me cómo pasó (Πες μου πώς έγινε), που παίζεται από το 2000 συνεχώς επί 19 χρόνια στην RTVE. “

Μαριτίνα Πάσσαρη

Ξεκίνησε ως ηθοποιός στο θέατρο (ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΗΝΗ, ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ, ΔΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ κ. α.), στον κινηματογράφο (Απεταξάμην, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, σκην Φρίντα Λιάππα, Το άρωμα της βιολέτας, σκην. Μαρία Γαβαλά, Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, σκην. Νίκος Νικολαΐδης, κ.ά.) και στην τηλεόραση. Γρήγορα ασχολήθηκε με το σενάριο σε τηλεταινίες (Τα ξαδέρφια, σκην. Νίκος Κουτελιδάκης, Ιδανικό Μοντέλο, σκην. Δημήτρης Βερνίκος) ή ταινίες (Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης, σκην. Φρίντα Λιάππα, 1990, Αύριο θα ΄ναι αργά, σκην. Λάγια Γιούργου, 2002 κ.ά.).

Μαζί με τον Νίκο Σαββάτη υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία της μεγάλου μήκους ταινίας Η γυναίκα που επιστρέφει (1994). Οι μικρού μήκους ταινίες της, Πρώτη φορά (2007), Τι ώρα θα γυρίσεις; (2010, Ειδικό Βραβείο Φεστιβάλ Δράμας, Υποψήφιο για α’ βραβείο μικρού μήκους Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου), Σπίτι με κήπο (2015, Διεθνές βραβείο Bridges), Λευκή Νύχτα (2022, Βραβείο Τώνια Μαρκετάκη Ε.Ε.Σ., Cinematic Achievement award, Festival Opseis 2023) έχουν παιχτεί σε φεστιβάλ, κινηματογράφους και τηλεόραση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σκηνοθετεί στο θέατρο: Η Πριγκίπισσα Τίτο κι εγώ,της Κλαίρης Μιτσοτάκη, (ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΙΠΟΛΗΣ, 2001), Το δόντι του εγκλήματος του Σαμ Σέπαρντ (Κ.Θ.Β.Ε., 2002), Νεκρή φύση σε χαντάκι του Φάουστο Παραβιντίνο, (Εκδήλωση Χορικότητα, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ, 2007), Ελαφροΐσκιωτοι διασκευή Μ.Πάσσαρη, από το ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ-ΘΑΣΟΥ, 2011), Να ζεις του Γιάννη Δούμου (ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, 2014), Η παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν του Κλαούντιο Τολκατσίρ (ΘΕΑΤΡΟ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ, 2016-2017), Ο Καναδάς είναι ένα συναίσθημα που δεν μοιάζει με καλοκαίρι σε ελληνικό νησί της Μ. Πάσσαρη, βασισμένο σε διήγημα της Άλις Μονρό (Θέατρο ΜΠΙΠ, 2018), Κομμώτριες της Μ. Πάσσαρη (ΘΕΑΤΡΟ 104, 2019), Σφαγή της Λιουίζα Κουνιγιέ (ΘΕΑΤΡΟ Studio Μαυρομιχάλη, 2022), Οι κόρες του ηφαιστείου της Μ. Πάσσαρη, βασισμένο στην ομώνυμη συλλογή διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου, (Εντευκτήριο ΑΣΥΛΟ ΑΝΙΑΤΩΝ, 2022-2023), Α.Κ.Α. του Ντάνιελ Μέγιερ (ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, 2024) κ.ά. Παράλληλα παίζει και διδάσκει υποκριτική. Από το 2009 ως το 2013 διετέλεσε αναπληρώτρια διευθύντρια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου. Από το 2015 ως το 2018 ήταν υπεύθυνη θεάτρου της ομάδας αποφυλακισμένων στην ΕΠΑΝΟΔΟ. Για δέκα χρόνια παρουσίαζε μια από τις πιο γνωστές βραδινές εκπομπές στο Β’ πρόγραμμα της Ε.Ρ.Τ. (Σκάλα για τ΄αστέρια, Νύχτα είναι θα περάσει). Εργάστηκε και σε άλλα προγράμματα, όπως επίσης ως ντι τζέι, μεταφράστρια, βοηθός σκηνοθέτη κ.ά. Δημοσίευσε άρθρα για τον κινηματογράφο και διηγήματα σε περιοδικά κι εφημερίδες. Η εργασία της στη δραματουργία την ώθησε στη συγγραφή πρωτότυπων θεατρικών έργων. Τα έργα της Κομμώτριες και Η θέα μετά τη στροφή (Α.Κ.Α. Ruby Tuesday) έχουν διακριθεί στο διαγωνισμό EURODRAM του 2022 και 2024 αντίστοιχα.