Αθανασία Καραγιαννοπούλου: “Kάνω σχέδια για το σήμερα μόνο”

Covid-19, πανδημία, καραντίνα, μέτρα, μένουμε ασφαλείς, μάσκες, απολυμαντικά, επιστροφή στην κανονικότητα. Εναλλαγή καταστάσεων και συναισθημάτων, αλλαγή προγράμματος, ματαιώσεις αλλά και αισιοδοξία για το μέλλον. Η Αθανασία Καραγιαννοπούλου μιλάει για την κατάσταση που βιώνουμε, για την καραντίνα και πώς πέρασε, μας λέει τη γνώμη της για τα κλειστά θέατρα και κάνει σχέδια για το άμεσο μέλλον.

ΣχετικάΆρθρα

-Στην καραντίνα έκανες γυμναστική ή έτρωγες;

Έκανα ό,τι και πριν. Λίγο πιο μειωμένα και τα δύο. Βασικά, στη διάρκεια της καραντίνας είχα την υγεία μου. Το πιο βασικό.

-Φοράς μάσκα και τι τύπου (ιατρική, πάνινη, χάρτινη ή την ολόκληρη με το πλαστικό;)

Ναι, όπου χρειάζεται, φοράω χειρουργική μάσκα -μιας χρήσεως. Για την απόλυτη προστασία την δική μου και των ανθρώπων που έρχομαι σε επαφή.

-Τι σε εκνευρίζει περισσότερο σε αυτή την κατάσταση;

Γενικά εκνευρίζομαι με τη συνεχόμενη γκρίνια. Στην προκειμένη, όμως, περίοδο, τη βρήκα ανθρώπινη και φυσιολογική –κάτι σαν άμυνα. Αυτό που με εκνεύρισε ήταν να βλέπω εργοδότες να “εξεγείρονται” για τα δικαιώματα των εργαζομένων στην Τέχνη και… να τα έχουν οι ίδιοι παραβιάσει ποικιλοτρόπως.

-Συμφωνείς να ανοίξουν τα θέατρα;

Αχ. Κάποιος άλλος αποφασίζει για εμάς (η πανδημία και η άμυνα μας σε αυτήν) και δεν πα να συμφωνώ ή να διαφωνώ εγώ. Το μόνο που ξέρω είναι πως το Θέατρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός: Υπηρετείται από ανθρώπους απολύτως ελεύθερους στην έκφρασή τους και απευθύνεται σε θεατές απολύτως ελεύθερους στη θέασή τους.

-Αν την ώρα που παίζει ένας ηθοποιός στη σκηνή, κάποιος βήξει στην πρώτη σειρά πώς θα πρέπει να αντιδράσει, κατά τη γνώμη σου;

Ποιος να πρωτοαντιδράσει; Ο ηθοποιός; Ο θεατής που βήχει; Οι υπόλοιποι θεατές; Από τη στιγμή που αποφασίζουν καλλιτέχνες και θεατές να συμμετέχουν στη θεατρική πράξη, νομίζω πως καλό είναι να αποβάλλουν το φόβο και να λειτουργούν όπως πάντα. Ένας βήχας μπορεί να είναι αλλεργικός, μπορεί να κρύβει αμήχανα ένα κλάμα ή να προκαλείται από τον ξηρό πάγο (που βάζουμε συχνά στις παραστάσεις μας εμείς οι σκηνοθέτες). Ας τον αγνοήσουμε. Το συνεχόμενο, όμως, βήχα ας τον αντιμετωπίσουν ευγενικά και άμεσα οι ταξιθέτες και ύστερα ο θεράπων γιατρός εκείνου του ανεύθυνου που είπε ” ας πάω θέατρο και ας είμαι χάλια”. Ο ηθοποιός σε κάθε περίπτωση προτείνω να συνεχίσει το ταξίδι του. Ας μείνουμε στο σκέλος «… την ώρα που ο ηθοποιός είναι στη σκηνή»!

-Κάνεις σχέδια για το άμεσο μέλλον;

Προέρχομαι από μια ευλογημένη παράσταση, τον “Αρχιμάστορα Σόλνες”. Τώρα, κάνω σχέδια, όντως για το κυριολεκτικά άμεσο μέλλον. One day at a time. Για σήμερα μόνο… Και σήμερα είμαι πολύ κοντά στο να συμφωνήσω μια υπέροχη καλλιτεχνική δουλειά που δεν είναι θέατρο, όμως.