ΤΩΡΑ |
Αν σου ξέφυγε η Freddo κάποια μέρα, μαζέψαμε ένα best of της εβδομάδας, και ιδού το Cosmopoliti στην καθημερινή Freddo. Δευτέρα με Σάββατο, Freddo πήρες;
Οι καλύτερες ημέρες διακοπών είναι αυτές που δεν κάνεις απολύτως τίποτα. Φτάνεις στο σημείο να πιάσεις βιβλίο, αλλά πριν από αυτό ξεφυλλίζεις και τα περιοδικά που είναι σαν κατάλογοι για μαγιό. Εμένα πάντα μου άρεσε να γράφω σε Μέσα που αφορούν πολύ κόσμο. Απεχθανόμουν τα δήθεν, τα σουσουδίστικα και τα τύπου ποιοτικά. Η τηλεόραση κι ο Τύπος είναι για τον κόσμο τον κανονικό. Δεν μεγάλωσα με βιώματα και αγωνίες να φτιάξω μία ψεύτικη περσόνα που έχει καλή καταγωγή, μόρφωση και ζέχνει «ποιότητα» και «κομψότητα». Ο ποιοτικός και ο ασυμβίβαστος κάνει «μπαμ» και μοιάζει με τον Καρβέλα. Έχουμε πήξει στους δήθεν. Οι δήθεν βρίσκουν άλλους δήθεν -τις περισσότερες φορές με πεζοδρομιακή μόρφωση που εξαγνίστηκε στο χρόνο- για άλλοθι, και δημιουργούν σμήνη δηθενιάς. Δήθεν είναι όλα τα φορμάτ και οι τεχνητές σταρούμπες και οι γλείφτες. Την εποχή της πείνας όλοι ξεμπροστιάστηκαν. Σιγά τα αίματα. Το ταλέντο δεκανίκια δεν θέλει…
Κι εκεί που αρμενίζαμε γύρω γύρω από το νησί Τρίκερι -που αντίθετα από το περισσότερο Πήλιο έχει σήμα καμπάνα…- διαβάσαμε την πραγματική τηλεοπτική βόμβα της χρονιάς. Ούτε εγώ δεν ήξερα πως η Άννα και ο Νίκος συμφώνησαν με το Ε για talent shοw. Για το μοναδικό πράγμα που ήμουν σίγουρη είναι πως δεν υπήρχε περίπτωση να «παίξουν» πια σε φορμάτ ξένων σόου μουσικών ταλέντων. Σε έναν τηλεοπτικό κόσμο με κατεστημένα και παρωχημένες ιδέες, που συνήθως φτάνουν σε αδιέξοδο για τα «ταλέντα», το θρυλικό δίδυμο θα κάνει τη διαφορά καλύτερα από τον καθένα. Ο Καρβέλας, είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε, τους γράφει όλους και πάει στο Ε να κάνει ό,τι γουστάρει. Δεν πουλάει διανόηση σε λαϊκά περιοδικά και διαμέσου των ελιγμών στη δουλειά του τα έχει κανονίσει έτσι ώστε να είναι πραγματικά ακριβοθώρητη σταρούμπα και να μην χρωστάει τίποτα σε κανέναν. Είναι αυθεντικός. Καλή επιτυχία στο Ε, Άννα και Νίκο.
Θεωρώ τους φίλους μου υπερσυγκλονιστικούς – και είναι κιόλας. Κρατάω, ανανεώνω και συλλέγω τους επιλεγμένους συγγενείς μου, γιατί αυτό είναι οι φίλοι, οικογένεια. Ο μικρός μου γιος πήγε να δει τον Τάκη Ζαχαράτο στο Βόλο. «Μαμά, βγάλαμε φωτογραφίες και ντρέπομαι., μου είπε, «αλλά είναι τόσο γλυκός… Με έλεγε “μικρό γεράκι. Γιατί; Και πόσον καιρό με ξέρει;.. «Από τα βαφτίσια σου., του λέω, αφού θυμήθηκα τα πιο αστεία και σουρεαλιστικά βαφτίσια με νονά την Άννα Βίσση και καλεσμένους ένα μάτσο θεοπάλαβους να χορεύουν σπίτι μου μέχρι πρωίας. Η υπέρτατη Άννα, αφού αναστάτωσε τη Χαλκιδική, κατατρόπωσε ταν Αθηναϊκή Ριβιέρα. «Ό,τι κι αν με ρωτήσεις, δεν θα βρεις απαντήσεις, ούτε ξέρω ποια είμαι, ούτε πού πάω, ό,τι κι αν με ρωτήσεις, τζάμπα θα προσπαθήσεις, κάποια άλλη κοιμάμαι, κάποια άλλη ξυπνάω». Καλά τα λέει η Άννα! Αυτή δεν ήταν συναυλία. Ήταν ένας μαραθώνιος θρίαμβος με πυροτεχνήματα πάνω από τη θάλασσα και την Άννα Βίσση να αποθεώνεται από 1.500 και βάλε άτομα στο Island. Αυτό το ψυχαναγκαστικό πάντως, να πρέπει να λείπεις ντε και καλά το καλοκαίρι… Γιατί η Αθήνα και η παραλιακή είναι τόπος διακοπών από μόνη της και τυχεροί οι νότιοι.
Είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και να θυμάστε ότι φίλος που έγινε εχθρός ποτέ δεν ήταν φίλος…
Σχόλια για αυτό το άρθρο