ΤΩΡΑ |
Με έναν τρόπο που μόνο η ίδια η ζωή μπορεί να επινοήσει, η Χριστίνα Ντούμα έγινε συγγραφέας από την ανάγκη τής καρδιάς της να μιλήσει, να εκφράσει τον πόνο, την αγωνία, την ελπίδα, αλλά πάνω από όλα την απέραντη αγάπη της για τον γιο της, τον Θοδωρή. Η συγγραφή της για εκείνη δεν υπήρξε ποτέ μια απλή καλλιτεχνική επιλογή – γεννήθηκε μέσα από μία βαθιά , συγκλονιστική ανάγκη να στηρίξει τη θεραπεία του παιδιού της που πάσχει από τη σπάνια και ιδιαίτερα σκληρή νόσο Batten, αλλά και να μετατρέψει τη δοκιμασία σε δύναμη, τη συγκίνηση σε δημιουργία και την προσωπική της αγωνία σε ένα μήνυμα που μπορεί να αγγίξει και να ενώσει ολόκληρη την κοινωνία!.. Ο Θοδωρής, όπως η ίδια τον αποκαλεί με βαθιά τρυφερότητα, είναι για τη Χριστίνα ο μεγαλύτερος δάσκαλος της ζωής της! Ένας δάσκαλος που της έμαθε να κοιτάζει τον άνθρωπο πέρα από τη διαφορετικότητα, να αναγνωρίζει την αξία της μοναδικότητας και να κατανοεί πως η ποιότητα της ζωής δεν ταυτίζεται με την τελειότητα, αλλά με εκείνες τις στιγμές που έχουν ουσία, αλήθεια, συναίσθημα και αγάπη… Και, ίσως, αυτή η ακριβώς να είναι η πιο βαθιά παρακαταθήκη που γεννήθηκε μέσα από τη δική της διαδρομή: πως κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να ορίζεται από αυτό που τον διαφοροποιεί, αλλά από αυτό που τον κάνει μοναδικό! Από αυτή τη βαθιά εσωτερική ανάγκη γεννήθηκε η ‘’Πινελόπη’’, το Best Seller βιβλίο της Χριστίνας Ντούμα, ένα έργο που αγκαλιάζει τα παιδιά, αλλά πάνω από όλα αγκαλιάζει τον ίδιο τον Θοδωρή, σαν μία μεγάλη λογοτεχνική αγκαλιά που θέλει να χωρέσει μέσα της την αποδοχή, την καλοσύνη, την αγάπη, την ελπίδα… Η ‘’Πινελόπη’’ δεν γράφτηκε- όπως και η παράσταση- για να διδάξει με το δάχτυλο σηκωμένο, γράφτηκε για να ανοίξει μία πόρτα για να μας προσκαλέσει να ανοίξουμε την καρδιά μας σε εκείνον που είναι διαφορετικός από εμάς, να τον γνωρίσουμε, να τον πλησιάσουμε, να μην τον φοβηθούμε. Γιατί, το διαφορετικό δεν είναι κάτι που πρέπει να μας χωρίζει, είναι κάτι που μπορεί να μας ενώσει. Και μέσα στις σελίδες της ‘’Πινελόπης‘’κρύβεται ίσως κάτι που δύσκολα καταφέρνουμε οι άνθρωποι στην καθημερινότητά μας: η ουσιαστική αποδοχή του άλλου. Η αναγνώριση πως κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και πως η διαφορετικότητα δεν αποτελεί έλλειμμα, αλλά μία άλλη μορφή ύπαρξης, έναν διαφορετικό τρόπο να βλέπεις και να αισθάνεσαι τον κόσμο… Η Χριστίνα Ντούμα δεν ζητά από τον αναγνώστη να λυπηθεί – του ζητά να καταλάβει. Δεν ζητά να κοιτάξουμε τον διαφορετικό άνθρωπο από απόσταση, αλλά να πλησιάσουμε. Να γνωρίσουμε. Να αγαπήσουμε. Να πούμε, με την πιο απλή και ουσιαστική φράση: ‘’Είμαι εδώ για εσένα’’. Αυτή, άλλωστε, είναι και η δική της αντίληψη για την οικογένεια. Η υιοθεσία, όπως την αντιλαμβάνεται, δεν είναι μόνο η οικογένεια που δημιουργείται από το αίμα : είναι κυρίως η οικογένεια που δημιουργείται από μία απόφαση καρδιάς. Από εκείνη τη βαθιά, ανθρώπινη απόφαση να πεις σε έναν άνθρωπο ‘’είμαι εδώ για σένα’’. Γιατί η οικογένεια είναι η παρουσία, η φροντίδα, η αφοσίωση, η αποδοχή, η επιλογή να σταθείς δίπλα στον άλλον όταν σε χρειάζεται. Μέσα σε όλη αυτή τη διαδρομή η Χριστίνα ανακάλυψε ξανά και την αξία της καλοσύνης. Μιας καλοσύνης που δεν χρειάζονται πάντοτε μεγάλες, ηρωικές πράξεις… Μπορεί να είναι ένα χέρι που απλώνεται την κατάλληλη στιγμή. Ένα βλέμμα που δεν κρίνει. Μια αγκαλιά. Μια λέξη. Μια μικρή πράξη που για εκείνον που τη δέχεται μπορεί να σημαίνει ολόκληρο τον κόσμο! Αυτή την καλοσύνη θέλει να μεταδώσει και μέσα από τα βιβλία της: όχι ως μάθημα αλλά ως βίωμα. Γιατί οι παιδικές ψυχές, όπως πιστεύει, διαθέτουν μία καθαρότητα που εμείς οι μεγάλοι συχνά χάνουμε… Τα παιδιά μπορούν να κοιτάξουν τον κόσμο χωρίς τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις και τους φόβους που αποκτούμε μεγαλώνοντας. Και για αυτό η ‘’Πινελόπη’’ απευθύνεται στα παιδιά, αλλά στην πραγματικότητα συνομιλεί και με τους μεγάλους. Τους θυμίζει κάτι που ίσως κάποτε γνώριζαν, αλλά στην πορεία της ζωής ξέχασαν: πως ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να είναι τέλειος για να είναι πολύτιμος και πως η πραγματική ποιότητα βρίσκεται στις στιγμές που έχουν ουσία… Τώρα η ‘’Πινελόπη’’ αφήνει τις σελίδες του βιβλίου και περνάστη σκηνή, αποκτώντας σάρκα και οστά μέσα από τους ηθοποιούς, κάτι που γεμίζει τη Χριστίνα Ντούμα με υπερηφάνεια και βαθιά συγκίνηση. Στο Από Μηχανής Θέατρο σε σκηνοθεσία και διασκευή του Στρατή Πανούριου το έργο της μεταφέρεται ζωντανά στη θεατρική πράξη, με πρεμιέρα στις 4 Οκτωβρίου και παραστάσεις κάθε Κυριακή για παιδιά. Και η σκηνική αυτή μεταμόρφωση δεν αποτελεί απλώς τη συνέχεια ενός επιτυχημένου βιβλίου – είναι η στιγμή που ένας προσωπικός αγώνας γίνεται συλλογικό μήνυμα και μία μητέρα βλέπει τον κόσμο που δημιούργησε μέσα από τις σελίδες της να αποκτά φωνή κίνηση, πρόσωπο και ψυχή. Η Χριστίνα έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στο Στρατή Πανούριο, ο οποίος αναλαμβάνει να οδηγήσει την ‘’Πινελόπη’’ στη θεατρική της ζωή. Κι αυτή η εμπιστοσύνη συναντά το θαυμασμό και την αγάπη του ίδιου του σκηνοθέτη για την προσπάθεια διάδοσης του Theodore’sMiracle και για την ανάγκη να γίνει ευρύτερα γνωστή η νόσος Batten.Γιατί η παράσταση δεν είναι μόνο ένα θεατρικό γεγονός για παιδιά, είναι και μία πράξη ευαισθητοποίησης, μια υπενθύμιση πως απέναντι σε μία τόσο σκληρή και σπάνια ασθένεια χρειάζεται ενημέρωση, συλλογική προσπάθεια, επιμονή και αγώνας. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε και το Theodore’sMiracle με στόχο την ευαισθητοποίηση και τη συγκέντρωση πόρων για την καταπολέμηση της νόσου. Και η γενναιόδωρη απόφαση του Από Μηχανής Θεάτρου να διαθέσει μέρος των εσόδων των παραστάσεων προς αυτή την προσπάθεια μετατρέπει την τέχνη σε πράξη αλληλεγγύης. Η σκηνή, έτσι, δεν φωτίζει μόνο ένα παραμύθι- φωτίζει έναν πραγματικό αγώνα ζωής και δίνει χώρο σε μία οικογένεια που αγωνίζεται να ακουστεί η φωνή της. Η ‘’Πινελόπη’’ είναι τελικά μία παράσταση πλημμυρισμένη από μηνύματα σημαντικά για ολόκληρη την οικογένεια! Μια παράσταση που θέλει το παιδί να γελάσει, να συγκινηθεί, να περάσει όμορφα αλλά κυρίως να φύγει παίρνοντας μαζί του κάτι πολύ πιο πολύτιμο: μια σκέψη, ένα συναίσθημα, μια ερώτηση. Γιατί, ίσως, η πιο όμορφη παράσταση είναι εκείνη που δεν τελειώνει όταν πέσει η αυλαία, αλλά συνεχίζει να ζει μέσα στο παιδί και να το ακολουθεί στον πραγματικό κόσμο. Και η ‘’Πινελόπη’’ έχει ακριβώς αυτή τη φιλοδοξία: να αφήσει έναν μικρό σπόρο καλοσύνης, αποδοχής και αγάπης. Να θυμίσει πως το διαφορετικό δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε, αλλά κάτι που αξίζει να γνωρίσουμε. Πως η αγάπη δεν μετριέται με λόγια, αλλά με την παρουσία μας. Πως η καλοσύνη δεν χρειάζεται να είναι μεγαλόπρεπη για να είναι σπουδαία… Και πως μερικές φορές ένα χέρι που απλώνεται την κατάλληλη στιγμή μπορεί πραγματικά να κάνει ένα μικρό θαύμα… Αυτό είναι και το βαθύτερο μήνυμα της Χριστίνας Ντούμα. Ότι η ζωή δεν είναι η τελειότητα, αλλά οι στιγμές που αποκτούν νόημα. Ότι ο άνθρωπος δεν είναι η ασθένειά του, ούτε η διαφορετικότητά του, αλλά ένας ολόκληρος, μοναδικός κόσμος! Και ότι ο Θοδωρής, ο δικός της μεγαλύτερος δάσκαλος, μπορεί μέσα από τη δική του διαδρομή να διδάξει σε όλους μας κάτι που ίσως έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ : να ανοίγουμε την καρδιά μας, να κοιτάζουμε τον άλλον χωρίς φόβο και να επιλέγουμε την αγάπη. Γιατί όταν η τέχνη γεννιέται από την αλήθεια και η αλήθεια συναντά την αγάπη, τότε, ίσως, πράγματι μπορεί να γεννηθεί ένα θαύμα!
Από Μηχανής Θέατρο:
Φέτος έχω τη μεγάλη χαρά να βλέπω για πρώτη φορά ένα δικό μου παραμύθι να ζωντανεύει στη σκηνή του Από Μηχανής Θεάτρου. Η «Πινελόπη» κάνει ένα ταξίδι που ούτε εγώ μπορούσα να φανταστώ όταν τη δημιουργούσα. Είμαι βαθιά ευγνώμων στους ανθρώπους του θεάτρου που την αγκάλιασαν και ιδιαίτερα για το γεγονός ότι μέρος των εσόδων της παράστασης στηρίζει το Theodore’s Miracle και τον αγώνα του Θοδωρή.
Βιβλία για παιδιά και ενήλικες:
Η συγγραφή ξεκίνησε από μια εσωτερική ανάγκη να εκφράσω συναισθήματα που πολλές φορές δεν μπορούσα να χωρέσω σε λόγια. Τα παιδικά βιβλία μού επιτρέπουν να μιλώ για μεγάλα πράγματα με απλό τρόπο. Και πιστεύω πως ένα καλό παραμύθι δεν απευθύνεται μόνο στα παιδιά· συχνά έχει κάτι να ψιθυρίσει και στον ενήλικα που το διαβάζει.
Γιος – Θοδωρής:
Ο Θοδωρής είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος της ζωής μου. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι το παιδί μου. Δεν θέλω να τον προσδιορίζει η ασθένειά του. Θέλω ο κόσμος να βλέπει τον Θοδωρή, το χαμόγελό του, τη δύναμή του και όλα εκείνα που τον κάνουν μοναδικό. Μέσα από εκείνον έμαθα να μην θεωρώ τίποτα δεδομένο.
Δημιουργία:
Για μένα δημιουργία σημαίνει ελευθερία. Είναι ο χώρος όπου μπορώ να μετατρέψω μια σκέψη, ένα φόβο ή μια δύσκολη στιγμή σε κάτι φωτεινό. Όταν δημιουργώ, αναπνέω διαφορετικά.
Έργο – υπόθεση:
Η «Πινελόπη» είναι μια ιστορία που μιλά για τη διαφορετικότητα, την υιοθεσία, τη φιλία, την οικογένεια και την ανάγκη κάθε παιδιού να νιώθει ότι ανήκει. Πίσω από την περιπέτεια και το χιούμορ της κρύβεται ένα απλό ερώτημα: μπορούμε να ανοίξουμε την καρδιά μας σε εκείνον που είναι διαφορετικός από εμάς;
Ζωή – ποιότητα:
Η ζωή μού έμαθε ότι ποιότητα δεν σημαίνει τελειότητα. Είναι οι στιγμές που έχουν ουσία: μια αγκαλιά, ένα βλέμμα, οι άνθρωποί μας γύρω από ένα τραπέζι, ένα χαμόγελο εκεί που δεν το περιμένεις. Αυτά είναι τελικά ο πραγματικός μας πλούτος.
Ηθοποιοί:
Είναι παράξενο και υπέροχο να βλέπεις ανθρώπους να δίνουν σώμα και φωνή σε χαρακτήρες που μέχρι χθες υπήρχαν μόνο μέσα στη φαντασία σου. Τους ευχαριστώ γιατί δεν υποδύονται απλώς τους ήρωες της «Πινελόπης»· τους χαρίζουν τη δική τους ψυχή.
Θεατρική μεταφορά:
Ήταν ένα όνειρο που δεν είχα τολμήσει να κάνω. Το να αφήσεις μια ιστορία σου στα χέρια άλλων ανθρώπων έχει αγωνία, αλλά χρειάζεται και εμπιστοσύνη. Και όταν την είδα να ζωντανεύει στη σκηνή του Από Μηχανής Θεάτρου, η συγκίνηση ήταν μεγαλύτερη απ’ όσο μπορούσα να φανταστώ.
Ίαση:
Μια μικρή λέξη που για κάποιες οικογένειες κρύβει μέσα της έναν ολόκληρο κόσμο. Είναι η ελπίδα μας, η προσμονή μας και ο λόγος που δεν σταματάμε να αγωνιζόμαστε.
Καλοσύνη:
Δεν χρειάζεται πάντα μεγάλες πράξεις. Μερικές φορές είναι ένα χέρι που απλώνεται την κατάλληλη στιγμή, ένας άνθρωπος που ακούει πραγματικά, κάποιος που αποφασίζει να σταθεί δίπλα σου. Έχουμε συναντήσει πολλή καλοσύνη στη διαδρομή μας και δεν την ξεχνώ.
Λόγος:
Ο λόγος έχει δύναμη. Μπορεί να πληγώσει, αλλά μπορεί και να αγκαλιάσει. Ως συγγραφέας προσπαθώ να επιλέγω το δεύτερο. Να γράφω λέξεις που αφήνουν κάτι καλό πίσω τους.
Μηνύματα ανθρωπιάς:
Δεν θέλω τα βιβλία μου να διδάσκουν με το δάχτυλο σηκωμένο. Θέλω να δημιουργούν ερωτήματα. Να βοηθούν ένα παιδί να μπει για λίγο στη θέση του άλλου και να καταλάβει ότι η διαφορετικότητα δεν μας χωρίζει· μπορεί να μας ενώσει.
Νόσος Μπάτεν:
Μια σπάνια και πολύ σκληρή ασθένεια που μπήκε στη ζωή μας χωρίς να τη διαλέξουμε. Δεν θα της επιτρέψουμε, όμως, να γίνει ολόκληρη η ζωή μας. Αγωνιζόμαστε, ενημερώνουμε, ελπίζουμε και συνεχίζουμε.
Ξεχωριστός:
Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός ακριβώς επειδή δεν είναι ίδιος με κανέναν άλλον. Μακάρι να μαθαίναμε στα παιδιά από πολύ νωρίς ότι το διαφορετικό δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβούνται, αλλά κάτι που αξίζει να γνωρίσουν.
Οικογένεια:
Η βάση μου! Εκεί όπου μπορώ να είμαι ο εαυτός μου, να λυγίσω, να γελάσω, να φοβηθώ και να ξανασηκωθώ. Η οικογένεια για μένα δεν είναι απλώς ένας δεσμός αίματος. Είναι το «μαζί», ό,τι κι αν έρθει.
Πινελόπη:
Το όνομά της γεννήθηκε από το πινέλο και σήμερα έχει αποκτήσει μια ζωή πολύ μεγαλύτερη από τις σελίδες του βιβλίου. Τη νιώθω σαν ένα μικρό κομμάτι μου που μεγάλωσε, άνοιξε τα φτερά του και βγήκε στον κόσμο. Και τώρα, από τη σκηνή, μπορεί να μιλήσει σε ακόμη περισσότερα παιδιά.
Ρόλοι:
Στο θέατρο οι ρόλοι αλλάζουν. Το ίδιο και στη ζωή. Είμαι μητέρα, συγγραφέας, γυναίκα, άνθρωπος που αγωνίζεται και άνθρωπος που ονειρεύεται. Δεν ξέρω ποιος ρόλος είναι δυσκολότερος. Ξέρω μόνο ότι όλοι μαζί με έχουν κάνει αυτή που είμαι.
Στρατής Πανούριος:
Ο άνθρωπος που κλήθηκε να πάρει τον κόσμο της «Πινελόπης» από το χαρτί και να του δώσει θεατρική ζωή. Για έναν συγγραφέα αυτό απαιτεί μεγάλη εμπιστοσύνη. Είναι όμορφο να βλέπεις έναν δημιουργό να συναντά το έργο σου, να το αισθάνεται και να του δίνει μια νέα διάσταση μέσα από τη δική του ματιά.
Theodore’sMiracle:
Δεν είναι απλώς ένα όνομα. Είναι η ελπίδα μας που έγινε πράξη. Είναι ο αγώνας για τον Θοδωρή, αλλά και η προσπάθεια να ακουστεί περισσότερο η νόσος Batten. Κάθε άνθρωπος που στέκεται δίπλα μας γίνεται μέρος αυτού του «θαύματος».
Υιοθεσία:
Οικογένεια δεν δημιουργεί μόνο το αίμα. Τη δημιουργεί η αγάπη, η φροντίδα, η παρουσία, η απόφαση να πεις σε έναν άνθρωπο «είμαι εδώ για σένα»… Αυτό είναι ένα από τα πιο ουσιαστικά μηνύματα που ήθελα να περάσει μέσα από την «Πινελόπη».
Φιλία:
Οι φίλοι είναι η οικογένεια που πολλές φορές επιλέγουμε! Στις εύκολες ημέρες μοιράζονται τη χαρά σου και στις δύσκολες στέκονται δίπλα σου, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν λόγια.
Χαμόγελο:
Μπορεί να κρατήσει μόνο μια στιγμή και όμως να αλλάξει ολόκληρη την ημέρα σου. Το χαμόγελο του Θοδωρή, ειδικά, είναι για μένα από εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζονται καμία εξήγηση.
Ψυχές παιδικές:
Οι παιδικές ψυχές έχουν μια καθαρότητα που εμείς οι μεγάλοι συχνά χάνουμε. Τα παιδιά μπορούν να αποδεχτούν το διαφορετικό πολύ πιο εύκολα, αρκεί να μην τους μάθουμε εμείς να το φοβούνται. Γι’ αυτό πιστεύω τόσο πολύ στη δύναμη των παραμυθιών.
Ωραία παράσταση:
Για μένα ωραία παράσταση δεν είναι μόνο εκείνη που θα κάνει ένα παιδί να γελάσει και να περάσει όμορφα. Είναι εκείνη που, όταν σβήσουν τα φώτα και φύγει από το θέατρο, θα πάρει κάτι μαζί του. Μια σκέψη, ένα συναίσθημα, μια ερώτηση. Αν η «Πινελόπη» καταφέρει αυτό, τότε θα είμαι πραγματικά ευτυχισμένη!
Σχόλια για αυτό το άρθρο