Ελπίδα: “Δεν ήμουν καθόλου ανταγωνιστική, κοίταζα τι θα κάνω εγώ και όχι τι θα κάνουν οι άλλοι”

Έχει στιγματίσει την εποχή της αθωότητας, με τα διαχρονικά της τραγούδια που άφησαν εποχή… Το όνομά της γράφτηκε με χρυσά γράμματα στο μουσικό Πάνθεον και η χαρακτηριστική εκφραστική φωνή της, μας τρυπά τρυφερά τις καρδιές μας κάθε φορά που ακούμε τις επιτυχίες της! Εν τούτοις, τέτοια σπουδαία προσωπικότητα και τέτοιον άνθρωπο με μεγαλείο ψυχής, αξίες, ιδανικά και καρδιά μικρού παιδιού, συναντάς σπάνια στις μέρες μας. Η χαρισματική, φωτεινή και προικισμένη με όλα τα Θεία τάλαντα, Ελπίδα -η δική μας Ελπίδα, της καρδιάς μας, το icon πολλών δεκαετιών- είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος που όσο συνομιλείς μαζί του, τον θαυμάζεις ακόμη περισσότερο και θέλεις συνεχώς να ανταλλάσσεις απόψεις μαζί του. Γιατί είναι μια κυρία με όλα τα γράμματα κεφαλαία, εκτός από μια σπουδαία καλλιτέχνις! Σεμνή, ευγενική, διακριτική, αξιοπρεπής, με ήθος, χαμηλών τόνων, μειλίχια, προσιτή, δοτική, καλοσυνάτη. Αποπνέει θετική αύρα, γαλήνη, ηρεμία και ανθρωπιά. Τι ανεπανάληπτες εποχές έχουμε ζήσει με τα υπέροχα τραγούδια της, τις μοναδικές αυτές μελωδίες- και όχι μόνο- που μας συγκλονίζουν ακόμη και σήμερα. Ποτέ δεν συμπεριφέρθηκε σαν σταρ, παρότι θα μπορούσε: βραβεύσεις αλλεπάλληλες, περγαμηνές, δόξες, δάφνες, διθυραμβικές κριτικές, συμμετοχές σε Φεστιβάλ της Ελλάδος και του εξωτερικού, και φυσικά η ευρεία της αναγνωρισιμότητα με το τραγούδι σταθμός στη μεστή καλλιτεχνικά πορεία της ”Σωκράτη εσύ σούπερ σταρ” στην Eurovision. Ελπίδα να είσαι πάντα καλά και να μας συντροφεύεις με τα μοναδικά σου τραγούδια, γιατί είσαι φωτεινό παράδειγμα για τη νέα γενιά των τραγουδιστών και πρότυπο προς μίμηση στις εκφάνσεις της προσωπικής και καλλιτεχνικής σου ζωής!

ΣχετικάΆρθρα

Τη φετινή περίοδο, εμφανίζεται με τον ιδιοφυή μουσικοσυνθέτη και τραγουδοποιό Γιάννη Χριστοδουλόπουλο στο θέατρο Μπέλλος σε ένα πρόγραμμα που σκορπίζει γλυκές θύμησες του παρελθόντος με τραγούδια που έχουμε αγαπήσει και έχουν αγαπηθεί όσο ποτέ. Έχει τίτλο” Τοποθεσία Πλάκα”. Αποκλειστικά για το Cosmopoliti, μου εκμυστηρεύτηκε τη συνεργασία της με τον έξοχο Γιάννη Χριστοδουλόπουλο και αποκάλυψε ότι το πρώτο τραγούδι της που θα κυκλοφορήσει σύντομα θα έχει τίτλο ”Υπάρχει Ελπίδα”!

– Πώς ήταν ο τρόπος διασκέδασης της δεκαετίας του ’70, σε σχέση με το σημερινό;

Ουδεμία σχέση με το σήμερα… Τελείως διαφορετικός, ο σημερινός με τον τότε. Να φανταστείς έπεσε στα χέρια μου πρόσφατα ένα διαφημιστικό έντυπο που έγραφε πού δούλευε ο καθένας μας στα κέντρα διασκέδασης της εποχής εκείνης, πού δηλαδή, εμφανιζόμασταν εμείς οι μοντέρνοι τραγουδιστές δίπλα στα λαϊκά ονόματα, σε μεγάλες πίστες. Υπήρχαν, όμως, και μικρότερης χωρητικότητας μαγαζιά, που βρίσκονταν στην Πλάκα, με τον Μαρίνο στη θρυλική ‘’Μέδουσα’’,τους εκπροσώπους του νέου κύματος, καθώς και τα σκυλάδικα. Τότε έβλεπες σύμπραξη μεγάλων ονομάτων, ενώ σήμερα ηγούνται στα σχήματα δύο μεγάλα το πολύ… Παραδείγματος χάριν, στα ”Δειλινά”, το σχήμα ήταν: Χάρρυ Κλυνν, Μητροπάνος, Μητσιάς, Ελπίδα, Άννα Βίσση ,Τσανακλίδου, Λιζέτα Νικολάου το 1979. Αρχίζαμε στις 10 μ.μ πρωτότυπο για εκείνη την εποχή και τελειώναμε στις 02:30 το πρωί. Σε αυτήν την παράσταση να φανταστείς είχε έρθει και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής! Το ’73, ένα άλλο σχήμα στο οποίο δούλεψα ήταν: Νταλάρας, Πάριος, Διονυσίου, Ελπίδα, Πασχάλης, Ρένα Παγκράτη. Τότε πήγαινες για να ακούσεις μουσική και τραγούδια για αυτό και πολλά από τα τραγούδια της εποχής εκείνης έμειναν μέχρι σήμερα και έγιναν διαχρονικά, από το τέλος του ’60, τη δεκαετία του ’70 με αρχές ’80. Είχαμε μεγάλες ορχήστρες με βιολιά, με πνευστά, πολυπρόσωπες, από 15 άτομα και πάνω και στο μοντέρνο πρόγραμμα υπήρχε και μπαλέτο. Η διασκέδαση γινότανε με ευγενικό τρόπο.

– Τι θυμάσαι από τη χρυσή εποχή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

Θυμάμαι την πρώτη μου χρονιά το 1972 που μπήκα στο Φεστιβάλ ως πρωτοεμφανιζόμενη με το τραγούδι ”Δεν τον είδα” και την επόμενη μέρα με γνώριζε όλη η Ελλάδα! Η εποχή αυτού του Φεστιβάλ είχε σημαδευτεί από τραγούδια με ουσία, μελωδία, στίχους και μουσική, που μέσα από αυτά βγήκαν μεγάλες επιτυχίες, οι οποίες παραμένουν διαχρονικές… Η αλήθεια είναι αυτή! Συμμετείχαν ονόματα όπως ο Βοσκόπουλος, η Αλέκα Κανελλίδου, η Ελένη Βιτάλη, η οποία πρωτοβγήκε εκεί, όπως και εγώ, ο Βογιατζής, η Βάνου, η Δενάρδου, οι Νοστράδαμος και άλλοι πολλοί.

-… Από τη Eurovision;.

Κάθε χρόνο έστελνα τραγούδι από τη μέρα που ξεκίνησε και την τελευταία στιγμή κάτι γινόταν και δεν συμμετείχα. Ώσπου το 1979 πήγα με τον ”Σωκράτη εσύ σούπερ σταρ” και αυτό το τραγούδι έχει χαρακτηριστεί μέσα στα 12 διαχρονικά τραγούδια της Eurovision γενικότερα. Το τραγουδά όλος ο κόσμος, σε Ελλάδα , εξωτερικό και ειδικά στο Ισραήλ.

– Πώς ήταν οι παρέες τότε, μεταξύ σας υπήρχε ανταγωνισμός; Ο πόλεμος της μαρκίζας;

Εγώ προσωπικά δεν ήμουν καθόλου ανταγωνιστική. Έκανα παρέα με τους περισσότερους συναδέλφους της εποχής εκείνης, αλλά πάντα κοίταζα τι θα κάνω εγώ και όχι τι θα κάνουν οι άλλοι. Κολλητός μου , από τότε μέχρι σήμερα, είναι ο Κώστας Τουρνάς. Μετά τη δουλειά πηγαίναμε για φαγητό αλλά εγώ συνήθως γύριζα στο σπίτι. Τα πράγματα ήταν ήρεμα και ήσυχα. Δεν υπήρχε ανθρωποφαγία μεταξύ μας. Εμένα μου άρεσε να βλέπω και τους γύρω μου να προοδεύουν αλλά να κάνω και εγώ, παράλληλα, κάτι ιδιαίτερο που με ευχαριστούσε… Κυριαρχούσε ο συναγωνισμός και όχι ο ανταγωνισμός.

– Το τραγούδι τι είναι για εσένα;

Ήταν το χόμπι μου που έγινε επάγγελμα χωρίς να το καταλάβω. Είναι η ζωή μου ολόκληρη, πέρα από την οικογένειά μου, την οποία βάζω πρώτη από όλα! Μου έδωσε μόνο χαρές και είμαι πολύ γεμάτη από αυτές…

– Πώς κρίνεις τους νέους τραγουδιστές;

Δεν παρακολουθώ πολύ την πορεία των νέων συναδέλφων μου. Χαίρομαι πολύ όταν ακούω ωραία τραγούδια που κυκλοφορούν από νέους ανθρώπους και εύχομαι να γίνουν διαχρονικά, όπως της δικής μας εποχής. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι εμείς τότε, δίναμε εξετάσεις στη ραδιοφωνία μπροστά σε μεγάλη επιτροπή και εκείνη ενέκρινε ποιος μπορεί να παίζεται στο ραδιόφωνο και μάλιστα με απόλυτα δίκαιο τρόπο. Σήμερα είναι άξιες κάποιες φωνές αλλά μοιάζουν πολύ μεταξύ τους…

– Σε τι επίπεδο βρίσκεται το τραγούδι εν έτει 2023;

Δεν βρίσκεται σε κακό δρόμο. Υπάρχουν συνθέτες που γράφουν πολύ ωραία τραγούδια, τα οποία όμως δεν μπορούν να προωθηθούν γιατί δεν υπάρχουν εταιρείες να τα υποστηρίξουν και να τα βοηθήσουν να γίνουν επιτυχίες, όπως τους αξίζει.

– Έκανες λάθη στην καριέρα σου για τα οποία μετάνιωσες;

Όποιος λέει ότι δεν κάνει λάθη είναι ψεύτης. Έκανα λάθη και σοβαρά λάθη λόγω άγνοιας αλλά δεν με πείραξε καθόλου γιατί ένα παιδί από την επαρχία κατόρθωσε να γίνει ένα όνομα αναγνωρίσιμο και να το αγαπάνε οι απανταχού Έλληνες, όχι μόνο αυτοί που μένουν στην Ελλάδα αλλά και της ομογένειας. Έκανα μια ευτυχισμένη οικογένεια και είμαι πλήρης! Το μόνο που εύχομαι είναι υγεία στους δικούς μου ανθρώπους και σε όλο τον κόσμο.

– Πώς ανακάλυψες για πρώτη φορά ότι το τραγούδι είναι ο τρόπος, μέσα από τον οποίο μπορείς να εκφράζεσαι;

Αυτό το κατάλαβα από πολύ μικρή, όταν άκουγα κάποια τραγούδια του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, της εποχής εκείνης δηλαδή, και με έπιαναν τα κλάματα χωρίς να καταλαβαίνω γιατί ένιωθα ανατριχίλα και συγκίνηση. Αφού μεγάλωσα, συμπτωματικά γνώρισα τον Γεράσιμο Λαβράνο και έτσι ανακάλυψα ότι με το τραγούδι θα μπορούσα να κάνω το χόμπι μου δουλειά μου. Ήμουν πολύ συνεπής επαγγελματικά.

– Από τους συνομηλίκους σου τραγουδιστές, ποιους ξεχωρίζεις;

Ενδεικτικά θα σου αναφέρω κάποιους γιατί ξεχνώ τελευταία. Την Χαρούλα, τον Πάριο, τον Νταλάρα, τον Τουρνά, τον Δάκη, αν και δεν βρίσκεται πια εν ζωή, και πολλούς άλλους… Ξεχνάω τελευταία….

– Τι αξία έχει η σιωπή για εσένα;

Η σιωπή είναι χρυσός, απαραίτητη για να ζει κανείς καλά με τον εαυτό του.

– Είσαι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Αυτό συμβαδίζει με το επάγγελμα που επέλεξες;

Το επάγγελμα έγινε από τύχη, ο άνθρωπος Ελπίδα έμεινε ο ίδιος από τότε που γεννήθηκε και μεγάλωσε…

– Σε πόσο σημαντική θέση τοποθετείς τη δουλειά μέσα στη ζωή σου;

Μετά την οικογένειά μου στην πρώτη. Με συγκινεί πάρα πολύ η μουσική. Γεμίζει την ψυχή μου, ένα καλό τραγούδι, πράγμα που έχω πολύ ανάγκη αυτό τον καιρό. Πάντα μου άρεσε και μου αρέσει πολύ ,που μπόρεσα να έχω επαφή ξανά με τον κόσμο… Μου δίνει δύναμη και ψυχική ανάταση και ο Θεός με αξίωσε σε αυτή την ηλικία να έχω τη φωνή μου στη θέση της.

– Η ζωή είναι ωραίο πράγμα;

Η ζωή είναι τεράστιο πράγμα όσο μπορούμε να ζούμε αλλά χωρίς να επιβαρύνουμε τους αγαπημένους μας ανθρώπους και με αξιοπρέπεια…

– Φοβάσαι τη στιγμή του θανάτου;

Καθόλου, άλλωστε, έφτασα στο σημείο του θανάτου και τη γλίτωσα με το πρόβλημα της καρδιάς μου.

– Τελικά το τραγούδι που ανήκει στους δημιουργούς του ή στον ερμηνευτή;

Το τραγούδι ξεκινά από τους δημιουργούς και αργότερα παίρνει τη σφραγίδα του ερμηνευτή. Έγιναν τραγούδια επιτυχίες σε δεύτερη εκτέλεση. Έχω κάνει κι εγώ ένα. Το αν θα γίνει επιτυχία ένα τραγούδι, σίγουρα, εξαρτάται και από τον ερμηνευτή.

– Αν έκανες μια συναυλία διαμαρτυρίας, για ποιο πράγμα θα ήθελες να διαμαρτυρηθείς;

Για την κατάσταση που βρίσκεται ο πολιτισμός στη χώρας μας εδώ και αρκετά χρόνια.

– Μίλησέ μου για τη συνεργασία σου με τον Γιάννη Χριστοδουλόπουλο.

Με τον Γιάννη, γνωριστήκαμε όταν φώναξε εμένα και τον Δάκη να ερμηνεύσουμε το τραγούδι των τίτλων στη σειρά ”Τα καλύτερά μας χρόνια” της ΕΡΤ1. Από εκεί και ύστερα δεθήκαμε πολύ και από αυτό γεννήθηκε η συνεργασία που κάνουμε τώρα. Η παράστασή μας έχει τίτλο ”Τοποθεσία Πλάκα”, όπου ακούγονται διαχρονικά τραγούδια από το 1960 μέχρι σήμερα, στο θέατρο Μπέλλος που βρίσκεται στην Πλάκα , κάθε Τετάρτη. Περνάμε υπέροχα, όπως και ο κόσμος μαζί μας, και ελπίζουμε να έρθουμε και στη Θεσσαλονίκη.

– Τι καινούργιο ετοιμάζεις;

Ετοιμάζω μια συνεργασία με τον Γιάννη που θα βγει σύντομα και ελπίζω να αρέσει στον κόσμο. Το πρώτο τραγούδι, αποκλειστικά θα αναφέρω τον τίτλο για το Cosmopoliti , ονομάζεται ”Υπάρχει ελπίδα”.