ΤΩΡΑ |
Η Φωτεινή Βελεσιώτου επιστρέφει με το νέο της τραγούδι, «Το παιδί», μια υπαρξιακή ωδή σε μουσική της Σοφίας Νάτσιου και στίχους της Κατερίνας Ταμβάκη. Ένα τραγούδι που μιλά για την απώλεια του αυθεντικού μας εαυτού και τη βαθιά ανάγκη να επιστρέψουμε στην αλήθεια μας.
Η Φωτεινή Βελεσιώτου, με τη μοναδική εκφραστική της δύναμη, αποδίδει τον εσωτερικό διάλογο μεταξύ του ενήλικα που έχει εγκλωβιστεί στην κοινωνική του περσόνα και του παιδιού που υπήρξε κάποτε – εκείνου που ρωτά, που διεκδικεί, που δεν γνωρίζει ακόμα το βάρος των ενοχών.
Η μουσική της Σοφίας Νάτσιου ντύνει αυτή την πορεία αυτογνωσίας με ηχητικές υφές που μοιάζουν με απόηχους μιας μνήμης που επιστρέφει. Η γκάιντα, με τον αναλλοίωτο, αρχέγονο ήχο της, μας φέρνει σε επαφή με τις ρίζες μας, ενώ η ηλεκτρική κιθάρα είναι η φωνή του παρόντος, ο απόηχος της ενήλικης πραγματικότητας.
Ακούστε το τραγούδι και δείτε το video στο YouTube: ΕΔΩ
«Το παιδί» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι. Είναι μια πορεία συμφιλίωσης με τον εαυτό.
Credits
Μιχάλης Ατσάλης: ακουστικές/ ηλεκτρικές κιθάρες
Γιώργος Νταβλιάκος: γκάιντα
Διονύσης Μακρής: μπάσο
Τύμπανα: Θωμάς Κωστούλας
Εύα Λουκάτου: bendir
Ενορχήστρωση/μουσική επιμέλεια: ΣοφίαΝάτσιου – Μιχάλης Ατσάλης
Εύα Λουκάτου – MelissaMusicLab: Ηχογράφηση (φωνή, κιθάρες, μπάσο, bendir) και Mix/ Mastering.
Αστέριος Τράκας – Studio Φωνόγραφος: ηχογράφηση (γκάιντα και τύμπανα)
Σκηνοθεσία: Μανώλης Φραγγίδης
Κυκλοφορεί από την PANIKOXYGEN στις ψηφιακές πλατφόρμες εδώ: https://li.sten.to/topaidi
Στίχοι
‘’Το παιδί’’
Εαυτέ μου σ’έχασα μες τον κόσμο ξέχασα
την αλήθεια μου να πωμην τυχόν και πληγωθώ.
Τόσα χρόνια μόνος μουσε όλα μέσα ο πόνος μου
το χαμόγελο φορώγια να δεις, για να δεις πως σ’αγαπώ.
Που είναι το παιδί;που είναι το γιατί;
πώς θα το πάρω απ’ την αρχή
να βρω ποιος είμαι τελικάχωρίς τον φόβο που μιλά
Σπάσε τον τοίχο της σιωπήςμες στα συντρίμμια θα με βρεις
τώρα μπορώ να σηκωθώ με όλα αυτά που σου χρωστώ
Τόσα χρόνια μόνος μουσε όλα μέσα ο πόνος μου
το χαμόγελο φορώγια να δεις, για να δεις πως σ’αγαπώ.
Που είναι το παιδί
που χάθηκε η φωνή
στάχτη να γίνει η ντροπή
πες μου, πώς θ’ αγαπήσω τις πληγές
πώς θα αποδράσουν οι ενοχές
Που είναι το παιδί;
που είναι το γιατί;
πώς θα το πάρω απ’ την αρχή
που είναι το παιδί;
που είναι το γιατί;
πώς θα το πάρω απ’ την αρχή
να δουν ποιος είμαι τελικά
χωρίς τον φόβο που μιλά
Σχόλια για αυτό το άρθρο