France Gall: Η κέρινη κούκλα με φωνή (Poupée de cire, poupée de son) σώπασε για πάντα…

Oι φανατικοί της Eurovision την γνωρίζετε καλά. Η France Gall το 1965 εκπροσώπησε το Λουξεμβούργο στο διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι “Poupée de cire, poupée de son”, όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση. Ήταν η πρώτη φορά που δεν κέρδισε μπαλάντα το διαγωνισμό. Το τραγούδι αυτό, ήταν στους 14 φιναλίστ στον πρόσφατο διαγωνισμό για το πιο δημοφιλές τραγούδι της Γιουροβίζιον, για τον εορτασμό των 50 χρόνων της διοργάνωσης, στην Κοπεγχάγη της Δανίας το 2005.

ΣχετικάΆρθρα

Η France Gall γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1947 στο Παρίσι ως Isabelle Gall από μουσική οικογένεια και είχε δύο αδελφούς. Ο πατέρας της ήταν στιχουργός -τραγούδια του είχαν τραγουδήσει η Εντίθ Πιάφ και ο Σαρλ Αζναβούρ- και η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια. Ο πατέρας της ήταν εκείνος που την παρότρυνε να ηχογραφήσουν ένα demo, το έστειλε σε δισκογραφική εταιρία και στα 16α γενέθλια, κυκλοφόρησε το πρώτο της single -Ne sois pas si bête- που έγινε hit και πούλησε 200.000 δίσκους. Τότε ανέλαβε ο Serge Gainsbourg να της γράψει τραγούδια. Το “N’écoute pas les idoles” έγινε η δεύτερη επιτυχία της και έμεινε για τρεις εβδομάδες στην κορυφή του Γαλλικού chart. Η Gall και ο Gainsbourg δημιούργησαν πολλά τραγούδια που έγιναν σουξέ, με αποκορύφωμα το Laisse tomber les filles” (“Never Mind the Girls”), καλοκαίρι του 1964, που γνώρισε τεράστια επιτυχία και στη χώρα μας

Ακούστε το και θυμηθείτε το:

Η μεγάλη δόξα ήρθε με την Eurovision. Το “Poupée de cire, poupée de son και η ερμηνεία της Gall, είχε αρνητικές κριτικές από την αρχή και κανείς δεν φανταζόταν ότι θα κέρδιζε. Ακόμα και ο σύντροφος της τότε, ο Claude François, της είπε τηλεφωνικά αμέσως μετά την εμφάνισή της στο διαγωνισμό, ότι ήταν απαίσια η ερμηνεία της. Το τραγούδι όμως εντυπωσίασε, κέρδισε την πρώτη θέση και πούλησε 16.000 δίσκους στη Γαλλία την επόμενη μέρα της νίκης του, ενώ τέσσερις μήνες μετά, είχε πουλήσει περισσότερους από 500.000 δίσκους. Εκτός από Γαλλικά, το τραγούδησε στα Γερμανικά, Ιταλικά και Ιαπωνικά με μεγάλη επιτυχία, ενώ η ίδια δεν ήθελε να μεταφραστεί και για την Αμερική

Ακούστε την France Gall να το τραγουδάει στα Ιαπωνικά:

Ταυτόχρονα με τη μουσική της άνοδο, καθιερώθηκε και ως it girl στη μόδα, αφού εκπροσωπούσε το μοντέρνο κορίτσι της εποχής με την εικόνα της. Της γίνεται πρόταση από τον Ντίσνεϊ να παίξει την Αλίκη στο φιλμ Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, όμως η ταινία ακυρώνεται μετά το θάνατό του. Παραμένει στη Γαλλία αλλά κάνει καριέρα στη Γερμανία, ηχογραφώντας δίσκους από το 1966 ως το 1972. Παράλληλα, αλλάζει και δισκογραφικές εταιρίες, κάνοντας νέα αρχή.

Το 1973 ακούει το τραγούδι Attends-moi σε μουσική του Michel Berger και γοητεύεται. Συνεργάζονται κάνοντας φωνητικά στο νέο του άλμπουμ. Το 1974 του ζητάει δημόσια να της γράψει τραγούδια, αποφασισμένη ότι “Θα είναι αυτός και κανένας άλλος” όπως εξομολογήθηκε αργότερα. Το 1974 κυκλοφορεί το “La Déclaration d’amour” που γίνεται ορόσημο για τη στροφή στην καριέρα της . Στις 22 Ιουνίου 1976, η France Gall και ο Michel Berger παντρεύονται και μένουν μαζί μέχρι το θάνατό του από έμφραγμα, το 1992. Μετά το γάμο τους, η France Gall τραγουδούσε μόνο τραγούδια που είχε γράψει ο σύζυγό της, με πιο γνωστό το «Ella, elle l’ a», το οποίο κυκλοφόρησε το 1987, ως αφιέρωμα στην Ella Fitzgerald και έγινε πολύ δημοφιλές στην Ευρώπη.

Αποκτούν μαζί ένα γιο και μια κόρη, που έπασχε από κυστική ίνωση. Μετά το θάνατο της κόρης της το 1997, η Gall αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Επανεμφανίστηκε πριν δύο χρόνια, υπογράφοντας το λιμπρέτο στο μιούζικαλ “Résiste”, σε μουσική και στίχους του Michel Berger . Ο γιος τους Ραφαέλ, ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική.

Το 1992 η Γαλλίδα τραγουδίστρια διαγνώστηκε με κακοήθεια στο στήθος, κατάσταση που ξεπέρασε. Από τα μέσα Δεκεμβρίου του 2017 νοσηλευόταν με σοβαρή λοίμωξη σε νοσοκομείο του Παρισιού. Στις 7 Ιανουαρίου 2018, η “Κερένια κούκλα με φωνή” (Poupée de cire, poupée de son) σώπασε για πάντα… Τα τραγούδια της όμως θα μείνουν αιώνια…

Οι δίσκοι

N’écoute pas les idoles, το πρώτο της άλμπουμ (Mάρτιος 1964)