ΤΩΡΑ |
Πού να το φανταζόταν η Γαλήνη Τσεβά, όταν ήταν μαθήτρια στο σχολείο και είδε στο θέατρο την παράσταση “Το σώσε” ότι λίγα χρόνια αργότερα θα έπαιζε δίπλα στην πρωταγωνίστρια Άννα Παναγιωτοπούλου στην “Μαντάμ Σουσού”, στην πρώτη τηλεοπτική της εμφάνιση. Ήταν μόλις 19 χρονών τότε, σπουδάστρια ακόμα στη Δραματική Σχολή. Αλλά και μετά, θα έγραφαν κι άλλη τηλεοπτική ιστορία μαζί με τη σειρά “Ντόλτσε Βίτα”. Και δεν ήταν μόνο η Άννα Παναγιωτοπούλου που θα έπαιζε στο πλευρό της από εκείνη την ιστορική παράσταση. Συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους ηθοποιούς του θιάσου στη μετέπειτα καλλιτεχνική της πορεία, κάνοντας σταθερά βήματα στο θέατρο, με αξιόλογη πορεία και σημαντικές επιλογές που την πηγαίνουν πάντα ένα επίπεδο παραπάνω από το προηγούμενο. Κι αν το πλατύ κοινό την αγάπησε μέσα από την τηλεόραση και τις μεγάλες επιτυχίες, το θεατρόφιλο κοινό την έχει πάντα στην καρδιά του και την ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή που βγήκε στο σανίδι. Στα 40 χρόνια της θεατρικής της διαδρομής, συνεργάστηκε με τον Νίκο Κούρκουλο, την Νόρα Βαλσάμη, τον Σταμάτη Φασουλή, τον Δάνη Κατρανίδη, την Βέρα Κρούσκα, την Πέμυ Ζούνη, τον Νίκο Καραθάνο, τον Κώστα Ρηγόπουλο, τον Θοδωρή Αθερίδη, τον Άλκι Κούρκουλο, τον Τάσο Χαλκιά, την Δήμητρα Ματσούκα, τον Αλέξανδρο Ρήγα, τον Γιώργο Κιμούλη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο, την Μπέτυ Λιβανού και πολλούς άλλους. Και συνεχίζει δυναμικά! Αυτή την περίοδο, την απολαμβάνουμε στην ανατρεπτική κωμωδία «To σπίτι στην Εθνική – ‘Ενα ήσυχο μέρος» του Αλφρέδο Σανθόλ στο Θέατρο Άλφα-Ληναίος-Φωτίου που σκηνοθέτησε η Ντέπυ Πάγκα σε μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμαννουήλ. Η παράσταση από τις πρώτες μέρες έγινε talk of the town και αξίζει τη θέασή σας. Θα περάσετε καλά και όπως λέει η Γαλήνη: “Θα ξεφύγετε από τα δικά σας που θα δείτε τα δικά μας”. Η χαρισματική, υπέροχη κι αγαπημένη Γαλήνη Τσεβά σε αποκλειστική συνέντευξη!
-Γιατί είπες το «ναι» στη συγκεκριμένη παράσταση;
Γιατί βρέθηκε ξαφνικά μπροστά μου ή εξής συνθήκη:
1. Σύγχρονο είδος θεάτρου
2. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον έργο, πρωτότυπο, με πολύ χιούμορ
3. Γνωστοί, φίλοι από παλιά, συνεργάτες που εκτιμώ την αισθητική τους, τις επιλογές τους, το ήθος και το ταλέντο τους, όπως η Ντέπυ Πάγκα και η Βάνα Πεφάνη.
4. Εξαιρετικοί συνεργάτες νέοι που συναντιόμαστε τώρα, σε αντίστοιχο μήκος κύματος, πολύ καλοδεχούμενοι
Κι έτσι είπα αμέσως ναι, με χαρά. Στη συνέχεια το project μπήκε σε αυλάκι και άλλοι συντελεστές ενσωματώθηκαν (όλοι τους αξιόλογοι, δεν τους αναφέρω γιατί θα τους αναφέρετε εσείς) και είμαστε όλοι μέρος μίας ευχάριστης και δημιουργικής συνεργασίας. Κάτι νομίζω ότι έχουμε να πούμε όλοι αυτοί οι άνθρωποι, να έρθετε να μας δείτε.
-Ποιος είναι ο ρόλος σου στην παράσταση;
Υποδύομαι την Μαρτίνα, που με τον αδερφό της Μάρτιν έχει συνάψει μία ιερή συμμαχία. Ο όρκος είναι το πατρικό σπίτι που έχτισαν με τα χεράκια τους για να το χαίρονται οι ίδιοι και οι απόγονοι τους, να μην πουληθεί ποτέ στους αιώνες τους άπαντες. Οπότε κάθε φορά που το βλέπουν να κινδυνεύει, παρεμβαίνουν χρησιμοποιώντας διάφορους τρόπους αλλά αυτό είναι πάντα μία διαφορετική περιπέτεια και οι καταστάσεις περιπλέκονται. Για το θεατή σίγουρα με διασκεδαστικό τρόπο.
-Πόσο μοιάζει ή διαφέρει η Ισπανική οικογένεια από την Ελληνική μέσα από το συγκεκριμένο έργο;
Σαφώς και μοιάζει περισσότερο από ό,τι διαφέρει η ισπανική οικογένεια με την ελληνική. Σε σκέψη, αξίες, γενναιοδωρία, ετοιμότητα, αμεσότητα, γρηγοράδα, συμπεριφορά, διεκδίκηση.. ΄Ισως η ισπανική οικογένεια έχει λίγο πιο σκούρα χρώματα αλλά ούνα φάτσα τελικά, εξάλλου από την ίδια θάλασσα βρεχόμαστε όλοι.
-Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση που έχεις από το πρώτο οικογενειακό σου σπίτι;
Το πρώτο οικογενειακό μου σπίτι ήταν μονοκατοικία, αυτό σημαίνει ότι είχε αυλή (με κληματαριά, δύο λεμονιές, δύο πορτοκαλιές, μια ροδιά) όπως επίσης είχε και ταράτσα με ένα πολύ μικρό δώμα. Αυτοί ήταν οι χώροι που έδιναν τόπο και ενθάρρυναν τα παιχνίδια μου, τα εσώψυχα και τα πιο ακραία καλλιτεχνικά μου όνειρα. Ακόμα ψάχνω ένα κουταλάκι που μου είχε πέσει από την ταράτσα πάνω σε ένα υπόστεγο…
-Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω στο παρελθόν, σε ποια εποχή θα ήθελες και γιατί;
Αν διάλεγα, μάλλον στο μέλλον θα πήγαινα να ρίξω μια ματιά, γιατί φαντάζει υπερπαραγωγή. Αλλά αν μιλάμε για διακτινισμό στο παρελθόν, η περατζάδα που θα ήθελα να κάνω είναι στην αρχή των ΄60ς, σε χωράφια κινηματογραφικά, στην τότε νέα λογοτεχνία – καλά αυτό μπορώ να το κάνω και τώρα- στις σχέσεις των ανθρώπων που ήταν μάλλον πιο καθαρές, στον αναπτυσσόμενο ρόλο της γυναίκας που δεν φοράει πια μόνο ποδιά, στη μόδα, στο ταξίδι στη σελήνη, στην αρχιτεκτονική της αστικοποίησης… Θα ήθελα να δω πώς ξεκίνησε αυτό που είναι η σημερινή εποχή και ίσως να πάρω μια ιδέα πώς θα συνεχίσει στο μέλλον…
-Ποια ήταν τα είδωλα της παιδικής σου ηλικίας;
Είδωλα πολλά – δεν αναφέρω συγκεκριμένα, γιατί θα αδικήσω κόσμο – χωρίς υπέρ-προσήλωση σε κάποιο πρόσωπο αλλά σίγουρα θαύμαζα πολλούς Έλληνες και ξένους ηθοποιούς, όπως και τραγουδιστές, συγκροτήματα και σίγουρα τους είχα κολλήσει σε αφίσες σε εκείνο το δώμα της ταράτσας.
-Η εποχή μας σε φοβίζει;
Ναι, γιατί η εποχή μας είναι σκληρή, ανηλεής και με τεράστια έπαρση, βιαιότητα και απληστία δείχνει να είναι λίγο άγαρμπα μεταβατική. Η ταχύτητα της μετάβασης με φοβίζει περισσότερο, σε μία φάση που η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης που δεν την είχαμε και μες τα πόδια μας μέχρι πρότινος, είναι καταιγιστική και αμείλικτη… Δεν ξέρω αν προλαβαίνουμε να αποκτήσουμε τη γνώση για να την ακολουθήσουμε και τη σοφία να την χρησιμοποιήσουμε για το καλό μας. Νομίζω ότι σ΄αυτή τη φάση χρειαζόμαστε ένα Θεό βοηθό σίγουρα.
-Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους θα ήθελες να συνεργαστείς και δεν έχει τύχει ακόμα;
Ευτυχώς ναι πολλοί, φανταστείτε να μην υπήρχαν, τι θα έκανα;;
-Υπάρχει χρόνος για προσωπική ζωή στο πρόγραμμα σου;
Μερικές φορές ναι, μερικές φορές όχι, είναι λίγο αδικημένη λόγω επαγγελματικών αλλά ξέρετε πως είναι αυτά με τη δική μας δουλειά, η φύση της δεν είναι και τόσο under control… Μια ισορροπημένη προσωπική ζωή πάντως χωράει πάντα και παντού. Λέμε τώρα.
-Θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη παράσταση που είδες στο θέατρο;
“Το Σώσε” με την Ελεύθερη Σκηνή, μαγική παράσταση, σχεδόν ήταν ο λόγος που αποφάσισα να γίνω ηθοποιός, κατά κάποιον τρόπο εμπεριείχε, από όλες τις απόψεις, τη γοητεία του θεάτρου… Και εκτιμώ πάρα πολύ την καλή μου τύχη, που συνεργάστηκα μέσα στα χρόνια με πολλούς από τους σπουδαίους ηθοποιούς που έπαιζαν σε εκείνη την παράσταση.
-Για ποιους λόγους να δούμε την παράσταση “To σπίτι στην Εθνική”;
Γιατί θα περάσετε καλά θα ξεφύγετε από τα δικά σας που θα δείτε τα δικά μας και όλοι μαζί από την Εθνική θα πάμε μία ωραία βόλτα 95΄ λεπτών. Και ήσυχη. Και με χιούμορ. Και με συναίσθημα.
-Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Αυτή τη στιγμή παράλληλα σκηνοθετώ για μία θεατρική ομάδα, ένα τέλειο ελληνικό έργο που θα γίνει παράσταση τον Ιούνιο. Με ενδιαφέρει πολύ να είναι μια ωραία δουλειά. ΄Αλλη διαδρομή, άλλο ταξίδι αυτό, και άλλη ώρα θα σας πω περισσότερα. Σε άλλα σχέδια η τηλεόραση, είναι ευσεβής πόθος – θα ήθελα να παίξω σε κάτι καινούργιο – αλλά αυτό το ξέρω μόνο εγώ κι εσείς που σας το λέω τώρα. Αν το θέλει και κανένας άλλος πολύ ευχαρίστως να βάλω στα μελλοντικά μου σχέδια και ένα σίριαλ, why not…
To Σπίτι στην Εθνική
Ένα ‘Ησυχο Μέρος
του Αλφρέδο Σανθόλ
Κάθε Τετάρτη 19:00 & Πέμπτη 21:00
Θέατρο Άλφα
(28ης Οκτωβρίου 37)
Πρωταγωνιστούν:
Βάνα Πεφάνη
Γαλήνη Τσεβά
Ντέπυ Πάγκα
Φώτης Λαζάρου
Στέλιος Ψαρουδάκης
Έλιο-Φοίβος Μπέϊκο
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Ντέπυ Πάγκα
Μεταφραση: Μαρία Χατζηεμαννουήλ
Σκηνικά – Κοστούμια: Αριάδνη Βοζάνη
Σχεδιασμός Φωτισμού: Πέτρος Φιωτάκης
Μουσική επιμέλεια: Τάκης Γιαννούτσος
Βοηθός Σκηνοθέτη – Διεύθυνση Παραγωγής: Μαρία Απατσίδου
Ηχητικός σχεδιασμός: Μάνος Αντωνιάδης
Κινησιολογία: Πάνος Τοψίδης – Έλιο-Φοίβος Μπέϊκο
Βοηθός Σκηνογράφου: Χρύσα Μαλτέζου
Φωτογραφίες: Γιώτα Εφραιμίδου, Μάριος Χαλδαίος
Γραφιστικός σχεδιασμός: Γιάννης Απέργης
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Νταίζη Λεμπέση
Social media: Ελένη Βαζάκα
Παραγωγή: TWOCLEVERCATS
Σχόλια για αυτό το άρθρο