ΤΩΡΑ |
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1998-1999 στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη, ”Άγγιγμα ψυχής”, ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας. Ακολούθησαν αρκετές επιτυχημένες εμφανίσεις στην τηλεόραση, ώσπου η ερμηνεία της στη σειρά εποχής ‘’Το νησί’’ το 2010-2011 σηματοδότησε τη μετέπειτα πορεία της, γιατί απέσπασε εξαιρετικές κριτικές! Αν και δεν έχει κάνει πολύ θέατρο, οι επιλογές της είναι πάντα ποιοτικές, διέβλεψα όσο καιρό την παρακολουθώ, ότι η πολυτάλαντη Αννίτα Κούλη ανήκει στα ψαγμένα άτομα του χώρου. Ξέρει τι θέλει, τι επιζητεί, τι επιδιώκει στην πορεία της. Θα μπορούσε λόγω της εμφάνισής της να διαλέξει ένα πιο light δρόμο και να βρίσκεται μέσα στα φώτα και στη δημοσιότητα αλλά εκείνη προτιμά να αναμετριέται με τα δύσκολα. Και καλά κάνει γιατί βγαίνει πάντα νικήτρια! Θα το ξαναγράψω για μια ακόμη φορά, ότι επικροτώ όλα εκείνα τα παιδιά που αγωνίζονται για ένα καλύτερο θέατρο και είναι αφοσιωμένα στην εξέλιξη και πρόοδο τους και στο λειτούργημά τους μόνο. Τη φετινή σεζόν μπαίνει στα βαθιά, αφού ερμηνεύει το συνταρακτικό μονόλογο που έγραψε ο αλήστου μνήμης θεατράνθρωπος Δημήτρης Ποταμίτης, με τίτλο ”Ο Έλληνας βάτραχος” σε σκηνοθεσία του ικανού και πολυπράγμονα Αυγουστίνου Ρεμούνδου στο θέατρο Vault. Καλή επιτυχία Αννίτα! Πάντα τέτοια! Η ανήσυχη καλλιτεχνικά, σεμνή, χαμηλών τόνων και αξιοπρεπής ηθοποιός και σεναριογράφος Αννίτα Κούλη από το Α ως το Ω.
Αξίες: Ασπίδες προστασίας…
Βία: Η μεγαλύτερη μορφή δειλίας.
Γυναικοκτονίες: Ελπίζω και εύχομαι αυτή η βαριά πατριαρχική διαταραχή της κοινωνίας σύντομα να εξαφανιστεί από την ανθρωπότητα.
Δημήτρης Ποταμίτης: Τι να πει κανείς για αυτόν τον αστείρευτο θεατράνθρωπο. Η παρουσία και τα έργα του μιλούν από μόνα τους. Για εμένα πάνω από όλα, ποιητής και όπως του άρεσε να αυτοαποκαλείται, «ιδεοποιός».
Ελληνική Μυθολογία: «Η Μυθολογία έχει μεγαλύτερη σχέση με την πραγματικότητα. Γι’αυτό μεγαλουργήσαμε κάποτε. Στη Μυθολογία μπορεί να κρύψει κάνεις ό,τι πολυτιμότερο και κυνηγημένο από την παραχάραξη της ιστορίας» (σ.σ. απόσπασμα από τον «Έλληνα Βατραχο»)
Ζωή: Το πιο ενδιαφέρον ταξίδι…
Ηθοποιός: “είτε μωρός, είτε σοφός… απ’την ψυχή ως την ψυχή”.
Θέατρο: Σε σκοτεινούς καιρούς ο πολιτισμός είναι προτεραιότητα…
Καταστροφή: Μια πραγματικά καλή ευκαιρία αναγέννησης.
Λυρικός: Βίος
Μυαλό: Πεδίο προς εξερεύνηση.
Νεοέλληνας: It’s complicated…
Ξένοι συγγραφείς: Χέρμαν Έσσε, Ραμπιτράναθ Ταγκόρ.
Ο Έλληνας Βάτραχος: Το έργο γράφτηκε τη δεκαετία του ‘90 σε μια περίοδο φαινομενικής ευμάρειας για την χώρα. Τότε ο ποιητής Δημήτρης Ποταμίτης έβαλε φωνή μεγάλη. “Όμως οι πιο πολλοί δεν άκουγαν τίποτα. Αμετανόητοι και μεθυσμένοι από την καπατσοσύνη της φυλής… Τίποτα” (σ.σ. απόσπασμα από το έργο). Σήμερα το έργο αποδεικνύεται ανατριχιαστικά προφητικό.
Παρωδία: Ωδή που δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά.
Ρεμούνδος Αυγουστίνος: Άξιος σκηνοθέτης και ηθοποιός, σωστός συνεργάτης, αληθινός δάσκαλος, πολύτιμος φίλος.
Σάτιρα: Ένας εύθυμος καθρέφτης.
Τηλεόραση: Μπορούσε και καλύτερα…
Υποψίες: Σε ένα κεφάλι γεμάτο φόβο δεν υπάρχει χώρος για όνειρα.
Φροντίδα: Αγάπη…
Χιούμορ: Απαραίτητο όπλο επιβίωσης
Ψυχή: Σύνδεση με την πηγή.
Ωραίες συνεργασίες: Αυγουστίνος Ρεμούνδος (“Ο Έλληνας βάτραχος”), Τάκης Τζαμαργιάς (“Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου”), Θοδωρής Παπαδουλάκης (“Το Νησί”), Νίκος Ζαπατίνας (“Daddy Cool”)
Σχόλια για αυτό το άρθρο