ΤΩΡΑ |
Από το 2012 που τέλειωσε τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, δεν έχει σταματήσει να δουλεύει, πλουτίζοντας το βιογραφικό της με συμμετοχές σε αξιόλογες παραστάσεις και δημοφιλείς σειρές. Η Ιώβη Φραγκάτου ξεχώρισε στο θέατρο από τις πρώτες της εμφανίσεις. Με καταγωγή από την Κεφαλλονιά, μεγάλωσε στην Αθήνα, τέλειωσε τη σχολή “Βελουδάκη” με ειδικότητα στην ενδυματολογία θεάτρου και το σχέδιο μόδας και μετά από ένα χρόνο εργασίας ως ενδυματολόγος, κατάλαβε ότι άλλος είναι ο προορισμός της, η υποκριτική. Κι έτσι, η τέχνη απόκτησε μία ταλαντούχα ηθοποιό κι έναν υπέροχο άνθρωπο. Το φετινό καλοκαίρι, ξεχώρισε με την ερμηνεία της στην “Αντιγόνη” που σκηνοθέτησε ο Θέμης Μουμουλίδης και μας μιλάει για αυτή την εμπειρία της αλλά αποκαλύπτει και πλευρές του χαρακτήρα της, ώστε να την γνωρίσουμε καλύτερα. Η χαρισματική Ιώβη Φραγκάτου σε αποκλειστική συνέντευξη.
-Ποια είναι η γνώμη σου για την “Αντιγόνη” ως κείμενο;
Η Αντιγόνη θεωρείται, μαζί με τον Οιδίποδα Τύραννο, η κορυφαία τραγωδία του Σοφοκλή και ίσως της παγκόσμιας δραματουργίας. Είναι η τραγωδία στην τελειότητά της· ένα έργο που, όπως τα πρελούδια του Μπαχ στη μουσική, φτάνει στο αποκορύφωμα της συμμετρίας και της αρμονίας. Η αξία της δεν είναι μόνο αισθητική αλλά και βαθιά ανθρώπινη: η σύγκρουση ανάμεσα στο δίκαιο και το νόμο, ανάμεσα στον άνθρωπο και την εξουσία, την καθιστά διαχρονική και πάντα επίκαιρη.
-Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Θέμη Μουμουλίδη;
Ήταν μια συνεργασία πραγματικά εποικοδομητική. Ο Θέμης γνωρίζει σε βάθος τον Σοφοκλή και ειδικά την Αντιγόνη, με την οποία έχει καταπιαστεί ξανά. Έχει πράγματα να πει και μια ξεκάθαρη ματιά πάνω στην τραγωδία. Για μια ομάδα που έχει εργαστεί σε τραγωδίες και γνωρίζει τις απαιτήσεις του είδους, η εμπειρία αυτή ήταν αποκαλυπτική.
-Γιατί είπες το “ναι” στη συγκεκριμένη παράσταση;
Είναι από μόνο του δελεαστικό να συμμετέχεις σε ένα έργο όπως η Αντιγόνη. Ο ρόλος που μου προτάθηκε είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και η δυνατότητα να δουλέψω δίπλα σε αυτούς τους ηθοποιούς, σε μια ομάδα υψηλού επιπέδου, υπό την καθοδήγηση του Θέμη Μουμουλίδη, ήταν αυτό που με έκανε να πω το “ναι”.
-Ποιος είναι ο ρόλος σου στην παράσταση;
Υποδύομαι τον Αγγελιαφόρο. Ξεκινά με έναν λόγο που δεν αφορά μόνο τα γεγονότα αλλά κάτι οικουμενικό: ότι όλα είναι μάταια όταν χάνεται η χαρά. Κι έπειτα φέρνει την πιο βαριά είδηση — την αυτοκτονία του Αίμονα και το θάνατο της Αντιγόνης. Είναι η στιγμή που ο Κρέοντας περνά από την άγνοια στην οδυνηρή επίγνωση, συνειδητοποιώντας ότι οι δικές του επιλογές κατέστρεψαν τα πάντα γύρω του. Ο Αγγελιαφόρος δεν μιλά μόνο σε ένα πρόσωπο· η είδηση αφορά όλη την πόλη αλλά και τη βασίλισσα Ευρυδίκη προσωπικά. Αυτό κάνει τον ρόλο ιδιαίτερα απαιτητικό: πρέπει να μεταδώσεις κάτι που είναι ταυτόχρονα συλλογικό και βαθιά προσωπικό.
-Γιατί οι ηθοποιοί θέλουν να παίζουν στην Επίδαυρο;
Η Επίδαυρος είναι το πιο ωραίο θέατρο στον κόσμο. Είναι η κορυφή και η ρίζα μαζί· το πιο απαιτητικό αλλά και το πιο μαγικό σημείο του θεάτρου.
-Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους θα ήθελες να συνεργαστείς και δεν έχει τύχει ακόμα;
Φυσικά. Υπάρχουν πολλοί δημιουργοί στην Ελλάδα και το εξωτερικό που θαυμάζω για την αλήθεια και την τόλμη τους. Οι συνεργασίες αυτές είναι που μας εξελίσσουν και ελπίζω στο μέλλον να προκύψουν.
-Πώς καθορίζεις μια ωραία δουλειά, τηλεοπτική ή θεατρική;
Μια δουλειά είναι πραγματικά ωραία όταν έχει κάτι ουσιαστικό να καταθέσει· μια ιδέα ή ένα θέμα που ερευνάται σε βάθος. Αλλά εξίσου σημαντικό είναι οι άνθρωποι που την περιβάλλουν. Οι συνεργάτες είναι αυτοί που δίνουν πνοή σε μια παράσταση. Στην Αντιγόνη ήμουν πολύ τυχερή· βρέθηκα σε μια ομάδα εξαιρετικών συναδέλφων και η συνεργασία μας ήταν καταπληκτική.
-Ο έρωτας τι ρόλο παίζει στη ζωή σου;
Ο έρωτας είναι ένα ξεχωριστό και πολύ σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή μου. Είναι πηγή έμπνευσης, χαράς και δύναμης. Δίνει χρώμα στην καθημερινότητα και τροφοδοτεί και τη δημιουργικότητά μου.
-Ποιο θεωρείς το πιο σημαντικό σου χάρισμα;
Η ικανότητά μου να επικοινωνώ με αλήθεια με τους ανθρώπους. Αυτό με βοηθά να προσαρμόζομαι σε δύσκολες καταστάσεις και να βρίσκω τρόπο να συνεχίζω με ειλικρίνεια και δύναμη.
-Ποιο είναι το μεγαλύτερο ρίσκο που έχεις πάρει μέχρι σήμερα;
Κάποτε κολύμπησα σε πολύ επικίνδυνα νερά. Κινδύνεψα, αλλά αγωνίστηκα και επέζησα. Ήταν μια εμπειρία που μου έδειξε τα όριά μου και τη δύναμή μου — κι έγινε μάθημα που με συνοδεύει σε όλα τα βήματα της ζωής και της δουλειάς μου.
-Τι είδους χαρακτήρας είσαι;
Θα έλεγα ότι είμαι δυναμική, παθιασμένη και περιπετειώδης· κάποιες φορές παρορμητική, αλλά αυτό είναι μέρος της ζωντάνιας μου. Είμαι εξωστρεφής και αγαπώ την επαφή με τον κόσμο, αλλά έχω και πολλές μοναχικές στιγμές. Εκεί βρίσκω την ησυχία που χρειάζομαι για να επεξεργαστώ όσα ζω και να ξαναβρώ την ισορροπία μου.
-Πιστεύεις στον Θεό;
Ναι.
-Έχεις πληγώσει ποτέ ανθρώπους;
Υποθέτω πως ναι, όπως όλοι μας. Ποτέ όμως συνειδητά· αν συνέβη, ήταν από αδυναμία ή από λάθος.
-Σε έχουν πληγώσει;
Φυσικά. Κάποιες φορές χωρίς πρόθεση, αλλά και κάποιες φορές συνειδητά. Αυτές οι εμπειρίες είναι πιο βαριές, αλλά και πιο αποκαλυπτικές για το ποιοι πραγματικά είναι οι άνθρωποι γύρω μας.
Σχόλια για αυτό το άρθρο